Salmo 141
Awit ni David.
1 Ginoo, nagtawag ako kanimo; pagdali ug tabangi ako!
Pamatia ang akong pagpanawag kanimo.
2 Dawata ang akong pag-ampo ingon nga insenso
ug ang pagbayaw sa akong mga kamot sa pag-ampo ingon nga halad sa kagabhion.*
3 Ginoo, tabangi ako nga dili makasulti ug daotan.
4 Ilikay ako sa paghimo ug daotan
ug sa pagpakig-uban sa mga tawo nga naghimo ug daotan.
Ilikay ako sa pagpakig-ambit sa ilang mga kombira.
5 Dawaton ko ang pagbadlong
o ang silot gikan sa usa ka tawong matarong;
dili ko kini balibaran kay gihimo niya kini
sa pagpakita sa iyang paghigugma ug pagdawat kanako.†
Apan kanunay akong nag-ampo batok sa mga tawong daotan
ug sa daotan nilang mga binuhatan.
6 Kon ipanghulog na ang ilang mga pangulo sa pangpang,
motuo na sila nga tinuod ang akong gipanulti.
7 Moingon sila, “Magkatag sa baba sa lubnganan ang atong mga bukog
sama sa mga bato nga manggawas sa pagdaro sa yuta.”
8 Ginoong Dios, kanunay akong nagdangop kanimo;
ikaw ang akong tigpanalipod,
busa ayaw itugot nga mamatay ako.
9 Ilikay ako sa mga lit-ag nga gibutang sa mga tawong daotan alang kanako.
10 Hinaut nga sila mismo ang malit-agan sa ilang kaugalingong mga lit-ag,
samtang ako makalikay niini.
* Salmo 141:2 halad sa kagabhion: ginahimo kini sa pagsalop sa adlaw. † Salmo 141:5 pagdawat kanako: sa literal, daw ginabuboan niya ug lana ang akong ulo.