Mga Salmo.
119.
Bulahan ang mga tawo nga nagkinabuhi nga maligdong, nga nagsubay sa kasugoan sa Ginoo. 
Bulahan ang mga tawo nga nagsunod sa mga katudloanan sa Dios, ug nagtuman kaniya sa tibuok nilang kasing-kasing. 
Wala sila maghimo ug daotan kondili nagsunod sila sa mga pamaagi sa Dios. 
Ginoo, gihatag mo kanamo ang imong mga tulomanon aron tumanon namo kini nga matinud-anon. 
Dako kaayo ang akong tinguha nga magmatinumanon sa pagtuman sa imong mga tulomanon. 
Kon tumanon ko ang tanan mong mga sugo, dili ako maulawan. 
Dayegon ka nako sa putli kong kasing-kasing samtang nagtuon ako sa imong matarong nga mga sugo. 
Tumanon ko ang imong mga tulomanon, busa ayaw gayod ako pasagdi. 
Unsay buhaton sa usa ka batan-on aron mahimong putli ang iyang kinabuhi? Ang iyang himuon mao ang pagsunod sa imong pulong. 
Modangop ako kanimo sa tibuok kong kasing-kasing, busa ayaw itugot nga talikdan ko ang imong mga sugo. 
Tipigan ko ang imong mga pulong sulod sa akong kasing-kasing aron dili ako makasala kanimo. 
Dalaygon ikaw, Ginoo! Tudloi ako sa imong mga tulomanon. 
Balik-balikon ko paglitok ang tanang mga sugo nga imong gihatag. 
Kalipay ko ang pagsunod sa imong mga sugo, labaw pa kaysa pag-angkon ug bahandi. 
Namalandong ako sa imong mga tulomanon ug tun-an ko pag-ayo ang imong mga katudloanan. 
Nalipay ako sa imong mga tulomanon ug dili ko kalimtan ang imong pulong. 
Pakitai ako, nga imong alagad, sa imong kaayo aron padayon akong magkinabuhi ug motuman sa imong pulong. 
Ablihi ang akong huna-huna aron masabtan ko ang matahom nga mga kamatuoran diha sa imong kasugoan. 
Lumalabay lamang ako niining kalibotana, busa ipadayag kanako ang imong mga sugo. 
Sa tanang panahon gahandom gayod ako sa pagsabot sa imong kasugoan. 
Gibadlong mo ang mga garboso, nga imong tinunglo. Kini sila mitalikod sa imong mga sugo. 
Ilikay ako sa ilang pagpakaulaw ug pagbiay-biay, kay gituman ko ang imong mga katudloanan. 
Bisan pag magtigom ang mga pangulo sa paglibak kanako, ako nga imong alagad, mamalandong sa imong mga tulomanon. 
Ang imong mga pagtulon-an naghatag kanako ug kalipay; mao kini ang naghatag kanako ug tambag. 
Daw sa mamatay na ako, busa lugwayi pa ang akong kinabuhi sumala sa imong saad. 
Gisugilon ko kanimo ang akong mga binuhatan ug naminaw ka kanako. Tudloi ako sa imong mga tulomanon. 
Pasabta ako sa imong mga tulomanon aron mapamalandongan ko ang imong mga katingalahang buhat. 
Daw sa makuyapan na ako tungod sa kasubo, busa lig-ona ako sumala sa imong saad. 
Kuhaa kanako ang pagkamalimbongon; ug kaloy-i ako ug tudloi sa imong kasugoan. 
Gipili ko ang pagkamatinumanon; ug tumanon ko ang imong mga lagda. 
Gisunod ko, Ginoo, ang imong mga katudloanan, busa ayaw itugot nga maulawan ako. 
Gitinguha ko gayod ang pagtuman sa imong mga sugo tungod kay gidugangan mo ang akong panabot. 
Tudloi ako, Ginoo, sa imong mga tulomanon, ug tumanon ko kini hangtod sa kataposan. 
Pasabta ako sa imong kasugoan, ug tumanon ko kini ug tipigan sa tibuok kong kasing-kasing. 
Giyahi ako sa pagsunod sa imong mga sugo, kay niini aduna akoy kalipay. 
Hatagi akog dakong tinguha sa pagtuman sa imong mga pagtulon-an kaysa pagtinguha nga maadunahan. 
