Ang Awit sa mga Awit ni Solomon.
1.
Ang labing matahom nga awit ni Solomon. 
Ligoa ako sa imong mga halok, kay ang imong gugma tam-is pa kay sa duga sa ubas. 
Pagkahumot gayod sa imong pahumot; apil ang imong ngalan murag pahumot nga nangalimyon. Dili ikatingala nga nakagusto gayod kanimo ang mga dalaga. 
Dali, kupti ako ug managan kita. Ikaw ang akong hari, dad-a ako sa imong kuwarto. Mga Babaye sa Jerusalem Malipay gayod kami kanimo! Mas gusto namo ang imong gugma kaysa bino. Babaye Dili ikatingala nga maibog sila kanimo! 
Mga babaye sa Jerusalem, itom ako sama sa mga tolda sa Kedar, apan matahom ako sama sa mga kurtina sa palasyo ni Solomon. 
Ayaw ninyo ako tamaya, kay miitom ako tungod sa sobra nga pagpainit. Nasuko kanako ang akong mga igsoong lalaki ug gipatrabaho nila ako sa ubasan, busa wala na akoy panahon sa pag-atiman sa akong kaugalingon. 
Sultihi ako, hinigugma ko, asa nimo pasabsaba ang imong mga karnero? Asa nimo sila papahulaya inigkaudto? Sultihi ako aron dili nako mangita kanimo didto sa imong mga kauban nga magbalantay usab sa mga karnero. Kay basin mapasanginlan nila ako nga usa ka babaye nga nagbaligya sa iyang dungog. 
Kon wala ka makatultol, O pinakamatahom nga babaye, sunda ang mga tunob sa akong mga karnero paingon sa mga tolda sa mga magbalantay, ug didto pasabsaba ang imong mga kanding. 
O mahal ko, sama ikaw sa bayeng kabayo nga makadani sa laking kabayo nga gaguyod sa karwahi sa hari sa Ehipto. 
Katahom sa imong aping, nga mas gipatahom pa sa imong mga ariyos. Katahom sa imong liog nga adunay kuwintas. 
Himoan ka namo ug ariyos nga bulawan nga adunay dekorasyon nga plata. 
Samtang nagsandig ang hari sa iyang sopa, nangalimyon ang akong pahumot. 
Ang akong hinigugma humot sama sa mira samtang nagpauraray sa akong dughan. 
Sama siya sa usa ka pungpong sa bulak nga henna nga namukhad didto sa ubasan sa En Gedi. 
Pagkatahom mo, hinigugma ko. Pagkatahom sa imong mga mata, sama kini katahom sa mga salampati. 
Pagkaguwapo mo, mahal ko. Makawili ka gayod! Ang lunhawng sagbot mao ang atong kama. 
Ang mga kahoyng sedro mao ang sablayan sa atong balay, ug ang labong nga sipres mao ang atong atop. 
