Mga Hebreohanon.
6.
Busa tungod kay dugay na kita nga nagtuo, kinahanglan biyaan na nato ang unang mga pagtulon-an bahin kang Cristo, ug magpadayon kita sa pagtuon sa mga laglom nga pagtulon-an. Dili na nato balik-balikon ang mahitungod sa paghinulsol ug pagbiya sa walay pulos nga binuhatan ug ang mahitungod sa pagtuo sa Dios, 
ang mga pagtulon-an mahitungod sa bautismo, mahitungod sa pagpandong sa kamot sa ulo, sa pagbanhaw sa mga patay, ug sa paghukom sa Dios sa kada tawo kon unsa ang iyang mahimong kahimtang sa walay kataposan. 
Ang atong buhaton, kon itugot sa Dios, magpadayon kita sa pagtuon sa laglom nga mga pagtulon-an. 
Tungod kay wala na gayoy makapahinulsol ug makapabalik pag-usab sa tawo nga mibiya na sa Dios. Kaniadto nalamdagan na ang iyang huna-huna, nakaambit na siya sa panalangin nga gikan sa langit, ug nakadawat na sa Espiritu Santo. 
Nakatagamtam na siya sa mga panalangin nga gikan sa pulong sa Dios, ug nasinati pa gayod niya ang gahom nga ipadayag sa kataposan nga adlaw. 
Apan taliwala niini, mibiya gihapon siya sa Dios. Kanang mga tawhana dili na mahimo nga mohinulsol pa ug motalikod sa iyang mga sala, tungod kay sa ilang pagtalikod sa Dios sama ra nga gilansang niya pag-usab ang Anak sa Dios sa krus ug gipakaulawan siya sa dayag. 
Nahisama kita sa yuta nga gipanalanginan sa Dios, nga human maulani nagpatubo kini sa mga tanom nga mapuslan sa nagtrabaho niini. 
Apan kon ang nagtubo niini pulos lang tunokon nga mga tanom, nan wala kanay kapuslanan; busa tunglohon lang sa Dios, ug sa kataposan sunogon. 
Mga hinigugma, bisag ingon niini ang among gipanulti, nasiguro namo nga maayo ang inyong kahimtang kon mahitungod sa inyong kaluwasan. 
Matarong ang Dios, ug dili gayod niya mahimong kalimtan ang inyong mga maayong binuhatan ug ang inyong gugma kaniya nga inyong gipakita ug padayon nga ginapakita pinaagi sa pagtabang sa susama ninyong katawhan sa Dios. 
Buot namo nga ang kada usa kaninyo magpadayon nga mahugtanon sa inyong paglaom sa Dios hangtod sa kataposan, aron madawat ninyo ang inyong gilaoman. 
Dili kamo magtinapolan, kondili sunda hinuon ninyo ang panig-ingnan sa mga tawo nga pinaagi sa ilang pagtuo ug pagkamainantuson nagdawat sa mga saad sa Dios. 
Tan-awa ninyo si Abraham: sa dihang misaad ang Dios kaniya, wala siya mogamit sa uban nga ngalan aron pamatud-an niya ang iyang gisaad, hinuon gigamit niya ang iyang kaugalingon nga ngalan tungod kay wala nay makalabaw pa kaniya. 
Miingon siya, “Isaad ko nga panalanginan ko gayod ikaw ug padaghanon ko gayod ang imong kaliwat.” 
Unya mapailubon nga naghulat si Abraham, busa nadawat niya ang gisaad sa Dios. 
Kon manumpa ang tawo gamiton niya ang ngalan sa Dios nga mas labaw pa kaniya aron tuohan siya ug aron wala nay panaglalis. 
Mao usab ang gibuhat sa Dios kaniadto sa iyang pagpanumpa ngadto sa mga tawo nga iyang gisaaran. Gipakita niya kanila pinaagi sa iyang pagpanumpa nga tumanon gayod niya ang iyang saad. 
Ug kining duha, ang saad ug ang panumpa, dili gayod mausab, tungod kay dili gayod mamakak ang Dios. Busa kita nga nakadangop na kaniya aduna nay lig-on gayod nga paglaom nga tumanon gayod niya ang iyang gisaad kanato. 
Kini nga paglaom mao ang naghatag ug kasigurohan sa atong kinabuhi, ug midangat gayod kini ngadto sa Labing Balaang Dapit 
diin atua si Jesus nga gauna alang kanato. Siya ang atong walay kataposan nga pangulong pari sama sa pagkapari ni Melquisedek. 