Ilikay ako sa pagtinguha sa mga butang nga walay pulos. Lugwayi ang akong kinabuhi sumala sa imong saad. 
Tumana ang imong saad kanako nga imong alagad, nga gisaad mo sa mga nagtahod kanimo. 
Kuhaa ang akong pagkabadlongon nga akong gikaulaw, kay giisip ko nga maayo ang imong mga sugo. 
Kalipay ko ang pagtuman sa imong mga tulomanon. Tungod kay ikaw matarong, lugwayi ang akong kinabuhi. 
Ginoo, ipakita ang imong paghigugma ug pagluwas kanako, sumala sa imong saad. 
Unya matubag ko ang mga nagbiay-biay kanako, kay nagsalig ako sa imong pulong. 
Ayaw ako did-i sa pagsulti sa tinuod bahin kanimo sa tanang higayon, kay ang akong paglaom anaa lamang sa imong mga sugo. 
Kanunay kong tumanon ang imong kasugoan hangtod sa kahangtoran. 
Magkinabuhi ako nga adunay kagawasan, kay nagtinguha gayod ako sa pagtuman sa imong tulomanon. 
Dili ako maulaw sa pagsulti sa imong mga katudloanan atubangan sa mga hari. 
Nalipay ako sa pagsunod sa imong mga sugo nga akong gihigugma. 
Gitahod ko ang imong mga sugo nga akong gihigugma, ug gipamalandongan ko ang imong mga tulomanon. 
Hinumdomi ang imong saad kanako nga imong alagad, kay kini ang naghatag kanako ug paglaom. 
Ang naglipay kanako sa akong mga pag-antos mao kini: ang imong saad naglugway sa akong kinabuhi. 
Gibiay-biay ako pag-ayo sa mga mapahitas-on, apan wala ako mobiya sa imong kasugoan. 
Ginoo, gihinumdoman ko ang imong mga sugo nga gihatag mo sa unang panahon, ug naghatag kini kanako ug kalipay. 
Labihan ang akong kasuko tungod sa mga tawong daotan nga nagsalikway sa imong kasugoan. 
Mag-awit ako mahitungod sa imong mga tulomanon bisan asa ako magpuyo. 
Ginoo, panahon sa kagabhion gihinumdoman ka nako ug gihuna-huna ko kon unsaon ko pagtuman ang imong kasugoan. 
Mao kini ang akong kalipay: ang pagsunod sa imong mga tulomanon. 
Ikaw lang gayod Ginoo ang akong gikinahanglan. Nagsaad ako sa pagtuman sa imong mga pulong. 
Gihangyo ka nako sa kinasing-kasing gayod; kaloy-i ako sumala sa imong saad. 
Gihinuktokan ko ang akong pagkinabuhi, ug misaad ako nga mosunod sa imong mga katudloanan. 
Gituman ko dayon ang imong mga sugo. 
Bisan pa ug gigapos ako sa mga tawong daotan, wala ko kalimti ang imong mga kasugoan. 
Sa panahon sa tungang gabii mobangon ako sa pagpasalamat kanimo sa matarong mo nga mga sugo. 
Higala ako sa tanan nga nagtahod kanimo ug nagtuman sa imong mga tulomanon. 
Ginoo, gihigugma mo ang tanang mga tawo sa kalibotan. Tudloi ako sa imong mga tulomanon. 
Ginoo, maayo ka kanako nga imong alagad, sumala sa imong gisaad. 
Hatagi akog kaalam ug kahibalo, kay nagsalig ako sa imong mga sugo. 
Sa wala mo pa ako disiplinaha, mibiya ako kanimo, apan karon ginatuman ko na ang imong pulong. 
Maayo ka ug naghimo ka ug maayo. Tudloi ako sa imong mga tulomanon. 
Bisan gibutang-butangan ako sa mga tawong mapahitas-on, gituman ko gihapon ang imong mga tulomanon sa tibuok kong kasing-kasing. 
Kining mga tawhana dili makasabot sa imong kasugoan, apan ako nalipay sa pagsunod niini. 
Maayo nga gidisiplina mo ako, aron makakat-on ako sa imong mga tulomanon. 
Alang kanako, ang kasugoan nga imong gihatag mas bililhon pa kaysa liboan ka bulawan ug pilak. 
Gibuhat mo ako ug giumol; hatagi ako ug panabot aron makakat-on ako sa imong mga sugo. 
