Jeremias.
48.
Mao kini ang gisulti sa Ginoo nga Makagagahom, ang Dios sa Israel, bahin sa Moab: “Makaluluoy ang Nebo kay laglagon kini. Maulawan ug ilogon ang Kiriataim, ug ang kampo niini matumpag. 
Dili na dayegon ang Moab. Didto sa Hesbon, nagplano ang kaaway sa paglaglag sa Moab. Miingon sila, ‘Dali! Laglagon ta ang Moab.’ Ang lungsod sa Madmen sulongon usab sa mga kaaway ug mahimong awaaw. 
Paminawa ninyo ang singgit sa pagpakitabang gikan sa Horonaim tungod sa grabe nga kagubot ug kalaglagan. 
Malaglag gayod ang Moab, ug manghilak ang mga kabataan. 
Ang mga lumulupyo sa Moab manghilak ug magbakho samtang gatungas sa Luhit. Ug sa paglugsong ngadto sa Horonaim, madunggan ang pagtiyabaw tungod sa kalaglagan. 
Luwasa ang inyong kaugalingon! Pangikyas kamo ngadto sa kamingawan. 
Kamo nga mga taga-Moab, nagsalig kamo sa inyong abilidad ug bahandi. Bihagon kamo apil ang inyong dios-dios nga si Kemosh ug ang iyang mga pari ug mga opisyal. 
Moadto sa matag lungsod ang tiglaglag ug walay lungsod nga makalingkawas. Malaglag usab ang mga lungsod sa kapatagan ug sa patag ibabaw sa bukid. Mahitabo gayod kini, kay ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini. 
Kon aduna lang untay pako ang Moab, makalupad unta siya palayo, kay dili na pagapuy-an ang mga lungsod niini ug mahimong awaaw na kini. 
“Panghimaraoton ang tawong magbangay-bangay sa pagbuhat sa buluhaton sa Ginoo batok sa Moab. Panghimaraoton ang tawong dili mogamit sa iyang espada sa pagpatay sa mga taga-Moab. 
“Sukad sa iyang pagsugod, hayahay ang Moab. Wala gayod kini sukad mabihag. Sama kini sa bino nga wala tandoga o ibalhin-balhin ug sudlanan. Busa wala gayod mausab ang iyang lami ug kahumot. 
Apan moabot ang adlaw,” nga magpadala akog mga kaaway nga moyabo niini ug modugmok sa iyang sudlanan. 
Unya ikaulaw sa Moab ang ilang dios-dios nga si Kemosh, maingon nga gikaulaw sa katawhan sa Israel ang Betel nga ilang gisaligan. 
“Nanghambog ang mga taga-Moab nga maisog sila nga mga sundalo. 
Apan malaglag gayod ang Moab ug ang mga lungsod niini. Pamatyon ang iyang kinaisogan nga mga batan-on.” Ako, ang Ginoo nga Makagagahom nga Hari, ang nag-ingon niini. 
“Hapit na ang kalaglagan sa Moab. 
Pagbangotan kamong mga nasod nga anaa sa iyang palibot, kamong tanan nga nasayod sa kabantog sa Moab! Pagsubo kamo ug moingon, ‘Natapos na ang Moab! Nabali na ang iyang baston, ang baston nga nagsimbolo sa iyang gahom ug kabantog.’ 
“Kamong mga lumulupyo sa Dibon, pagpaubos kamo ug yaka sa yuta, kay ang tiglaglag sa Moab mosulong kaninyo ug panggub-on niini ang inyong pinarilan nga mga lungsod. 
Kamo nga nagpuyo sa Aroer, barog kamo daplin sa dalan ug pagbantay. Pangutan-a ang mga nakaikyas kon unsay nahitabo. 
Motubag sila, ‘Nalaglag ug naulawan ang Moab. Busa pagsubo kamo ug panghilak. Isinggit ninyo sa Arnon nga nalaglag ang Moab.’ 
Silotan usab ang mga lungsod sa patag ibabaw sa bukid: ang Holon, Jahaz, Mefaat, 
Dibon, Nebo, Bet Diblataim, 
Kiriataim, Bet Gamul, Bet Meon, 
Keriot, ug Bozra. Moabot na ang silot sa tanang lungsod sa Moab, duol man o layo. 
Wala nay gahom ang Moab ug huyang na kini.” Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini. 
