Mikeas.
3.
Miingon si Mikeas: “Pamati kamong mga pangulo sa Israel ug Juda, pamati kamo! Wala ba kamo kahibalo sa hustisya? 
Ug gidumtan ang maayo; inyong gipikas-pikas ug gipanitan ang akong mga katawhan ug gipanguha ang mga unod gikan sa ilang mga bukog.” 
Mangayo kamo ug tabang sa Ginoo, apan dili niya kamo tabangan. Talikdan niya kamo tungod sa inyong mga daotang binuhatan. 
Mao kini ang giingon sa Ginoo: “Alang sa mga propeta nga nagpahisalaag sa iyang katawhan, nga nagsaad ug maayo nga kahimtang sa mga mopakaon kanila, apan manghulga ug kalaglagan sa mga dili mopakaon kanila, 
Tungod kay gipahisalaag ninyo ang akong katawhan, dili na kamo makakita ug panan-awon ug dili na usab kamo makapanagna. Daw sama lang nga anaa kamo sa kangitngit o kagabhion nga wala kamoy makita. 
Maulawan gayod kamong mga propeta ug mga manalagna. Tabonan ninyo ang inyong dagway sa kaulaw, tungod kay wala kamoy nadawat nga tubag gikan sa Dios.” 
Apan ako, puno sa Espiritu sa Ginoo nga mao ang naghatag kanako ug gahom sa pagpatunhay sa hustisya ug sa kaisog sa pagsulti ngadto sa mga katawhan sa Israel ug sa Juda nga nakasala sila. 
Kamong mga pangulo sa Israel ug sa Juda, pamati kamo! Gipungtan ninyo ang hustisya ug ginatuis ninyo ang matarong. 
Gitukod ninyo ang Jerusalem pinaagi sa pagpatay ug panglupig. 
Naghukom kamo pabor sa naghatag kaninyo ug suborno. Ang inyong mga pari nagtudlo tungod lang kay gibayran sila. Mao usab ang inyong mga propeta, nagpanagna sila tungod lang sa kuwarta. Nagsalig pa kamo nga tabangan kamo sa Ginoo ug nagkanayon, “Kauban namo ang Ginoo. Busa walay daotang mahitabo kanamo.” 
Busa tungod kaninyo laglagon ang Jerusalem. Mahisama kini sa gidarong uma, ug mahimong tapok sa mga ginuba. Ug mahimong lasang ang bukid nga gibarogan sa Templo. 