Malipay ang mga nagtahod kanimo kon ila akong makita, kay nagsalig ako sa imong pulong. 
Nasayod ako, Ginoo, nga matarong ang imong mga sugo. Ug tungod kay naghukom ka nga makatarunganon, ug sa imong pagkamatinud-anon gidisiplina mo ako. 
Hinaut pa nga lipayon mo ako sa imong gugma sumala sa imong saad kanako nga imong alagad. 
Kaloy-i ako aron padayon akong magkinabuhi, kay nalipay ako sa pagsunod sa imong balaod. 
Hinaut pa nga maulawan ang mga tawong mapahitas-on tungod kay gidaot nila ako pinaagi sa pagbutang-butang kanako. Apan ako, mamalandong sa imong mga tulomanon. 
Hinaut pa nga moduol kanako ang mga nagtahod kanimo ug nakahibalo sa imong mga katudloanan. 
Hinaut pa nga matuman ko sa tibuok kong kasing-kasing ang imong mga tulomanon aron dili ako maulawan. 
Gilaayan na ako ug hinulat nga luwason mo ako, apan nagsalig pa gihapon ako sa imong pulong. 
Mingitngit na ang akong panan-aw ug hinulat sa imong saad. Nangutana ako, “Kanus-a mo pa man ako lig-onon ug lipayon?” 
Bisan pag nahisama na ako sa gianuosan nga sudlanan sa bino, wala ko kalimti ang imong mga tulomanon. 
Hangtod kanus-a ako, nga imong alagad, maghulat? Kanus-a mo pa silotan ang mga naglutos kanako? 
Nagkalot ug mga bangag sa paglit-ag kanako ang mga tawong garboso nga wala magsunod sa imong kasugoan. 
Kasaligan gayod ang tanan mong mga sugo. Tabangi ako, kay gilutos ako sa mga tawo bisan walay igong hinungdan. 
Hapit na nila ako mapatay, apan wala ko isalikway ang imong mga tulomanon. 
Tipigi ang akong kinabuhi sumala sa imong gugma, aron matuman ko ang katudloanan nga gihatag mo. 
Ang imong pulong, Ginoo, magpadayon nga lig-on sa walay kataposan sama sa langit. 
Ang imong pagkamatinumanon magpadayon hangtod sa kahangtoran. Gipahimutang mo nga lig-on ang kalibotan, busa milungtad kini. 
Ang tanang butang nagpabilin hangtod karon tungod sa imong pagbuot. Kay silang tanan imong mga alagad. 
Kon ang imong kasugoan wala makapalipay kanako, namatay na unta ako tungod sa akong pag-antos. 
Dili ko gayod kalimtan ang imong mga tulomanon, kay pinaagi niini lugwayan mo ang akong kinabuhi. 
Imo ako, busa luwasa ako! Kay nagtinguha gayod ako sa pagtuman sa imong mga tulomanon. 
Ang mga tawong daotan nag-atang sa pagpatay kanako, apan pamalandongan ko ang imong mga katudloanan. 
Nakita ko nga ang tanang butang adunay kinutoban, apan ang imong mga sugo walay kinutoban. 
Gihigugma ko gayod ang imong kasugoan! Gipamalandongan ko gayod kini kanunay. 
Ug tungod kay ania kanako kanunay ang imong mga sugo, nahimo akong mas maalam kaysa akong mga kaaway. 
Mas daghan pa ang akong nahibaloan kaysa akong mga magtutudlo, kay ang imong mga pagtulon-an mao ang akong gipamalandongan. 
Mas labaw ang akong panabot kaysa mga tigulang, kay gituman ko ang imong mga tulomanon. 
Gilikayan ko ang tanang daotang buhat aron matuman ko ang imong pulong. 
Wala ako molapas sa imong mga sugo, kay ikaw man ang nagtudlo niini kanako. 
Pagkatam-is sa imong mga saad, mas tam-is pa kini kaysa dugos. 
Nakaangkon ako ug panabot gikan sa imong mga tulomanon, busa gikapungtan ko ang tanang daotang buhat. 
Ang imong pulong sama sa suga nga naghatag ug kahayag sa akong agianan. 
Tumanon ko gayod ang akong gipanumpaan nga motuman sa imong matarong nga mga sugo. 
