Mga Salmo.
110.
Awit ni David. Miingon ang Ginoo sa akong Ginoo, “Lingkod dinhi dapit sa akong tuo, hangtod mapailalom ko kanimo ang imong mga kaaway.” 
Gikan sa Zion, palapdon sa Ginoo ang imong gingharian, Mahal nga Hari, ug maghari ka sa imong mga kaaway. 
Sa adlaw nga makig-away ka sa imong mga kaaway, kinabubut-on nga motabang kanimo ang imong katawhan. Ang mga pamatan-on moadto kanimo sa balaang mga bungtod nga daw tun-og sa kabuntagon. 
Nanumpa ang Ginoo, ug dili gayod mausab ang iyang huna-huna, nga ikaw pari sa walay kataposan sama sa pagkapari ni Melquisedek. 
Ang Ginoo nag-uban kanimo; laglagon niya ang mga hari sa panahon nga ipakita niya ang iyang kasuko. 
Silotan niya ang kanasoran ug daghan ang iyang pamatyon. Laglagon niya ang mga nagdumala sa tibuok kalibotan. 
Mahal nga Hari, moinom ka sa sapa nga anaa sa daplin sa dalan, busa mobalik ang imong kusog ug magmadaogon ka. 
