Mga Salmo.
79.
Ang “Maskil” ni Asaf. O Dios, gisulong sa mga taga-laing nasod ang yuta nga imong gipanag-iyahan. Gipasipad-an nila ang imong balaan nga Templo ug giguba ang Jerusalem. 
Gipakaon nila sa mga langgam ug sa mabangis nga mga mananap ang mga patayng lawas sa imong matinumanon nga mga alagad. 
Gipaagas nila nga daw tubig sa tibuok Jerusalem ang dugo sa imong katawhan, ug walay bisan usa nga nahibilin aron sa paglubong sa mga patay. 
Gipakaulawan kami ug gibiay-biay sa mga nasod sa among palibot. 
Hangtod kanus-a, Ginoo, ang imong kasuko kanamo? Hangtod ba sa kahangtoran? Hangtod kanus-a mosilaob nga daw kalayo ang imong pagpangabugho? 
Ipakita ang imong kasuko sa mga nasod ug mga gingharian nga wala moila ug mosimba kanimo. 
Kay gipamatay nila ang imong katawhan ug gilaglag ang ilang nasod. 
Ayaw kami siloti tungod sa mga sala sa among mga katigulangan. Kaloy-i hinuon kami kay wala na gayod kamiy mahimo. 
Tabangi kami, O Dios nga among manluluwas, aron madayeg ang imong ngalan. Luwasa kami ug pasayloa sa among mga sala aron ikaw mapasidunggan. 
Nganong moingon man kanamo ang ubang mga nasod, “Hain na man ang inyong Dios?” Samtang gatan-aw kami, ipakita sa mga nasod nga ipanimalos mo ang ilang pagpamatay sa imong mga alagad. 
Pamatia ang mga pag-agulo sa imong mga katawhan nga binilanggo. Gihukman sila nga patyon, busa luwasa sila pinaagi sa imong gahom. 
Ginoo, balosi ug pito ka pilo ang mga nasod sa ilang pagpakaulaw kanimo. 
Ug kaming imong katawhan, nga gibantayan mo nga daw mga karnero, magpasalamat kanimo sa walay kataposan. Dayegon ka namo kanunay hangtod sa kahangtoran. 