Labihan gayod ang akong pag-antos; busa lugwayi ang akong kinabuhi, Ginoo, sumala sa imong saad. 
Dawata, Ginoo, ang akong kinabubut-ong pagdayeg kanimo, ug tudloi ako sa imong mga sugo. 
Bisan pa ug gaungaw ako kanunay sa kamatayon, wala ko kalimti ang imong kasugoan. 
Nagbutang ug lit-ag alang kanako ang mga tawong daotan, apan wala ako mobiya sa imong mga tulomanon. 
Ang imong mga katudloanan mao ang akong bililhon nga panulondon sa walay kataposan, kay mao kini ang akong kalipay. 
Nakahukom ako nga tumanon ko gayod ang imong mga tulomanon hangtod sa kataposan. 
Gikapungtan ko ang mga tawo nga taphaw ang pag-alagad kanimo, apan gihigugma ko ang imong kasugoan. 
Ikaw ang akong tago-anan ug salipdanan; nagsalig ako sa imong pulong. 
Pahilayo kamo kanako, kamong mga naghimo ug daotan, aron matuman ko ang mga sugo sa akong Dios. 
Hatagi akog kusog sumala sa imong saad, aron padayon akong magkinabuhi. Ug ayaw itugot nga mapakyas ako sa akong paglaom kanimo. 
Tabangi ako aron walay daotang mahitabo kanako, ug itutok ko kanunay ang akong huna-huna sa imong mga tulomanon. 
Ginasalikway mo ang tanang nagsalikway sa imong mga tulomanon. Sa pagkatinuod, ang ilang pagpanglimbong walay kapuslanan. 
Gisalikway mo nga daw mga basura ang tanang mga tawong daotan dinhi sa kalibotan. Tungod niini gihigugma ko ang imong katudloanan. 
Nagkurog ako sa kahadlok kanimo; nahadlok gayod ako sa imong paghukom. 
Gihimo ko ang matarong ug husto, busa ayaw ako itugyan sa akong mga kaaway. 
Pasaligi ako nga tabangan mo ako nga imong alagad; ayaw itugot nga daog-daogon ako sa mga mapahitas-on. 
Mingitngit na ang akong panan-aw ug hinulat sa imong saad nga ako imong luwason. 
Buhata sa imong alagad ang angayan alang kaniya sumala sa imong gugma, ug tudloi ako sa imong mga tulomanon. 
Alagad mo ako, busa hatagi ako ug panabot aron masabtan ko ang imong mga katudloanan. 
Ginoo, panahon na kini nga molihok ka, kay wala na mituman ang mga tawo sa imong kasugoan. 
Tungod kay gihigugma ko ang imong mga sugo labaw pa sa bulawan, bisan pa sa lunsayng bulawan, 
ug tungod kay gisunod ko ang tanan mong mga tulomanon, gikapungtan ko ang tanang daotang buhat. 
Pagkaanindot gayod sa imong mga katudloanan, busa gisunod ko kini sa tibuok kong kasing-kasing. 
Ang pagpadayag sa imong mga pulong naghatag ug kahayag sa huna-huna sa mga tawo ug kaalam sa mga walay alamag. 
Nangandoy gayod ako pag-ayo sa imong mga sugo. 
Tagda ako ug kaloy-i sama sa imong ginahimo kanunay sa mga naghigugma kanimo. 
Giyahi ako pinaagi sa imong pulong; ayaw itugot nga gamhan ako sa daotan. 
Luwasa ako sa mga nagdaog-daog kanako, aron matuman ko ang imong mga tulomanon. 
Ipakita ang imong kaayo kanako nga imong alagad, ug tudloi ako sa imong mga tulomanon. 
Gahilak ako sa hilabihan tungod kay dili gatuman ang mga tawo sa imong balaod. 
Matarong ka, Ginoo, ug husto ang imong mga sugo. 
Matarong ug kasaligan gayod ang mga katudloanan nga imong gihatag. 
Nasuko gayod ako sa hilabihan kay gisalikway sa akong mga kaaway ang imong mga pulong. 
Tinuod gayod nga kasaligan ang imong saad, ug ako nga imong alagad nahigugma niini. 
Bisan ubos ako ug tinamay, wala ko kalimti ang imong mga tulomanon. 
Walay kataposan ang imong pagkamatarong ug tinuod ang imong balaod. 