“Huboga ang Moab, kay naghuna-huna siya nga labaw siya kanako. Moligid siya sa iyang kaugalingong suka ug mahimong kataw-anan. 
Mga lumulupyo sa Moab, dili ba gibiay-biay man ninyo ang Israel? Ngano, nasakpan ba siya uban sa mga kawatan, nga magpanglingo man kamo matag hisgot ninyo kaniya? 
Biya na kamo sa inyong mga lungsod ug puyo kamo sa batoon nga bukid, sama sa salampati nga nagsalag diha sa pangpang. 
“Labihan kaayo kamo ka garboso. Nasayod ako kon unsa kataas ang inyong pagtan-aw sa inyong kaugalingon ug kon unsa kamo kamapahitas-on. 
Ako, ang Ginoo, nasayod kon unsa kamo kahambogiro. Apan dili tinuod ang inyong gipanghambog ug wala kini kapuslanan. 
Busa maghilak ako alang sa Moab ug sa mga taga-Kir Hareset. 
Maghilak usab ako alang sa katawhan sa Sibma, labaw pa sa paghilak ko sa mga taga-Jazer. O Sibma, sama ka sa ubas nga ang mga sanga miabot sa tabok sa Patayng Dagat hangtod sa Jazer. Apan karon gihurot ug panguha sa tiglaglag ang imong mga bunga. 
Mahanaw ang kalipay ug kasadya diha sa mga kaumahan ug mga ubasan sa yuta sa Moab. Wala nay modagayday nga bino sa mga pug-anan. Wala nay magpuga ug ubas nga inubanan sa singgit sa kalipay. Adunay pagsinggit apan dili singgit sa kalipay. 
“Ang pagtiyabaw madunggan gikan sa taga-Hesbon hangtod sa Eleale ug sa Jahaz. Madungog usab kini sa Zoar hangtod sa Horonaim ug Eglat Shelishiya. Kay bisan ang sapa sa Nimrim mahubsan. 
Pamatyon ko kadtong mga taga-Moab nga gahalad sa mga simbahanan diha sa habog nga mga dapit ug ang nagsunog ug insenso sa ilang mga dios.” Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini. 
“Busa mag-agulo gayod ako alang sa Moab ug sa mga taga-Kir Hareset, sama sa subo nga tingog sa plawta nga gitukar alang sa patay. Nahanaw na ang bahandi nga ilang naangkon. 
Ang matag-usa magpakita ug pagsubo pinaagi sa pagpaupaw, pagpamalbas, pagsamad-samad sa ilang mga kamot, ug pagbistig sako. 
Maniyabaw ang mga tawo diha sa atop sa ilang kabalayan ug sa mga plasa, kay gilaglag ko ang Moab sama sa pagbuak sa usa ka banga nga wala nay nagtagad. 
Nalaglag na ang Moab! Paminawa ang pagtiyabaw sa iyang mga lumulupyo. Maulawan pag-ayo ang Moab, ug biay-biayon kini ug malisang ang tanang lugar sa palibot niini nga nakakita sa nahitabo.” 
Nagpadayon pa gayod sa pagsulti ang Ginoo, “Tan-awa! Ang kaaway sa Moab daw agila nga mosakdap niini. 
Mailog ang mga lungsod ug ang mga kuta sa Moab. Nianang panahona ang mga sundalo sa Moab bation sa kahadlok nga sama sa babayeng nagbati. 
Malaglag gayod ang Moab tungod kay naghuna-huna siya nga labaw siya sa Ginoo. 
Kalisang, bung-aw, ug lit-ag ang nagpaabot sa mga taga-Moab. 
Ang moikyas sa kalisang mahulog sa bung-aw. Ang makagawas sa bung-aw, malit-agan, kay silotan ko gayod ang Moab sa gitakda nga panahon. Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini. 
“Ang makaluluoy nga nakaikyas gustong manago sa Hesbon. Apan ang Hesbon nga gidumala kanhi ni Haring Sihon nagdilaab. Gilamoy sa kalayo ang mga bukid diin nagtago ang mga taga-Moab nga hilig makig-away. 
Alaot gayod kamo, mga taga-Moab! Malaglag kamong nagsimba sa dios-dios nga si Kemosh, ug pamihagon ang inyong mga kabataan. 
“Apan sa ulahing mga adlaw ibalik ko ang maayong kahimtang sa Moab. Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini.” Mao kadto ang mensahe bahin sa Moab. 
