Genesis.
27.
Sa natigulang na si Isaac ug halos dili na makakita, gitawag niya ang kamagulangan niyang anak nga si Esau. Miingon siya, “Anak.” Mitubag si Esau, “Ania ako.” 
Miingon si Isaac, “Tigulang na ako ug wala kita masayod kon kanus-a ako mamatay. 
Busa kuhaa ang imong pana ug pangayam alang kanako. 
Unya, lutoi ako sa lamiang pagkaon nga akong paborito ug dad-a kini kanako aron akong kan-on ug pagkahuman, panalanginan ka nako sa dili pa ako mamatay.” 
Namati diay si Rebeka samtang nakigsulti si Isaac kang Esau. Busa sa dihang nakalakaw na si Esau aron sa pagpangayam, 
giingnan ni Rebeka ang iyang anak nga si Jacob, “Nadunggan ko nga giingnan sa imong amahan si Esau nga 
mangayam ug unya lutoan siya sa lamiang pagkaon aron nga sa dili pa kuno siya mamatay, panalanginan niya si Esau sa presensya sa Ginoo. 
Busa anak, tumana ang akong isugo kanimo: 
Lakaw didto sa panon sa atong mga mananap ug pagkuha ug duha ka batan-on ug tambok nga kanding, kay lutoan ko ang imong amahan sa lamiang pagkaon. 
Unya dad-on mo kini kaniya aron panalanginan ka niya sa dili pa siya mamatay.” 
Apan miingon si Jacob sa iyang inahan nga si Rebeka, “Balhiboon si Esau ug ako dili. 
Basin ug hikapon ako sa akong amahan ug makaingon siya nga gilimbongan ko siya ug tunglohon hinuon niya ako imbis nga panalanginan.” 
Mitubag si Rebeka, “Anak, akoy manubag kon tunglohon ka. Buhata lang ang akong gisugo kanimo. Lakaw na ug kuha-i ako didto ug duha ka kanding.” 
Busa mikuha si Jacob ug duha ka kanding ug gidala niya sa iyang inahan. Unya nagluto si Rebeka sa lamiang pagkaon nga paborito ni Isaac. 
Gikuha ni Rebeka ang labing maayo nga bisti ni Esau nga didto sa ilang balay ug gipasul-ob kini kang Jacob. 
Gibutangan niya ug panit sa kanding ang bukton ni Jacob apil na ang iyang liog. 
Unya gihatag niya kang Jacob ang lamiang pagkaon ug ang pan nga iyang giluto. 
Gidala kadto ni Jacob sa iyang amahan ug miingon, “Amahan ko!” Miingon si Isaac, “Kinsa ka, anak ko?” 
Mitubag si Jacob, “Ako si Esau, ang kamagulangan mong anak. Nabuhat ko na ang imong gisugo kanako. Bangon una ug kaon sa akong pinangayaman aron mapanalanginan mo ako.” 
Miingon si Isaac, “Anak, pagkadali ra nimong nakakuha!” Mitubag si Jacob, “Gitabangan ako sa Ginoo nga imong Dios.” 
Miingon si Isaac, “Paduol kanako anak aron mahikap ka nako ug masiguro ko kon ikaw ba gayod si Esau o dili.” 
Busa nagpaduol si Jacob, ug gihikap siya sa iyang amahan nga miingon, “Ang tingog murag kang Jacob apan ang bukton kang Esau.” 
Wala mailhi ni Isaac si Jacob, kay balhiboon man ang bukton niini sama sa kang Esau. Sa wala pa niya panalangini si Jacob, 
nangutana siya pag-usab, “Ikaw ba gayod si Esau?” Mitubag si Jacob, “Oo, ako gayod.” 
Miingon si Isaac, “Dad-a dinhi ang imong giluto aron makakaon ako sa imong pinangayaman, ug pagkahuman panalanginan ka nako.” Busa gihatagan siya ni Jacob sa pagkaon ug ilimnon, ug mikaon siya ug miinom. 
Unya miingon si Isaac kang Jacob, “Paduol kanako, anak, ug hagki ako.” 
Mipaduol si Jacob kaniya ug mihalok. Sa dihang nasimhotan ni Isaac ang iyang bisti, gipanalanginan niya si Jacob nga nag-ingon, “Kining baho sa akong anak sama sa baho sa uma nga gipanalanginan sa Ginoo. 
