Mga Salmo.
140.
Ang awit alang sa maestro sa mga mag-aawit. Awit ni David. Ginoo, luwasa ako ug tipigi gikan sa daotan ug mapintas nga mga tawo. 
Nagplano sila ug daotan ug kanunay lang silang nagsugod ug kasamok. 
Ang ilang mga dila sama sa malala nga bitin ug ang ilang mga pulong sama sa lala sa bitin. 
Panalipdi ako, Ginoo, gikan sa kamot sa daotan ug mapintas nga mga tawo, nga nagplano sa paglaglag kanako. 
Nagbutang ang mga tawong garboso ug lit-ag alang kanako; nagbukhad silag mga pukot sa akong agianan aron malit-ag nila ako. 
Ginoo, ikaw ang akong Dios. Pamatia, Ginoo, ang akong pagpakiluoy kanimo. 
Ginoong Dios, ikaw ang akong gamhanang manluluwas; gipanalipdan mo ako sa panahon sa gira. 
Ginoo, ayaw ihatag sa mga tawong daotan ang ilang gitinguha. Ayaw palamposa ang ilang mga plano, kay tingalig magpasigarbo sila. 
Hinaut pa nga ang daotang mga plano sa akong mga kaaway nga naglibot kanako mosumbalik ngadto kanila. 
Mahulogan unta sila ug nagdilaab nga mga baga, ug ihulog unta sa mga bangag ug dili na makalingkawas pa. 
Hinaut nga dili magmauswagon dinhi sa yuta ang mga tawong kusog mamutang-butang sa uban. Hinaut pa nga modangat ang dakong katalagman ngadto sa mga tawong bangis, aron mapukan sila. 
Ginoo, nahibalo ako nga gipanalipdan mo ang katungod sa mga kabos; gihatagan mo ug hustisya ang mga timawa. 
Sigurado gayod nga dayegon ikaw sa mga matarong ug magkinabuhi sila uban kanimo. 
