Pagbangotan.
5.
O Ginoo, hinumdomi kon unsa ang nahitabo kanamo. Tan-awa ang gidangatan namo nga kaulawan. 
Ang among mga yuta ug mga balay gipanag-iya na sa mga langyaw. 
Nailo kami sa amahan, ug ang among mga inahan nabalo. 
Gipalit namo ang tubig nga among giinom ug ang kahoy nga among gisugnod. 
Gipatrabaho kami nga daw mga mananap, ug wala gayod papahulaya. 
Nagpasakop kami sa mga taga-Ehipto ug taga-Asiria aron lang makakaon kami. 
Nagpakasala ang among mga katigulangan nga nangamatay na, ug kami ang nag-antos tungod sa ilang sala. 
Gidumalahan kami sa mga ulipon, ug walay makaluwas kanamo gikan sa ilang mga kamot. 
Namiligro ang among kinabuhi sa pagpangita namog pagkaon tungod sa mga tulisan sa kamingawan. 
Gihilantan kami sa labihan nga kagutom, ug ang among lawas murag hurnohan sa kainit. 
Gipanglugos ang among mga asawa ug mga anak nga dalaga didto sa Zion ug sa mga lungsod sa Juda. 
Gibitay pinaagi sa ilang mga kamot ang among mga pangulo, ug wala tahora ang among mga tigulang. 
Ang among mga batan-ong lalaki gipugos nga maggaling nga daw mga ulipon. Ang mga kabataan nagsusapinday sa kabug-at sa mga kahoy nga ilang gipas-an. 
Ang mga tigulang wala na manglingkod sa ganghaan sa siyudad sa paghatag ug tambag. Ug ang mga batan-ong lalaki miundang na sa pagtukar ug mga honi. 
Wala na kamiy kalipay. Imbis nga magsayaw, nagsubo na hinuon kami. 
Wala na ang among kadungganan. Alaot kami, tungod kay nakasala kami. 
Tungod niini gibati namo ang labihan nga kasakit, ug nagngitngit ang among mga panan-aw. 
Nahimo nang awaaw ang Jerusalem, ug gisuroy-suroyan na lang kini sa ihalas nga mga iro. 
O Ginoo, naghari ka sa walay kataposan. Ang imong paghari nagpadayon hangtod sa kahangtoran. 
Nganong kanunay mo man kaming kalimtan? Nganong gisalikway mo man kami sulod sa taas nga panahon? 
O Ginoo, pabalika kami kanimo ug mobalik kami. Ibalik kanamo ang among maayong kahimtang. 
Gisalikway mo na ba gayod kami? Labihan pa ba ang imong kasuko kanamo?
