Mga Salmo.
38.
Ang awit ni David nga ginaawit panahon sa paghalad sa halad sa paghinumdom sa Ginoo. Ginoo, sa imong kasuko, ayaw akog siloti. 
Daw sa gipana mo ako ug gidagmalan. 
Nagsakit ako tungod kay nasuko ka sa nahimo kong mga kasal-anan. 
Daw sa malumos na ako sa akong mga sala; sama kini sa mabug-at nga palas-anon nga dili ko madaog. 
Tungod sa akong kabuang, ang akong mga samad nahimong kabahong. 
Nabako na ako pag-ayo sa labihan nga kasakit, ug nagsubo ako tibuok adlaw. 
Sakit kaayo ang tibuok nakong lawas ug gangutngot ang akong mga kilid. 
Naluya na gayod ako pag-ayo. Nag-agulo ako sa kasakit nga akong gibati. 
Ginoo, nahibalo ka sa tanan kong gipangandoy ug nadungog mo ang akong pag-agulo. 
Nagkuba-kuba ang akong dughan; nawad-an na ako ug kusog, ug nahalap na ang akong panan-aw. 
Ginalikayan ako sa akong mga higala ug mga kauban tungod sa akong sakit. Bisan ang akong mga paryente nagpahilayo na kanako. 
Ang mga tawo nga buot mopatay kanako nagbutang ug lit-ag. Sila nga buot mosakit kanako naghisgot kon unsaon nila ako paglaglag. Sa tibuok adlaw nagplano sila ug daotan batok kanako. 
Nagpabungol-bungol ako nga kunohay dili makadungog. Nagpaamang-amang ako nga kunohay dili makasulti. 
Nahisama ako sa usa ka tawo nga dili makadungog, ug dili makapangatarongan. 
Kay nagsalig ako kanimo, Ginoo. Ikaw, Ginoo nga akong Dios, ang magtubag sa akong pag-ampo. 
Busa nag-ampo ako nga dili mo itugot nga ang akong mga kaaway maglipay o magpasigarbo tungod sa akong pagkapukan. 
Kay hapit na ako mapukan, ug daw sa walay kataposan ang akong pag-antos. 
Isulti ko ang akong mga sala; gahasol kini kanako. 
Mahitungod sa akong mga kaaway, lig-on sila ug daghan. Gikasilagan nila ako sa walay igong hinungdan. 
Gibalosan nila ako ug daotan sa maayong gipanghimo ko kanila. Ug nakigbatok sila kanako kay nagtinguha ako sa pagbuhat ug maayo. 
Ginoo nga akong Dios, ayaw ako pasagdi; ayaw pagpahilayo kanako. 
Tabangi ako dayon, Ginoo nga akong manluluwas. 
