Mga Panultihon.
26.
Maingon nga dili angay nga mag-snow kon ting-init o mag-ulan kon ting-ani, dili usab angay nga dayegon ang usa ka tawong buang-buang. 
Ang tunglo dili modulot kanimo kon wala kay sala. Sama kini sa naglupad nga langgam nga molabay lang ug dili motugpa. 
Kinahanglang witkan ang kabayo ug busalan ang asno aron mosunod. Mao usab ang buang-buang, kinahanglang silotan aron motuman. 
Ayawg tugbangi ang mga binuang sa usa ka tawong buang-buang, kay basig mapareho ka usab kaniya. 
Apan usahay maayo usab kon tubagon mo siya, aron mahibaloan niya nga dili siya maalamon sama sa iyang gituohan. 
Kon ang buang-buang maoy imong sugoon sa pagdalag mensahe, sama rag giputol mo ang imong mga tiil; nangita ka lag kasakit. 
Walay pulos ang panultihon nga gisulti sa mga buang-buang, sama kini sa tiil sa usa ka tawong bakol. 
Tinonto kon ihigot mo sa tirador ang bato nga imong ibala; mao usab kon pasidunggan mo ang buang-buang. 
Ang panultihon nga gisulti sa mga buang-buang makapasakit sama sa tunokon nga kahoy nga giwara-wara sa hubog. 
Ang tawo nga mohatag ug trabaho sa usa ka buang-buang o ni bisan kinsa lang nga molabay, sama sa usa ka mamamana nga nagpataka lag pamana. 
Maingon nga kan-on pagbalik sa iro ang iyang suka, utrohon ra gihapon sa buang-buang ang iyang kabuang. 
Adunay paglaom pa alang sa tawong buang-buang kaysa tawong naghuna-huna nga kunohay maalamon siya. 
Ang tawong tapolan dili mogawas sa balay kay kuno adunay liyon sa gawas. 
Ang tawong tapolan magbalibali lag higda diha sa iyang katre sama sa pultahan nga magliso-liso diha sa iyang bisagra. 
Adunay mga tawo nga labihan kaayo katapolan nga bisan lag mokaon tapolan pa. 
Nagtuo ang tawong tapolan nga mas maalamon pa siya kaysa pito ka tawong maayong mangatarungan. 
Makuyaw ang pag-apil-apil sa away sa uban; sama kini kakuyaw sa pagbira sa dalunggan sa usa ka iro. 
Ang tawong mangilad sa iyang isigka-tawo, ug unya moingon siya nga nagsiniaw ra siya, sama siya sa usa ka katok nga gatira ug makamatay nga nagdilaab nga pana. 
Maingon nga mapalong ang kalayo kon wala nay sugnod, maundang usab ang away kon wala nay tabi-tabi. 
Maingon nga ang uling makapabaga, ug ang sugnod mopadilaab sa kalayo, ang tawong palaaway makapasugod usab ug kasamok. 
Ang tabi-tabi daw sama sa pagkaon nga lami usapon ug tunlon. 
Kon ang maanindot mong mga pulong adunay nagpahiping daotan, nahisama ka sa kolon nga gihaklapan lang ug plata. 
Ang kaaway magpakaaron-ingnon nga maayo, apan sa iyang kasing-kasing anaa ang pagpanglimbong. 
Bisan ug maayo siyang manulti, ayaw pagtuo kaniya, kay puno sa kadaotan ang iyang huna-huna. 
Magpakaaron-ingnon siya aron matabonan ang iyang kasuko, apan ang iyang pagkadaotan mabutyag ra gihapon sa kadaghanan. 
Kon magkalot kag bangag aron mahulog ang uban, maunay ka niini. Kon magpaligid kag bato aron maligiran ang uban, ikaw ang maligiran niini. 
Ang tawong bakakon nasilag sa mga tawo nga iyang gibiktima, ug ang tawong ulog-ulogan magdalag kadaot. 
