Mga Salmo.
86.
Ang pag-ampo ni David. Ginoo, pamatia ug tubaga ang akong pag-ampo kay ako kabos ug timawa. 
Tipigi ang akong kinabuhi kay ako diosnon. Ikaw ang akong Dios; luwasa ako nga imong alagad nga nagsalig kanimo. 
Kaloy-i ako, Ginoo, kay tibuok adlaw akong nagpanawag kanimo. 
Lipaya ako nga imong alagad, Ginoo, kay kanimo ako nag-ampo. 
Tinuod nga maayo ug mapinasayloon ikaw, O Ginoo, ug puno ka sa paghigugma sa tanang nagpanawag kanimo. 
Pamatia ang akong pag-ampo, Ginoo; pamatia ang akong pagpakiluoy kanimo. 
Nagtawag ako kanimo sa panahon sa kalisod kay tubagon mo man ako. 
Walay dios nga sama kanimo, Ginoo; walay bisan kinsa nga makahimo sa imong gipanghimo. 
Ang tanang nasod nga imong gihimo mosimba kanimo, ug dayegon ka nila, O Ginoo. 
Kay ikaw gamhanan, ug katingalahan ang imong mga buhat; ikaw lang ang Dios. 
Tudloi ako, Ginoo, sa imong pamaagi, ug tumanon ko kini nga matinud-anon kanimo. Tabangi ako nga mahimong matinud-anon sa akong pagtahod kanimo. 
Ginoo nga akong Dios, dayegon ka nako sa tibuok kong kasing-kasing. Dayegon ka nako sa walay kataposan. 
Kay dako ang imong gugma kanako; giluwas mo ako sa kamatayon. 
O Dios, gisulong ako sa grupo sa garboso nga mga tawo aron sa pagpatay kanako. Mga bangis sila ug wala makaila kanimo. 
Apan ikaw, Ginoo, adunay kahangawa ug maluloy-on nga Dios. Mahigugmaon ikaw ug matinud-anon, ug dili daling masuko. 
Tagda ako ug kaloy-i; hatagi ako sa imong kusog ug luwasa ako nga imong alagad. 
Hatagi ako ug timailhan sa imong kaayo aron makita kini sa akong mga kaaway ug maulawan sila. Kay ikaw, Ginoo, ang nagtabang ug naglipay kanako. 
