Gipadayag.
6.
Unya nakita ko nga gitangtang sa Karnero ang una sa pito ka mga silyo sa linukot nga basahon. Ug nadungog ko ang tingog nga murag dalogdog gikan sa usa sa upat ka mga nilalang nga nag-ingon, “Dali ngari!” 
Sa akong pagtan-aw nakita ko ang usa ka kabayo nga puti. Ang nagsakay niini adunay gikuptan nga pana. Gikoronahan siya ug gipadagan dayon niya ang iyang kabayo ug nagpadayon siya sa pagpangdaog. 
Human niadto, gitangtang sa Karnero ang ikaduha nga silyo sa basahon. Ug nadungog ko nga nag-ingon ang ikaduha nga nilalang, “Dali ngari!” 
Ug migawas ang kabayo nga pula. Ang nagsakay niini gihatagag dakong espada, ug gihatagan usab siyag gahom sa pagdala ug gira sa kalibotan, aron magpinatyanay ang mga tawo. 
Sa pagtangtang sa Karnero sa ikatulo nga silyo, nadungog ko ang ikatulo nga nilalang nga nag-ingon, “Dali ngari!” Ug nakita ko ang kabayo nga itom. Ang nagsakay niini adunay gikuptan nga timbangan. 
Ug aduna akoy nadungog nga murag tingog nga gikan sa upat ka nilalang nga nag-ingon, “Pamahala ang ilang pagkaon. Ang bili sa tulo ka salmone nga harina sa trigo balig usa ka adlaw nga suhol, ug ang usa ka gantang nga harina nga barley balig usa usab ka adlaw nga suhol. Apan ayaw hilabti ang lana ug ang bino!” 
Human niadto gitangtang sa Karnero ang ikaupat nga silyo ug nadungog ko ang ikaupat nga nilalang nga nag-ingon, “Dali ngari!” 
Ug nakita ko ang kabayo nga luspad. Ang nagsakay niini ginganlag Kamatayon, ug ang Hades nagsunod kaniya. Gihatagan silang duha ug gahom aron pamatyon ang ikaupat nga bahin sa mga tawo sa kalibotan pinaagi sa gira, gutom, mga balatian, ug mabangis nga mga mananap sa kalibotan. 
Gitangtang sa Karnero ang ikalima nga silyo. Ug nakita ko sa kinaubosang bahin sa halaran ang mga kalag niadtong mga tawo nga gipamatay tungod sa ilang pagsangyaw sa pulong sa Dios. 
Naninggit silag kusog, “Ginoo nga Makagagahom, balaan ug kasaligan! Kanus-a mo pa ba hukman ug silotan ang mga tawo sa kalibotan tungod sa ilang pagpatay kanamo?” 
Ang matag-usa kanila gihatagag tag-as nga bisting puti, ug giingnan sila nga maghulat-hulat lang una hangtod makompleto ang gidaghanon sa ilang mga isigka-tumutuo ug kauban nga mga alagad sa Dios nga pamatyon usab sama kanila. 
Unya, ang ikaunom na nga silyo ang gitangtang sa Karnero. Diha-diha milinog ug kusog. Miitom ang adlaw sama sa itom nga panapton, ug mipula ang bulan sama sa dugo. 
Nangahulog sa yuta ang mga bitoon sa langit nga daw sama sa mga ulahi nga bunga sa kahoy nga igos nga mangahulog kon huypon sa kusog nga hangin. 
Nawala ang langit sama sa papel nga gilukot, ug nangabalhin ang mga bukid ug mga isla sa ilang nahimutangan. 
Ug unya nanago sa mga langub ug sa ilalom sa dagkong mga bato sa mga bukid ang mga hari sa kalibotan, ang mga pangulo, ang mga opisyal sa kasundalohan, ang mga adunahan, ang mga gamhanan, ug ang tanang matang sa tawo, ulipon o dili. 
Nag-ingon sila sa mga bukid ug sa mga bato, “Tumpagi ninyo kami ug taboni aron dili kami makita sa naglingkod sa trono ug aron makalingkawas kami gikan sa silot sa Karnero. 
Kay miabot na ang adlaw nga silotan nila ang mga tawo, ug wala gayoy makasugakod niini.” 
