Mga Salmo.
107.
Pasalamati ang Ginoo, kay maayo siya; ang iyang gugma walay kataposan. 
Isulti ninyo kana, kamong iyang giluwas sa kamot sa mga kaaway. 
Kay gitigom niya kamo gikan sa mga yuta sa sidlakan, kasadpan, amihan, ug habagatan. 
Adunay mga tawo nga naglatagaw sa kamingawan; wala nila matultoli ang agianan paingon sa siyudad nga mahimo nilang kapuy-an. 
Gigutom sila ug giuhaw, ug gibati nila nga daw mamatay na sila. 
Sa ilang kalisod, mitawag sila sa Ginoo, ug giluwas niya sila. 
Gitultolan niya sila sa diretso nga dalan paingon sa siyudad nga ilang kapuy-an. 
Angay silang magpasalamat sa Ginoo tungod sa iyang gugma ug sa iyang katingalahang mga buhat ngadto sa mga tawo. 
Kay gipainom niya ang giuhaw ug gibusog niya ang gigutom. 
Adunay mga tawo nga gibilanggo nga gikadenahan ug naglingkod sa labihan kangitngit nga bilanggoan, 
tungod kay misupak sila sa mga sugo sa Labing Halangdong Dios ug gipakawalay-bili nila ang iyang mga pahimangno. 
Busa gilisod-lisod niya sila sa mabug-at nga mga buluhaton. Nangatumba sila apan walay mitabang kanila. 
Sa ilang kalisod, mitawag sila sa Ginoo, ug giluwas niya sila. 
Gipamugto niya ang ilang mga kadena ug gipagawas niya sila gikan sa labihan kangitngit nga bilanggoan. 
Angay silang magpasalamat sa Ginoo tungod sa iyang gugma ug sa iyang katingalahang mga buhat ngadto sa mga tawo. 
Kay gipangguba niya ang mga pultahan nga bronsi ug gipangbali ang mga rehas nga puthaw. 
Adunay mga tawo nga nahimong buang-buang tungod sa ilang pagkamalapason ug nag-antos sila tungod sa ilang pagkadaotan. 
Silang tanan wala nay ganang mokaon ug himalatyon na. 
Sa ilang kalisod, mitawag sila sa Ginoo, ug giluwas niya sila. 
Gipamulong lang niya ug nangaayo sila. Giluwas niya sila gikan sa kamatayon. 
Angay silang magpasalamat sa Ginoo tungod sa iyang gugma ug sa iyang katingalahang mga buhat ngadto sa mga tawo. 
Angay silang mohalad ug mga halad sa pagpasalamat sa Dios; ug pinaagi sa awit sa kalipay isugilon nila ang iyang mga buhat. 
Adunay mga tawo nga misakay sa mga barko ingon nga mga trabahante o negosyante. 
Nakita nila ang katingalahang mga buhat sa Ginoo diha sa kadagatan. 
Sa iyang pagmando, mihangin ug kusog ug nanagko ang mga balod, 
hinungdan nga ang ilang sakayan mopataas ug unya kalit lang nga mopaubos. Tungod niini, nawad-an sila ug kaisog. 
Nagsusapinday sila nga daw sa mga hubog ug wala na sila mahibalo kon unsay ilang himuon. 
Sa ilang kalisod, mitawag sila sa Ginoo, ug giluwas niya sila. 
Gipahunong niya ang kusog nga hangin ug milinaw ang dagat. 
Nalipay sila sa dihang milinaw ang dagat, ug gitultolan sila sa Dios sa dunggoanan nga ilang gipangandoy. 
Angay silang magpasalamat sa Ginoo tungod sa iyang gugma ug sa iyang katingalahang mga buhat ngadto sa mga tawo. 
Angay nilang pasidunggan ug dayegon ang Dios diha sa ilang panagtigom ug sa panagtigom sa ilang mga tigdumala. 
Gihimong disyerto sa Ginoo ang mga kasubaan, ug gipamad-an niya ang mga tuboran. 
Gihimo niyang walay pulos ang maayo nga yuta, tungod sa pagkadaotan sa mga namuyo niini. 
Gihimo niyang katubigan ang disyerto, ug gihimo niyang mga tuboran ang mga malang yuta. 
Gipapuyo niya didto ang gipanggutom ug nagtukod sila ug siyudad nga ilang puy-an. 
Nagpugas sila sa kaumahan ug nagtanom ug ubas, ug abunda ang ilang mga abot. 
Gipanalanginan sila sa Dios, ug midaghan sila pag-ayo. Bisan ang ilang mga mananap misanay usab. 
Tungod sa pagpangdaog-daog, kasakit, ug kasubo, migamay ang ilang gidaghanon ug naulawan sila. 
Gipakita sa Dios ang iyang kasuko sa mga nangdaog-daog kanila pinaagi sa pagpahisalaag kanila sa disyerto nga walay mga dalan. 
Apan gihaw-as niya ang mga kabos gikan sa ilang mga pag-antos, ug gihimo niyang sama kadaghan sa panon sa mga hayop ang ilang mga pamilya. 
Nakita kini sa mga matarong ug nalipay sila, apan ang tanang mga daotan wala gayoy ikasulti. 
Hinaut nga mamalandong niining mga butanga ang mga maalamon, ug ilhon nila ang dakong gugma sa Ginoo. 
