Ang Libro ni Sofonias.
1.
 Ang pulong sa Ginoo nga miabot kang Sofonias nga anak nga lalaki ni Cushi, ang anak nga lalaki ni Gedalia, ang anak nga lalaki ni Amaria, ang anak nga lalaki ni Ezequias, sa panahon sa paghari ni Josia, anak nga lalaki ni Amon hari sa Juda: 
“Silhigon ko pahilayo ang tanang mga butang gikan sa ibabaw sa kalibotan,” nag-ingon ang Ginoo. 
“Silhigon ko pahilayo ang tawo ug ang kahayopan akong silhigon ang mga langgam sa kalangitan ug ang mga isda sa kadagatan, ang mga dios-dios nga maoy hinungdan nga mapandol ang mga daotan. Sa dihang laglagon ko ang tanang katawhan sa ibabaw sa kalibotan,” nag-ingon ang Ginoo. 
“Ituy-od ko ang akong mga kamot batok sa Juda ug batok sa nga nagpuyo sa Jerusalem. Laglagon ko ang tanang nabilin sa nagsimba kang Baal niining dapita. Ang mga ngalan sa makidios-dios nga kaparian, 
sila nga nagyukbo diha sa mga atop nga nagsimba sa panon sa kabituonan, sila nga nakyukbo ug nagsaad sa Ginoo ug nagsaad usab kang Molec, 
sila nga mitalikod sa pagsunod sa Ginoo ug wala mangita sa Ginoo ug mangutana kaniya.” 
Pagpakahilom kamo atubangan sa Ginoong Dios, kay ang adlaw sa Ginoo haduol na. Ang Ginoo nag-andam ug mga halad; gibalaan niya ang iyang dinapit. 
“Sa adlaw unya sa sakripisyo sa Ginoo, akong silotan ang mga opisyales ug ang mga anak nga lalaki sa hari ug ang tanang nga binistihan sa langyaw nga sapot. 
Niadto unyang adlawa akong silotan kadtong milikay sa pagtunob sa tugkaran, nga nagpuno sa templo sa ilang mga dios sa kadaotan ug pagpamlimbong. 
“Niadto unyang adlawa,” nag-ingon ang Ginoo, “adunay tuaw didto sa Ganghaang Isda, nagminatay gikan sa unang kuarter, ug ang dahunog sa grabing pagka-igo gikan sa kabukiran. 
Maghilak kamo, kamong mga nagpuyo sa merkado; ang tanan ninyong mga negosyante wagtangon. Ang tanan nga nagpatigayon ug pilak gun-obon. 
Niadto unyang taknaa akong susihon ang Jerusalem uban sa mga lampara ug silotan ko kadtong wala magpakabana, nga nahisama lamang sa bino nga lawog na, nga naghuna-huna nga ang Ginoo wala gayoy buhaton maayo man o daotan. 
Ang ilang bahandi kuhaon gikan kanila, ilang kabalayan gub-on. Bisag maghimo silag balay dili sila makapuyo niini; bisag magtanom silag kaparasan, dili sila makainom sa bino niini.” 
Haduol na ang makalilisang nga adlaw sa Ginoo. Haduol na sa hilabihan ug mapait ang hilak sa adlaw sa Ginoo, bisan pa ang gamhanang manggugubat magsinggit aron mangayo ug tabang. 
Kana nga adlaw mao ang adlaw sa kapungot, adlaw sa kasakit ug paghigwaos, adlaw sa kasamok ug pagkalumpag, adlaw sa kangitngit ug kaguol, adlaw sa mga panganod ug kangitngit, 
adlaw nga madungog ang tingog sa trumpeta ug singgit sa gubat batok sa gilig-ong mga siyudad ug batok sa mga masigkakilid nga tore niini. 
Nag-ingon ang Ginoo, “Akong dad-on ang tumang kasakit sa tanang katawhan nga maglakaw sila sama sa mga buta, tungod kay nakasala sila kanako. Ang ilang dugo ipaagas sama sa tubig ug ang sulod sa ilang ginhawaan sama sa tae. 
Dili makaluwas kanila ang ilang mga pilak o mga bulawan gikan sa adlaw nga ipakita ko ang akong kapungot nga sama sa kalayo nga lamyon ang tibuok kalibotan. Tungod kay laglagon ko ang tanang nagpuyo sa kalibotan.” 
