Pagbangotan.
3.
Nakasinati ako sa pagsilot sa Ginoo tungod sa iyang kasuko. 
Giabog niya ako ug gipalakaw sa kangitngit imbis sa kahayag. 
Tibuok adlaw gayod niya akong gisigihag silot. 
Gipaluya niya ang tibuok kong lawas, ug gibali niya ang akong mga bukog. 
Gisulong niya ako ug gipalibotan sa labihan nga kalisod ug kasakit. 
Gipapuyo niya ako sa kangitngit sama niadtong mga tawong dugay nang nangamatay. 
Gipakadenahan niya ako ug gipalibotan ug paril aron dili ako makaikyas. 
Bisag nagpakitabang ako, wala niya ako paminawa. 
Gibabagan niya sa tinapok nga bato ang akong agianan, ug gipaliko-liko ang akong ginaagian. 
Sama siya sa oso o liyon nga naghulat sa pag-ataki kanako. 
Giguyod niya ako pahilayo sa dalan, unya gikunis-kunis ug gibiyaan. 
Gibinat niya ang iyang pana ug gipunting kanako. 
Gipataop niya ang pana sa akong kasing-kasing. 
Nahimo akong kataw-anan ngadto sa akong mga katawhan. Gibugal-bugalan nila ako tibuok adlaw pinaagi sa awit. 
Pulos kapaitan ang gihatag niya kanako. 
Nangapungil ang akong mga ngipon kay gipausap niya ako ug graba, ug gitamak-tamakan niya ako sa yuta. 
Gihikawan niya ako sa kalinaw, ug wala na ako makasinati sa kalamboan. 
Nahanaw ang akong kadungganan ug ang tanang gilaoman ko sa Ginoo. 
Pait kaayong pamalandongon ang akong pag-antos ug paglatagaw. 
Kon huna-hunaon ko kini kanunay, mawad-an ako ug kadasig. 
Apan mobalik ang akong paglaom kon mahinumdoman ko 
nga ang gugma ug kaluoy sa Ginoo walay kataposan. Mao kana nga wala kita malaglag sa hingpit. 
Matinumanon gayod ang Ginoo. Gipakita niya ang iyang kaluoy matag adlaw. 
Miingon ako sa akong kaugalingon, “Ang Ginoo mao ang tanan alang kanako, busa molaom ako kaniya.” 
Ang Ginoo maayo sa mga naglaom ug nagdangop kaniya. 
Maayo nga maghulat kita nga mapailubon sa kaluwasan nga ihatag sa Ginoo kanato. 
Maayo alang sa usa ka tawo ang madisiplina samtang batan-on pa siya. 
Kon gidisiplina kita sa Ginoo, manglingkod kita nga mag-inusara ug mamalandong. 
Magpaubos kita sa atong kaugalingon atubangan sa Ginoo, ug dili magpakawala sa paglaom. 
Dawata ang mga pagsagpa ug pagpanginsulto sa imong mga kaaway. 
Kay ang Ginoo dili mosalikway kanato hangtod sa kahangtoran. 
Bisan tuod hatagan niya kitag mga kalisod, kaloy-an gihapon niya kita tungod sa iyang dako ug matinud-anong gugma. 
Kay dili niya tuyo ang pagpaantos ug pagsakit kanato. 
Dili buot sa Labing Halangdong Dios nga daog-daogon ang mga binilanggo o hikawan ang usa ka tawo sa iyang katungod. 
Dili usab gusto ang Ginoo nga tuison ang hustisya diha sa mga hukmanan. Nakita niya kining tanan. 
Walay bisan unsa nga mahitabo nga walay pagtugot sa Ginoo. 
Dili ba nga ang Labing Halangdong Dios ang nagbuot kon mahitabo ang usa ka butang, daotan man o maayo kini? 
Nganong moreklamo man kita kon silotan kita tungod sa atong mga sala? 
Kinahanglang susihon nato ang atong mga binuhatan ug mobalik kita sa Ginoo. 
Ablihan nato ang atong mga kasing-kasing ug ibayaw ang atong mga kamot ngadto sa Dios sa langit ug moingon, 
“Nakasala kami ug mirebelde, Ginoo, ug wala mo kami pasayloa. 
“Nasuko ka pag-ayo ug gigukod mo kami, ug gipamatay sa walay kaluoy. 
Gitabonan mo ang imong kaugalingon sa panganod, aron dili mo madungog ang among pag-ampo. 
Gihimo mo kaming daw basura sa panan-aw sa ubang mga nasod. 
“Gibiay-biay kami sa tanan namong mga kaaway. 
Nag-antos kami sa kahadlok, katalagman, kapildihan, ug kalaglagan.” 
Daw nagbaha ang luha sa akong mga mata tungod kay nalaglag ang akong katawhan. 
Dili moundang pag-agas ang mga luha sa akong mga mata 
hangtod nga modungaw ang Ginoo gikan sa langit ug makita ang nahitabo kanato. 
Gikaguol ko ang nakita ko nga gidangatan sa mga kababayen-an sa akong siyudad. 
Daw langgam ako nga gigukod sa akong mga kaaway bisan ug wala akoy nahimong sala kanila. 
Nagtinguha sila sa pagpatay kanako pinaagi sa paghulog kanako sa bangag ug pagbato kanako. 
Nalapawan ako sa tubig, ug abi kog mamatay na ako. 
Nanawag ako kanimo, O Ginoo, gikan sa kinahiladman sa bangag. 
Gidungog mo ang akong pagpakiluoy ug pagpakitabang. 
Miduol ka sa dihang nanawag ako kanimo, ug miingon ka nga dili ako mahadlok. 
Gitabangan mo ako, Ginoo, sa akong kaso ug giluwas mo ang akong kinabuhi. 
Nakita mo, Ginoo, ang daotang gibuhat sa akong mga kaaway kanako, busa hatagi akog hustisya. 
Nahibalo ka sa ilang tinguha sa pagpanimalos kanako ug sa tanan nilang daotang plano batok kanako. 
O Ginoo, nadungog mo ang pagpanginsulto nila kanako ug ang tanan nilang daotang mga plano batok kanako. 
Naghisgot sila ug nagplano ug daotan batok kanako tibuok adlaw. 
Tan-awa sila! Bisan ug unsay ilang buhaton tibuok adlaw, kanunay nila akong gibiay-biay pinaagi sa awit. 
Balosi sila, Ginoo, sumala sa ilang binuhatan. 
Pagahi-a ang ilang kasing-kasing, ug tungloha sila. 
Gukda sila ug laglaga sa imong kasuko aron mahanaw sila sa kalibotan. 