Hinaut pa nga hatagan ka sa Dios ug tambok nga yuta, yamog gikan sa langit, ug abunda nga pagkaon ug ilimnon. 
Hinaut nga moyukbo ug moalagad kanimo ang daghang mga katawhan. Hinaut nga magmando ka sa imong mga kaparyentehan ug magpasakop sila kanimo. Tunglohon ang gatunglo kanimo, ug ang nagpanalangin kanimo panalanginan usab.” 
Bag-o pa lang gayong nakabiya si Jacob human siya panalangini ni Isaac sa dihang miabot si Esau gikan sa pagpangayam. 
Nagluto usab siya ug lamiang pagkaon ug iya kining gidala sa iyang amahan. Miingon siya, “Amahan ko, bangon ug kaon niining akong pinangayaman aron mapanalanginan mo ako.” 
Nangutana si Isaac kaniya, “Kinsa ka?” Mitubag siya, “Ako si Esau, ang kamagulangan mong anak.” 
Pagkadungog niadto ni Isaac, nangurog ang tibuok niyang lawas ug miingon, “Kinsa diay kadtong nangayam ug nagdala dinhi kanako ug pagkaon? Mao pa lang gayoy akong pagkahuman ug kaon sa dihang miabot ka. Gihatag ko na kaniya ang akong panalangin ug dili ko na gayod kadto mabakwi.” 
Sa pagkadungog niini ni Esau, midangoyngoy siya. Miingon siya, “Amahan ko, panalangini usab ako!” 
Apan mitubag si Isaac, “Gilimbongan ako sa imong manghod ug nakuha na niya ang panalangin nga alang unta kanimo.” 
Miingon si Esau, “Ikaduha na kini nga higayon nga iya akong gilimbongan. Angayan gayod kaniya ang iyang ngalan nga Jacob. Giilog na niya ang akong katungod ingon nga magulang ug karon giilog pa gayod niya ang panalangin nga alang kanako.” Unya nangutana siya, “Tay, wala ka na ba gayoy panalangin nga gitagana alang kanako?” 
Mitubag si Isaac, “Gihimo ko na siya nga imong agalon ug gihimo ko usab ang tanan niyang mga kaparyentehan nga iyang mga sulugoon. Gipasaligan ko na siya sa abunda nga pagkaon ug ilimnon. Busa aduna pa bay akong mahimo alang kanimo, anak ko?” 
Nagpakiluoy si Esau sa iyang amahan, “Amahan ko, usa lang ba gayoy imong panalangin? Panalangini usab ako!” Ug mihilak siya ug kusog. 
Miingon si Isaac kaniya, “Ang yuta nga imong puy-an dili tambok ug walay yamog nga madawat gikan sa langit. 
Mabuhi ka pinaagi sa imong espada, ug moalagad ka sa imong manghod. Apan kon mosukol ka kaniya, makalingkawas ka sa iyang gahom.” 
Gidumtan ni Esau si Jacob tungod sa panalangin nga gihatag sa iyang amahan ngadto kang Jacob. Miingon si Esau sa iyang kaugalingon, “Hapit na mamatay ang akong amahan, ug inigkahuman sa mga adlaw sa pagbangotan alang kaniya, patyon ko si Jacob.” 
Apan nabalitaan ni Rebeka ang plano ni Esau, busa gipatawag niya si Jacob ug gisultihan, “Ang imong magulang nga si Esau nagplano sa pagpatay kanimo aron mahupay ang iyang kasuko kanimo. 
Busa pamati sa akong isulti: Lakaw, ikyas ngadto sa Haran, didto sa akong igsoon nga si Laban. 
Didto ka lang una hangtod nga mahupay ang kasuko sa imong magulang, 
ug malimtan na niya ang imong gibuhat kaniya. Ipakuha ko lang unya ikaw kon wala na siyay kasuko kanimo. Dili ako makaantos nga dungan kamong mawala kanako.” 
Unya, miingon si Rebeka kang Isaac, “Gipul-an na ako sa akong kinabuhi tungod niining mga asawa ni Esau nga mga Hitihanon. Kon mangasawa usab si Jacob ug babayeng Hitihanon nga taga-dinhi, maayo pag mamatay na lang ako!” 
