9
Ang Kaalam ug ang Kabuang
1 Ang kaalam sama sa usa ka tawo nga nagpatukod
ug dako ug matahom nga balay.*
2 Nagpakombira siya;
gaandam ug mga pagkaon ug ilimnon.
3 Unya gisugo niya
ang iyang mga sulugoong babaye nga moadtog
habog nga mga dapit sa lungsod aron imantala kini:
4 “Kamong mga walay alamag ug pagsabot,
giimbitar kamo sa kombira.
5 Panganhi kamo aron mokaon
ug moinom sa akong giandam.
6 Undanga na ang inyong pagkawalay-alamag
aron padayon kamong mabuhi.
Pagkinabuhi kamo nga adunay pagsabot.”
7 Kon badlongon mo ang tawong mabiay-biayon,
insultohon ka niya.
Kon badlongon mo ang tawong daotan,
pasipad-an ka niya.
8 Ayaw badlonga ang tawong mabiay-biayon
kay kapungtan ka niya.
Badlonga ang tawong maalamon
ug higugmaon ka niya.
9 Tudloi ang maalamon, ug mahimo siyang mas maalamon.
Tudloi ang tawong matarong ug madugangan
pa gayod ang iyang kahibalo.
10 Kon gusto ka magmaalamon, tahora ang Ginoo.
Kon ilhon mo ang Balaan nga Dios,
makaangkon kag maayong panabot.
11 Pinaagi sa kaalam,
motaas ang imong kinabuhi.
12 Kon maalamon ka, makahatag kini kanimog kaayohan,
apan kon isalikway mo ang kaalam, ikaw ray mag-antos.
13 Ang kabuang sama sa usa ka babayeng sabaan,
walay alamag, ug walay kahibalo.
14 Maglingkod siya sa pultahan
sa iyang balay o sa habog nga mga dapit sa lungsod,
15 ug manawag sa mga molabay
nga nagpadulong sa ilang mga trabaho.
16 Moingon siya, “Kamong mga walay alamag, dali kamo dinhi.”
Ug ingon pa niya sa mga walay panabot,
17 “Mas lami ang tubig nga kinawat
ug mas lami ang pagkaon nga kan-on sa tago.”†
18 Apan wala masayod ang mga tawo
nga ang moadto kaniya mamatay.
Ang nakaadto na kaniya anaa na karon sa dapit sa mga patay.
* 9:1 dako ug matahom nga balay: sa literal, balay nga adunay pito ka haligi. † 9:17 Tingali ang buot ipasabot nga ang gidili mao hinuoy lami.