2 Samuel.
16.
Igo lang nakalapas ug gamay si David sa tumoy sa bukid sa dihang gitagbo siya ni Ziba nga sulugoon ni Mefiboset. Aduna siyay dalang duha ka asno nga gikargahan ug 200 kabuok nga pan, 100 ka kumkom nga pasas, 100 ka hinog nga prutas, ug bino nga gisulod sa sudlanan nga panit. 
Gipangutana ni David si Ziba, “Nganong nagdala ka niana?” Mitubag si Ziba, “Ang mga asno alang sa imong pamilya aron ilang masakyan, ang mga pan ug mga prutas aron inyong kan-on sa imong mga kauban, ug ang bino aron inyong imnon kon kapuyon kamo sa kamingawan.” 
Nangutana si David, “Asa si Mefiboset, ang apo sa imong agalon nga si Saulo?” Mitubag si Ziba, “Nagpabilin siya sa Jerusalem, tungod kay naghuna-huna siya nga ibalik kaniya sa mga Israelinhon niining panahona ang gingharian sa iyang lolo.” 
Miingon si David, “Kon mao kana, ihatag ko na kanimo karon ang tanang gipanag-iya ni Mefiboset.” Miingon si Ziba, “Mahal nga Hari, andam ako sa pag-alagad kanimo. Hinaut nga malipay ka kanako.” 
Sa dihang duol na si Haring David sa Bahurim, adunay tawo nga migawas niadto nga lungsod ug gipanghimaraotan niya si David. Kining tawhana mao si Shimei nga anak ni Gera ug paryente ni Saulo. 
Gibato niya si David ug ang iyang mga opisyal bisan ug gilibotan si David sa iyang mga tawo ug mga sinaligan nga tigbalantay. 
Mao kini ang iyang panghimaraot kang David: “Ayaw pagsulod sa among lungsod, ikaw nga mamumuno ug daotan nga tawo! 
Gipanimaslan ka na sa Ginoo tungod sa imong pagpatay kang Saulo ug sa panimalay niini, kinsa imong gipulihan ingon nga hari. Giilog mo ang gingharian gikan kang Saulo, apan karon gihatag kini sa Ginoo sa imong anak nga si Absalom. Miabot kanimo kini nga kalaglagan tungod sa imong pagkamamumuno.” 
Miingon sa hari si Abishai nga anak ni Zeruya, “Mahal nga Hari, nganong gipasagdan mo lang nga panghimaraoton ka nianang tawo nga sama lang sa patay nga iro? Tugoti ako nga putlan siyag ulo.” 
Apan miingon ang hari, “Kamong mga anak ni Zeruya, unsay inyong labot? Kon gisugo siya sa Ginoo nga panghimaraoton ako, kinsa ako nga mopugong kaniya?” 
Unya miingon si David kang Abishai ug sa tanan niyang mga opisyal, “Kon ang akong anak mismo nagtinguha sa pagpatay kanako, unsa pa kaha kining paryente ni Saulo? Pasagdi lang ninyo siya kay ang Ginoo ang nagsugo kaniya. 
Basin pa ug makita sa Ginoo ang akong kalisod, ug balosan niya ug kaayohan ang panghimaraot nga akong nadawat karon.” 
Busa nagpadayon si David ug ang iyang mga tawo sa paglakaw samtang nagpaatbang usab kanila sa paglakaw si Shimei agi sa kilid sa bungtod. Samtang naglakaw sila, padayon nga gipanghimaraot ni Shimei si David, ug gilabay ug bato ug yuta. 
Gikapoy pag-ayo si David ug ang tanan niyang mga tawo, busa namahulay sila pag-abot nila sa Suba sa Jordan. 
Sa laing bahin, miabot si Absalom, si Ahitofel, ug ang uban pang mga Israelinhon sa Jerusalem. 
Miabot usab didto si Hushai nga Arkanhon, nga amigo ni David, ug miadto siya kang Absalom ug miingon kaniya, “Malungtarong kinabuhi alang sa Mahal nga Hari! Malungtarong kinabuhi alang sa Mahal nga Hari!” 
Gipangutana ni Absalom si Hushai, “Asa na ang imong pagkamaunongon sa imong amigo nga si David? Nganong wala ka mouban kaniya?” 
Mitubag si Hushai, “Kanimo ako mouban kay ikaw ang gipili sa Ginoo ug sa tibuok katawhan sa Israel nga mahimong hari. 
Gawas niana, kinsa pa ba ang akong alagaran kondili ikaw nga anak. Maingon nga nag-alagad ako sa imong amahan, mag-alagad usab ako kanimo.” 
Unya, miingon si Absalom kang Ahitofel, “Sultihi ako kon unsay atong buhaton.” 
Mitubag si Ahitofel, “Pakigdulog sa mga asawa sa imong amahan nga iyang gibilin aron mag-atiman sa palasyo. Unya mahibaloan sa tanang mga Israelinhon nga gipasuko mo pag-ayo ang imong amahan, ug tungod niini molig-on pa gayod ang suporta sa imong mga tawo kanimo.” 
Busa nagpatindog sila ug tolda alang kang Absalom sa atop sa palasyo, ug makita sa tibuok Israel nga nagsulod siya didto sa pagpakigdulog sa mga asawa sa iyang amahan. 
Niadtong panahona nagsunod gayod si Absalom sa mga tambag ni Ahitofel, sama sa gihimo ni David. Kay giisip nila ang tambag ni Ahitofel nga gikan sa Dios. 
