Joel.
2.
Patingoga ninyo ang budyong sa pagpasidaan sa mga tawo sa Zion, ang balaang bungtod sa Ginoo. Tanan kamong nagpuyo sa Juda, magkurog kamo sa kahadlok, kay haduol na gayod ang adlaw sa Ginoo. 
Ngitngit ug dulom kanang adlawa. Ug sama sa pagdan-ag sa adlaw kon magbanag-banag na, magkatag sa mga bukid ang makadaot nga mga dulon nga labihan kadaghan. Wala gayoy nahitabo nga sama niini sukad pa kaniadto, ug dili na mahitabo pa ang sama niini sa umaabot nga panahon. 
Nagpulipuli sa pag-ataki ang mga dulon nga daw kalayo. Sa wala pa sila moataki ang yuta daw hardin sa Eden, apan sa dihang miataki na sila nahisama na kini sa disyerto. Wala gayoy tanom nga nakalingkawas kanila. 
Morag kabayo ang ilang hitsura ug paspas sila sama sa mga kabayo nga panggira. 
Ang kasaba sa ilang paglukso-lukso sa ibabaw sa mga bukid sama sa gadagan nga karwahi o lagitik sa gisunog nga dagami. Sama sila sa kusgan nga mga sundalo nga andam na sa pakig-gubat. 
Ang mga tawo nga makakita kanila mangahadlok ug mangluspad. 
Moataki sila ug mokatkat sa mga paril sama sa mga sundalo. Diretso sila kon molakaw ug dili motipas sa ilang agianan. Dili sila magtinukloray, ug bisan matagbo nila ang mga armas dili sila makatag. 
Giataki nila ang siyudad ug gisaka nila ang paril. Gisaka nila ang mga kabalayan ug moagi sila sa mga bintana sama sa kawatan. 
Mauyog ang kalibotan ug ang kalangitan sa ilang pag-abot. Ug mongitngit ang adlaw ug ang bulan ug wala nay mosidlak nga mga bitoon. 
Ang Ginoo nagmando niining labihan kadaghang mga dulon, ug nagtuman sila sa iyang sugo. Makalilisang gayod ang adlaw nga magsilot ang Ginoo; wala gayoy makaagwanta niini. 
Miingon ang Ginoo, “Panahon na nga mobalik kamo kaniya sa kinasing-kasing inubanan sa pagpuasa, paghilak, ug pagsubo.” 
Paghinulsol kamo nga kinasing-kasing ug dili pakaaron-ingnon nga paghinulsol pinaagi sa paggisi sa inyong mga bisti. Balik na kamo sa Ginoo nga inyong Dios, kay maluloy-on siya ug mapuanguron. Mahigugmaon siya ug dili daling masuko. Andam siyang magbag-o sa iyang huna-huna nga dili na magpadala ug kalaglagan. 
Basin pa lang mausab ang huna-huna sa Ginoo nga inyong Dios, ug panalanginan niya ang inyong mga abot, aron makahalad na kamo kaniya ug mga trigo ug bino. 
Patingoga ninyo ang budyong sa Zion aron sa pagpahibalo sa mga tawo alang sa sagrado nga magtigom sila ug magpuasa. 
Pagtigom kamong tanan, bata man o tigulang, ug himoa ninyo ang seremonya sa paghinlo. Apil ang mga masuso dad-on usab, ug bisan ang bag-ong kinasal moapil sa tigom. 
Ang mga pari nga nag-alagad sa Ginoo pahilaka taliwala sa halaran ug sa balkonahe sa Templo. Paampoa sila ug sama niini: “Ginoo, kaloy-i ang imong katawhan nga imong gipanag-iya. Ayaw tugoti nga pakaulawan sila ug tamayon sa ubang mga nasod pinaagi sa pag-ingon, ‘Asa na ba ang inyong Dios?’ ” 
Nabalaka gayod ang Ginoo sa iyang yuta, ug naluoy siya sa iyang katawhan. 
Ug isip tubag sa ilang pag-ampo mag-ingon siya kanila, “Hatagan ko kamo ug mga trigo, bag-ong bino, ug lana; ug matagbaw gayod kamo. Dili ko na tugotan nga biay-biayon pa kamo sa ubang mga nasod. 
“Ipalayo ko ang mga mosulong kaninyo nga gikan sa amihan, ug dad-on ko sila ngadto sa disyerto. Ang nauna nilang panon abugon ko ngadto sa Patay nga Dagat ug ang ulahi nila nga panon abugon ko ngadto sa Dagat sa Mediteraneo. Didto manimaho ang ilang mga patayng lawas.” Tinuod nga katingalahan ang mga gihimo sa Ginoo. 
Dili angayng mahadlok ang yuta sa Juda, kondili magsadya hinuon kini kay katingalahan ang mga gihimo sa Ginoo. 
Dili usab angayng mahadlok ang mga mananap, kay lunhaw na ang mga sabsabanan ug namunga na ang mga kahoy apil ang igos. Namunga na usab ang mga ubas. 
Kamong mga katawhan sa Zion, paglipay kamo sa gihimo kaninyo sa Ginoo nga inyong Dios. Kay gihatagan niya kamo sa nahaunang ulan sa pagpakita nga matarong siya. Gipadad-an niya kamo sa nahaunang ulan ug sunod pang ulan sama kaniadto. 
Mapuno sa mga trigo ang mga giokanan ug mag-awas ang duga sa ubas ug lana sa mga pug-anan niini. 
Kay nag-ingon ang Ginoo, “Ibalik ko ang mga nawala kaninyo sa mga katuigan nga giataki ang inyong mga tanom sa sunod-sunod nga mga panon sa mga dulon. Ako ang nagpadala kaninyo niining daghang mga dulon nga akong mga sundalo. 
Karon modaghan na ang inyong mga kalan-on ug mabusog kamo pag-ayo. Ug tungod niini, dayegon ninyo ako nga inyong Dios, nga naghimo ug katingalahang mga butang kaninyo. Ug kamo nga akong katawhan dili na gayod maulawan hangtod sa kahangtoran. 
Unya mahibaloan ninyo nga anaa ako kaninyong mga taga-Israel, ug ako lang, ang Ginoo, ang inyong Dios ug wala nay lain pa. Ug kamo nga akong katawhan dili na gayod maulawan hangtod sa kahangtoran. 
“Sa kaulahian ihatag ko ang akong Espiritu sa tanan nga matang sa mga tawo. Ang inyong mga anak nga lalaki ug babaye magsugilon sa akong mga mensahe. Ang inyong tigulang nga mga lalaki akong padamgohon. Ang inyong batan-ong mga lalaki makakita ug mga panan-awon. 
Nianang mga adlawa ihatag ko ang akong Espiritu bisan sa mga sulugoon nga lalaki ug babaye. 
Magpakita ako ug mga milagro sa langit ug sa yuta: Adunay makitang dugo, kalayo, ug bagang aso. 
Mongitngit ang adlaw sa paghukom ug mopula ang bulan nga daw sa dugo. Kini mahitabo sa dili pa moabot ang makalilisang gayod nga adlaw sa paghukom sa Ginoo. 
Apan si bisan kinsa nga motawag sa Ginoo maluwas sa silot nga moabot. Kay sumala sa giingon sa Ginoo, adunay mahibilin nga mga Israelinhon sa Jerusalem nga maluwas. Kini sila gipili sa Ginoo. 
