Ezekiel.
29.
Sa ika-12 nga adlaw sa ikanapulo nga bulan, sa ikanapulo nga tuig sa amo nga pagkabihag, miingon ang Ginoo kanako, 
Tawo, pag-atubang sa Ehipto, ug panghimaraota ang Paraon nga hari sa Ehipto ug ang tanan niya nga katawhan. 
Ingna siya nga ako, ang Ginoong Dios, nag-ingon: “Kontra ka nako, Paraon nga hari sa Ehipto. Nahisama ka sa usa ka dakong buaya nga naglubog sa imo nga mga suba. Nag-ingon ka nga imo ang Suba sa Nilo, ug gihimo mo kini alang sa imo nga kaugalingon.” 
Apan kaw-itan kog mga taga ang imo nga apapangig, ug haw-ason ka nako gikan sa imo nga mga suba uban sa mga isda nga namilit sa imo nga mga himbis. 
Unya ilabay ka nako ug ang mga isda didto sa disyerto, ug magbuy-od ka sa yuta nga walay mokuha ni molubong kanimo. Ipakaon ka nako sa ihalas nga mga mananap ug mga langgam. 
Unya mahibaloan sa tanan nga nagpuyo sa Ehipto nga ako mao ang Ginoo. Kay sama ka sa usa ka huyang nga bugang nga gisaligan sa katawhan sa Israel. 
Sa dihang migunit sila kanimo nabali ka, ug nasamad ang ilang mga abaga. Sa dihang misandig sila kanimo nabali ka, busa natumba sila ug nabali ang ilang bat-ang. 
Busa ako, ang Ginoong Dios, nag-ingon nga ipasulong ka nako sa mga tawo nga mopatay sa imo nga katawhan ug sa ilang mga kahayopan. 
Mahimo nga awaaw ang Ehipto. Unya mahibaloan ninyo nga ako mao ang Ginoo. “ ‘Tungod kay nag-ingon ka nga imo ang Suba sa Nilo ug ikaw ang naghimo niini, 
kontra ka nako ug ang imo nga mga suba. Laglagon ko ang Ehipto ug maawaaw na kini gikan sa Migdol paingon sa Aswan, hangtod sa utlanan sa Etiopia. 
Wala nay tawo ug mananap nga moagi niini, ug wala nay mopuyo niini sulod sa 40 ka tuig. 
Himuon ko ang Ehipto nga labing awaaw sa tanang nasod. Sulod sa 40 ka tuig, ang iyang mga lungsod mahimo nga pinakaawaaw sa mga lungsod nga nagun-ob. Ug katagon ko ang mga Ehiptohanon sa nagkalain-laing mga nasod.’ ” 
Apan nag-ingon usab ang Ginoong Dios, “Human sa 40 ka tuig, tigomon ko ang mga Ehiptohanon gikan sa mga nasod diin sila nakatag. 
Ibalik ko sila sa Patros, sa yuta nga ilang gigikanan. Ug didto mahimo na lang silang ubos ug kahimtang nga gingharian, 
labing ubos sa tanang mga gingharian. Ug dili na gayod sila molabaw pa pag-usab sa uban nga mga nasod. Himuon ko silang labing huyang nga gingharian, ug dili na sila makagahom pa pag-usab sa uban nga mga nasod. 
Dili na gayod mosalig pag-usab sa Ehipto ang katawhan sa Israel. Ang gidangatan sa Ehipto magpahinumdom sa Israel sa ilang sala, nga mao ang pagpangayo ug tabang gikan sa Ehipto. Unya mahibaloan sa mga Israelinhon nga ako mao ang Ginoong Dios.” 
Unya sa unang adlaw sa unang bulan, sa ika-27 nga tuig sa amo nga pagkabihag, miingon ang Ginoo kanako, 
“Tawo, ang mga sundalo ni Nebucadnezar nga hari sa Babilonia nakiggubat sa mga sundalo sa Tiro hangtod nga nangaupaw sila ug nangapasnit ang ilang mga abaga. Apan wala gayod nakuha si Nebucadnezar ug ang iyang mga sundalo gikan sa mga taga-Tiro. 
Busa ako, ang Ginoong Dios, nag-ingon nga itugyan ko ang Ehipto kang Nebucadnezar nga hari sa Babilonia. Mailog niya ang tanang bahandi sa Ehipto ingon nga bayad ngadto sa iyang mga sundalo. 
Itugyan ko kaniya ang Ehipto ingon nga ganti sa iyang paghago, tungod kay gihimo niya kadto ug sa iyang mga sundalo alang kanako. Ako, ang Ginoong Dios, ang nag-ingon niini. 
“Ezekiel, sa panahon nga mahitabo na kini, pabangonon ko pag-usab ang Israel, ug makaamgo ang mga Israelinhon nga tinuod ang imo nga gipanulti. Unya mahibaloan nila nga ako mao ang Ginoo.” 
