Mga Panultihon.
23.
Kon mokaon ka uban sa usa ka pangulo, pagbantay pag-ayo sa imong lihok. 
Kon kusog kang mokaon, pugngi ang imong kaugalingon. 
Ayaw kaibog sa lamiang pagkaon nga iyang gidalit, kay basig gipanid-an niya ang imong pamatasan. 
Ayaw hagoa ang imong kaugalingon sa labihang pagpaninguha nga maadunahan. Pagkat-on hinuon sa pagpugong sa kaugalingon ug sa paghuna-huna kon unsay ensakto. 
Ang bahandi mawala sa usa lang ka pagpamilok, nga daw sa aduna kini pako ug molupad palayo sama sa agila. 
Ayaw pagkaon ni kaibog sa pagkaon nga giandam sa kuripot nga tawo, bisan ug lamian pa kini. 
Kay ang tawo nga sama niana maniid kon unsa kadaghan imong gikaon. Moingon siya, “Sige, kaon pa.” Apan dili diay kinasing-kasing ang iyang gisulti. 
Busa isuka mo ang imong gikaon ug sayang lang ang imong mga pagdayeg kaniya. 
Ayaw pakigsulti sa mga buang-buang, kay bisag puno sa kaalam ang imong isulti wala lang gihapon kini pulos alang kanila. 
Ayaw iloga ang yuta sa mga ilo pinaagi sa pagbalhin sa karaan nga mga muhon niini. 
Kay ang Ginoo mao ang ilang gamhanan nga tigpanalipod. Siya ang molaban kanila batok kanimo. 
Pamati kon ginatul-id ang imong pamatasan aron makakat-on ka. 
Ayaw pagduha-duha sa pagdisiplina sa imong anak. Ang pagbunal dili makapatay kaniya, makaluwas pa hinuon kini kaniya gikan sa kamatayon. 
Anak, malipay gayod ako kon magmaalamon ka ug kon husto ang imong ginapamulong. 
Ayaw kasina sa mga makasasala; tahora hinuon sa kanunay ang Ginoo. 
Ug siguro gayod nga adunay maayo kang kaugmaon, ug dili mapakyas ang imong mga tinguha. 
Anak, pamati sa mga ginapanudlo ko kanimo. Pagmaalamon ug sunda ang husto nga dalan. 
Ayaw sunda ang mga palahubog ug ang mga hangol ug kaon, kay kanang klasiha sa mga tawo daling mapobre. Sige lang silag katulog, ug magkagidlay sila sa kaulahian. 
Paminaw sa imong ginikanan nga maoy nagpakatawo kanimo ug ayaw sila bugal-bugali kon tigulang na sila. 
Paninguhaa nga maangkon mo ang kamatuoran, kaalam, saktong pamatasan, ug maayong panabot. Ug ayaw gayod kini ibaylo sa bisan unsang butang. 
Malipay gayod ang imong ginikanan kon matarong ka ug maalamon. Ikalipay nila nga sila nahimong imong amahan ug inahan. 
Anak, pamati pag-ayo kanako, ug sunda ang akong pagkinabuhi. 
Kay ang babayeng nagbaligya sa iyang dungog makadaot kanimo sama sa lawom kaayo nga bangag. 
Sama siya sa tulisan nga mag-atang ug mabiktima, ug siya ang hinungdan sa pagluib sa daghang mga bana sa ilang mga asawa. 
Kinsay tawo nga miserable? Kinsay palaaway? Kinsay reklamador? Kinsay makulatahan nga mahimo ra untang likayan? Kinsay kanunayng magpula ang mata? 
Siya ang tawo nga palahubog, ug mahiligon sa pagtilaw sa nagkalain-laing matang sa bino. 
Ayaw pagpadani sa isog nga bino, nga makalaway tan-awon sulod sa baso, ug daw kalami imnon. 
Kay pagkahuman mo ug inom niini, bation mo nga daw sa gipaak ka sa malala nga bitin, 
ug bisan unsa na lay imong makita, ug dili ka na makahuna-huna ug maayo. 
Paminaw mo murag nagsakay kag barko ug naghigda ibabaw sa palo. 
Moingon ka, “Adunay mibunal ug misumbag kanako, apan wala ako makabatig sakit. Kanus-a pa kaha ako mahuwasi aron makainom na pud ko?” 
