Sofonias.
2.
Pagtigum kamo, tiguma ninyo ang inyong kaugalingon, ikaw nga makauulaw nga nasod 
sa dili pa ang ipatuman ang kamandoan ug kana nga adlaw molabay sama sa gipadpad nga uhot, sa dili pa moabot ang makalilisang nga kasuko sa Ginoo sa dili pa moabot kaninyo ang adlaw sa kapungot sa Ginoo. 
Pangitaa ang Ginoo, kamong mapainubsanon diha sa yuta, kamo nga nagbuhat sa iyang mga sugo. Pangitaa ang pagkamatarong, pangitaa ang pagpaubos; tingali panalipdan kamo sa adlaw sa kasuko sa Ginoo. 
Ang Gaza biyaan ug ang Ashkelon gibiyaan nga lumpag. Sa udtong tutok ikaw Ashdod walay mabilin, ug ikaw Ekron ibton. 
Alaot kamo nga nagpuyo sa daplin sa kadagatan, kamong katawhan sa Keretnon; ang pulong sa Ginoo batok kaninyo, Canaan yuta sa mga Filistihanon. Nag-ingon siya, “Gun-ubon ko kamo ug walay mabilin kaninyo.” 
Ang yuta nga daplin sa dagat mahimong sibsibanan adunay mga atabay sa mga magbalantay sa karnero ug toril alang sa panon. 
Kana nga yuta maiya kana sa mga nabilin nga katawhan sa Juda; didto makakaplag sila ug sibsibanan. Sa kagabhion mohigda sila didto sa kabalayan sa Ashkelon. Ang Ginoo nga ilang Dios moatiman kanila; iyang ibalik kanila ang ilang mga bahandi. 
“Nadungog nako ang mga insulto sa Moab ug ang mga pagyubit sa mga taga-Amon, nga nag-insulto sa akong mga katawhan ug naghimog mga bahad batok sa ilang yuta. Busa, ingon ka sigurado sa akong pagkabuhi,” nag-ingon ang Ginoo nga Makagagahom, ang Dios sa Israel, “sigurado gayod nga ang Moab mahisama sa Sodoma, ug ang taga-Amon mahisama sa Gomora, mga dapit nga kasagbotan ug bung-aw sa asin, yuta nga walay pulos sa kahangtoran. Ang nabilin kong katawhan mohabas niini. Ang nabiling buhi sa akong katawhan maoy manunod niini.” 
Mao kini ang ilang maangkon isip balos sa ilang garbo, sa ilang pag-insulto ug pagbiay-biay sa katawhan sa Ginoo nga Makagagahom. 
Ang Ginoo mahimong kahadlokan alang kanila sa dihang gun-ubon na niya ang mga dios sa kalibotan. Ang mga nasod sa halayo moluhod kaniya, silang tanan didto sa ilang mga yuta. 
Kamo usab nga mga taga-Cush, patyon pinaagi sa espada. 
Iyang bakyawon ang iyang mga kamot batok sa Amihanan ug gun-ubon niya ang Asiria, biniyaan ang Nineve nga walay nabilin ug uga sama sa disyerto. 
Ang panon sa mga karnero ug kahayopan mopahulay didto, mga nagkalain-laing binuhat. Kuwago sa disyerto ug ang tagning ug tingog nga kuwago mopataas sa ilang linya. Ang ilang tingog mulanog sa mga bintana, ang mga guba mipuno sa agianan sa pultahan, ang sagbayan nga cedro mapadayag. 
Mao kini ang siyudad sa paghudyaka nga nagpuyo sa luwas. Miingon siya sa iyang kaugalingon, “Ako ang usa ug wala nay laing gawas kanako. Unsa pagkalumpag ang nahitabo kaniya, laang sa mga idlas nga mananap! Ang tanan nga muagi kaniya mutamay ug mouyog sa ilang mga kumo.” 
