Nahum.
2.
Ang manunulong nag-abante na padulong kanimo Nineve. Guwardyahi ang kota, bantayi ang dalan, andama ang imong kaugalingon, tigoma ang tanan mong kusog! 
Ang Ginoo mopahiuli sa katahom ni Jacob sama sa katahom sa Israel. Bisan tuod ang tiglaglag naghimo niini nga walay kapuslanan ug nagguba sa ilang kaparasan. 
Ang mga taming sa mga kasundalohan mga pula; ug ang mga manggugubat naputos sa dagtong pula. Ang puthaw sa mga karwahi migilak sa adlaw nga sila giandam; ang bangkaw nga gikan sa Juniper giwara-wara na. 
Ang mga karwahi mihaguros sa mga kadalanan, nagdali sa pagbalik-balik sa plasa. Nahisama sila sa mga nagdilaab nga sulo. Mikilab sila sama sa kilat. 
Ang Nineve mipatawag sa iyang pinili nga kasundalohan, apan nangapandol sila sa ilang agianan, nagdali sila sa paril sa siyudad, ang taming gipahimutang na. 
Ang pultahan sa kasapaan naabli ug ang palasyo nangatumpag. 
Gimbut-an na nga ang Nineve himoong binihag ug dad-on sa layo. Ang iyang ulipong babaye miagulo sama sa salampati ug namukpok sa iyang dughan. 
Nineve sama ka sa napundo nga tubig nga nahubas. “Hunong! Hunong!” misinggit sila apan walay usa nga mibalik. 
Kawata ang plata! Kawata ang bulawan! Walay katapusan ang tinubdan sa tanang niyang bahandi! 
Gikuha na ang tanan! Gikawatan, gihukasan! Natunaw ang mga kasingkasing, nangalusno ang mga tuhod, nangurog ang mga lawas, ug nangluspad ang mga panagway. 
Asa na ang langub sa mga liyon ang dapit diin gipakaon nila ang mga gagmayng liyon. Diin mipadulong ang mga bayi ug laki nga liyon, lakip ang gagmayng liyon nga walay kahadlok. Gipatay ug gikunis-kunis sa liyon ang iyang biktima pinaagi sa iyang mga ngipon alang sa iyang pares ug mga gagmayng liyon. Gipuno niya ang iyang puloy-anan sa iyang napatay ug ang langub sa iyang biktima. Ug karon wala nay gahom ang Nineve. 
“Ako batok kanimo,” nag-ingon ang Ginoo nga Gamhanan. “Sunogon nako ang imong mga karwahi. Ug lamoyon sa espada ang imong gagmayng mga liyon. Dili ka nako binlan ug biktima sa yuta. Ang tingog sa imong mga mensahero dili na gayod mabati.” 
