Job.
21.
Unya mitubag si Job, 
“Pamatia ninyo akog maayo aron inyo akong malipay. 
Pamati kamo samtang nagsulti ako, ug pagkahuman nako ug sulti, tamaya ninyo ako kon buot ninyo. 
“Ang akong reklamo dili batok sa tawo kondili batok sa Dios. Mao kini ang rason nganong mubo akog pasensya. 
Tan-awa ra gud ninyo ako ug mahingangha kamo sa katingala. 
Kon huna-hunaon ko ang mga nangahitabo kanako, magkurog ako sa kahadlok. 
“Nganong padayong nagkinabuhi ang daotan? Nangatigulang pa sila ug nagmauswagon. 
Nakita pa nila ang pagdako sa ilang mga anak ug mga apo. 
Nagpuyo pa sila sa ilang mga balay nga walay katalagman ug walay gikahadlokan. Ug wala sila siloti sa Dios. 
Walay hunong sa pagpanganak ang ilang mga baka, ug dili kini makuhaan. 
Ang ilang mga kabataan sama kadaghan sa mga karnero. Manayaw sila, 
manganta, ug magsadya sa tukar sa tamborin, harpa, ug plawta. 
Nagkinabuhi sila nga mauswagon ug nangamatay nga malinawon. 
Apan nag-ingon sila sa Dios, ‘Pasagdi lang kami! Wala kami naninguha nga mahibaloan ang imong mga pamaagi. 
Kinsa ka ba nga gitawag Makagagahom? Nganong angay ka namong alagaron? Ug unsay makuha namo kon moampo kami kanimo?’ 
Apan ang tinuod, ang ilang pag-uswag wala maggikan sa ilang kaugalingon nga paghago. Busa kon unsa may itambag niining daotang mga tawo, dili gayod ako mamati. 
“Talagsa ray mga tawong daotan nga mangamatay. Usahay ra moabot kanila ang kalisod o ang silot nga ginapadala sa Dios tungod sa iyang kasuko. 
Talagsa ra sila abugon nga daw sa dagami o tahop nga gipalid sa makusog nga hangin. 
Nag-ingon kamo nga kon dili sila silotan sa Dios, ang ilang mga kabataan mao ang iyang silotan. Apan nag-ingon ako nga ang nakasala mao ang angay silotan sa Dios, aron maeksperyensyahan nila 
ug makita mismo nila ang ilang kalaglagan. Pasagdi nga makatilaw sila sa kasuko sa Makagagahom nga Dios. 
Kay kon patay na sila, wala na silay kalibotan sa mangahitabo sa ilang panimalay. 
“Matudloan ba sa tawo ang Dios, nga siya man ang pinakalabaw nga maghukom? 
Adunay mga tawo nga nangamatay nga abundansya ug hayahay ang kinabuhi, ug himsog. 
Adunay mga tawo usab nga nangamatay nga pait ug kahimtang, ug wala gayod makatilaw ug kaharuhay sa kinabuhi. 
Apan managsama silang ilubong sa yuta ug kaonon sa mga ulod. 
“Nahibalo ako kon unsay inyong gihuna-huna. Nahibalo ako sa inyong plano batok kanako. 
Gisultihan ninyo ako kabahin sa mga tawong adunahan kansang mga pinuy-anan nangahanaw tungod sa ilang kadaotan. 
Apan pangutan-a ang mga nanglabay, ug pamatii ang ilang giingon. Kay sultihan nila kamo 
nga ang daotan nga tawo kanunay makalingkawas sa adlaw nga moabot ang katalagman tungod sa kasuko sa Dios. 
Wala gayoy makaako pagbadlong sa tawong daotan. Wala gayoy mobalos sa iyang gihimo. 
Kon ilubong na siya, aduna pay magbantay sa iyang lubnganan. 
Daghan ang mohatod kaniya sa paglubong, ug ang yuta maghatag kaniyag kapahulayan. 
“Busa unsaon ninyo ako paglipay sa inyong gipanulti nga walay pulos? Pulos lang mga bakak ang inyong gipanulti.” 
