Mga Panultihon.
14.
Ang maalamon nga asawa mopalig-on sa iyang panimalay, apan ang buang-buang nga asawa moguba sa iyang panimalay. 
Ang tawo nga nagkinabuhi nga matarong nagtahod sa Ginoo, apan kadtong wala nagkinabuhi nga matarong nagtamay kaniya. 
Ang mga pulong sa tawong buang-buang magpasakit kaniya, apan ang mga pulong sa tawong maalamon magtipig kaniya. 
Kon wala kay mananap nga igdadaro wala kay maani, apan kon aduna kay mananap, ug kusgan pa, daghan kag maani. 
Ang masaligan nga saksi nagsulti sa tinuod, apan ang bakakon dili masaligan. 
Ang tawong bugal-bugalon dili gayod makaangkon ug kaalam bisan unsaon ug paningkamot, apan ang tawo nga adunay pagsabot dali rang makakat-on. 
Likayi ang mga buang-buang kay wala kay maayong makat-onan gikan kanila. 
Ang kaalam sa tawong kahibalo motimbang-timbang kon unsay maayo o dili maoy naghatag kaniyag kahibalo kon unsay angay niyang buhaton, apan ang kabuang sa tawong buang-buang maoy magpahisalaag kaniya. 
Daw sa wala lang sa mga buang-buang kon makasala sila, apan niadtong mga matarong nga nagkinabuhi sa ensakto, gusto nila nga dawaton sila sa Dios. 
Ikaw ray nasayod kon unsa ka kamalipayon o kon unsa ka kamasulob-on. 
Laglagon ang panimalay niadtong mga daotan, apan pauswagon ang panimalay niadtong nagkinabuhi sa ensakto. 
Tingali naghuna-huna ka nga nagsubay ka sa ensaktong dalan, apan padulong diay kini sa kalaglagan. 
Matago ang imong kasubo pinaagi sa pagkatawa, apan human sa katawa anaa ra gihapon ang kasubo. 
Anaa gayoy balos sa binuhatan sa tawo, maayo man o daotan. 
Bisag unsa ray tuohan sa tawong walay alamag; apan ang tawong kahibalo motimbang-timbang kon unsay husto o dili ba kaha nagmatngon sa iyang mga lakang. 
Ang tawong maalamon nag-amping sa iyang kaugalingon ug naglikay sa kasamok; apan ang buang-buang danghag ug walay pagpugong sa kaugalingon. 
Ang tawong dali rang masuko makabuhat ug kabuang. Ang tawong naglaraw ug daotan kapungtan. 
Makita ang kabuang sa tawong walay alamag, apan makita gayod nga adunay kaalam ang tawong mahibalo motimbang-timbang kon unsay husto o dili. 
Ang mga daotan moluhod ug magpakiluoy sa mga matarong. 
Wala kaayoy makighigala sa mga kabos, bisan gani ang ilang mga isigka-ingon, apan ang mga adunahan daghag higala. 
Makasala ang tawo nga nagtamay sa iyang isigka-tawo nga kabos, apan bulahan ang tawo nga maayo sa mga kabos. 
Makasala ka kon magplano kag daotan sa imong isigka-tawo, apan kon magplano kag maayo, adunay mga tawo nga maghigugma ug mounong kanimo. 
Ang pagtrabaho ug maayo anaay pulos, apan kon pulos ra istorya mapobre ang tawo. 
Ang balos nga madawat sa mga maalamon mao ang ilang bahandi, apan ang kabuang sa mga buang-buang moanig dugang pang kabuang. 
Ang saksi nga nagsugilon sa tinuod makaluwas sa kinabuhi sa tawo, apan ang magsaksig bakak usa ka maluibon. 
Ang pagtahod sa Ginoo maghatag ug siguridad ug kalig-on ngadto sa tawo ug sa ilang mga anak. 
Ang pagtahod sa Ginoo makaayo ug mopalugway sa imong kinabuhi, ug makapalikay kanimo sa kamatayon. 
Ang pagkagamhanan sa hari nagdepende sa kadaghan sa iyang katawhan; kon wala ang iyang katawhan mapukan ang hari. 
Ang tawong mapailubon maalamon gayod, apan ang tawo nga daling masuko nagpakita sa iyang pagkabuang-buang. 
Ang malinawong huna-huna makaayo sa lawas, apan ang kasina sama sa sakit nga mokutkot sa kabukogan. 
Ang nagpaantos sa mga kabos nagtamay sa Dios nga naghimo kanila, apan ang maluloy-on sa mga kabos nagpasidungog sa Dios. 
Laglagon ang mga daotan tungod sa ilang daotang mga binuhatan, apan panalipdan niya ang mga matarong tungod sa ilang pagkadiosnon. 
Ang kaalam anaa sa huna-huna sa tawong adunay pagsabot, apan ang mga buang-buang walay nahibaloan bahin sa kaalam. 
Mouswag ang usa ka nasod kon ang mga lumulupyo niini magkinabuhi nga matarong; apan kon magpakasala sila, maulawan ang ilang nasod. 
Makapalipay sa hari ang maalamon nga sulugoon, apan kapungtan niya ang sulugoon nga nagpakaulaw kaniya. 