Miabot kanako ang kalisod ug kasakit, apan ang imong mga sugo naghatag kanako ug kalipay. 
Matarong ang imong mga katudloanan sa walay kataposan. Hatagi ako ug panabot aron padayon akong magkinabuhi. 
Nagtawag ako kanimo, Ginoo, sa tibuok kong kasing-kasing; tubaga ako, ug tumanon ko ang imong mga tulomanon. 
Nagtawag ako kanimo; luwasa ako, ug tumanon ko ang imong mga katudloanan. 
Nagbangon na ako sa wala pa mosidlak ang adlaw ug gapangayo ug tabang kanimo, kay nagsalig ako sa imong saad. 
Gatukaw ako tibuok gabii aron sa pagpamalandong sa imong pulong. 
Pamatia ako, Ginoo, sumala sa imong gugma; tipigi ang akong kinabuhi sumala sa imong nga paghukom. 
Nagpaduol kanako ang mga daotan nga naglutos kanako, ug nagsalikway sa imong balaod. 
Apan duol ka kanako, Ginoo; ug kasaligan ang tanan mong mga sugo. 
Sa akong pagtuon sa imong mga katudloanan, dugay ko nang nahibaloan nga kining imong mga katudloanan palungtaron mo hangtod sa kahangtoran. 
Tan-awa ang akong pag-antos ug luwasa ako, kay wala ko kalimti ang imong balaod. 
Labani ako batok sa mga nag-akusar kanako ug luwasa ako; lugwayi ang akong kinabuhi sumala sa imong saad. 
Dili maluwas ang mga daotan, kay wala sila magtinguha sa pagtuman sa imong mga tulomanon. 
Dako ang imong kaluoy, Ginoo; lugwayi ang akong kinabuhi sumala sa imong paghukom. 
Daghang mga kaaway ang naglutos kanako, apan wala gayod ako mobiya sa imong katudloanan. 
Nakita ko ang mga maluibon ug naglagot ako, kay wala nila tumana ang imong pulong. 
Tan-awa, Ginoo, kon giunsa ko paghigugma ang imong mga tulomanon. Lugwayi ang akong kinabuhi sumala sa imong gugma. 
Tinuod ang tanan mong mga pulong, ug walay kataposan ang tanan mong matarong nga mga sugo. 
Gilutos ako sa mga tigdumala bisan walay igong hinungdan, apan ang akong kasing-kasing nagtahod gayod sa imong mga pulong. 
Nalipay ako tungod sa imong saad sama sa usa ka tawo nga nakakita ug daghang bahandi. 
Gikapungtan ko ug gikalagotan ang tanang bakak, apan gihigugma ko ang imong kasugoan. 
Sa makadaghang higayon sulod sa usa ka adlaw, modayeg ako kanimo, tungod sa imong matarong nga mga sugo. 
Makaangkon ug malinawon ug mauswagon nga kahimtang ang mga naghigugma sa imong kasugoan, ug walay makalaglag kanila. 
Naglaom ako nga imo akong luwason, Ginoo, ug nagtuman ako sa imong mga sugo. 
Gihigugma ko pag-ayo ang imong katudloanan, busa gituman ko gayod kini. 
Nahibaloan mo ang tanan kong gihimo, busa gituman ko ang imong mga tulomanon ug mga katudloanan. 
Ginoo, hinaut nga pamation mo ang akong pagpakitabang kanimo. Hatagi akog panabot sumala sa imong saad. 
Hinaut pa nga pamation mo ang akong pag-ampo. Luwasa ako sumala sa imong saad. 
Magdayeg ako kanimo kanunay, kay gitudloan mo ako sa imong mga tulomanon. 
Mag-awit ako mahitungod sa imong pulong, kay matarong ang tanan mong mga sugo. 
Hinaut nga andam ikaw kanunay sa pagtabang kanako, kay gipili ko ang pagtuman sa imong mga tulomanon. 
Nangandoy ako nga imong luwason, Ginoo. Ang imong kasugoan naghatag kanako ug kalipay. 
Lugwayi ang akong kinabuhi aron madayeg ka nako, ug hinaut nga makatabang kanako ang imong mga lagda. 
Nahisalaag ako sama sa nawala nga karnero, busa pangitaa ako nga imong alagad kay wala ko kalimti ang imong mga sugo. 
