Job.
11.
Unya gitubag siya ni Zofar nga taga-Naamat, 
“Kinahanglan nga matubag kanang imong mga gipanulti. Dili mapamatud-an nga dili ka sad-an pinaagi lang sa pagsigeg tagawtaw. 
Dili mahimong magpakahilom lang kami sa imong mga gipanulti nga walay pulos. Abi nimog dili ka namo badlongon sa imong pagpasipala? 
Matod mo nga husto ka sa imong gituohan ug hinlo ka atubangan sa Dios. 
Maayo unta ug mosulti ang Dios kanimo 
ug sultihan ka niya sa mga butang nga wala mo pa mahibaloi. Adunay mga butang nga nahibaloan mo na ug adunay mga butang nga wala pa. Nahibalo ba diay ka nga ang silot sa Dios kanimo kulang pa sa unsay angay unta kanimo? 
“Matugkad mo ba ang tanan mahitungod sa Makagagahom nga Dios? 
Mas taas pa kini sa kalangitan ug mas lawom pa sa dapit sa mga patay. Mas dako pa kini sa kalibotan ug mas halapad pa sa kadagatan. Nan, maabot ba kini sa imong huna-huna? 
“Pananglitan, dakpon ka sa Dios ug dad-on sa hukmanan ug unya prisohon, kinsa may makapugong kaniya? 
Nahibaloan gayod niya kon kinsay limbongan nga mga tawo ug nakita niya ang ilang kadaotan. 
Murag imposible na sa usa ka buang-buang nga magmaalamon, maingon nga imposible alang sa asno nga manganak ug tawo. 
“Job, kon maghinulsol ka lang ug modangop sa Dios, 
ug dili ka na magpakasala ug dili mo tugotan ang imong panimalay sa pagpakasala, 
sigurado gayod nga dili ka na maulaw ug magkinabuhi ka nga lig-on ug walay gikahadlokan. 
Unya malimtan mo na ang imong mga kasakit, nga daw sama lang kini sa tubig nga milabay. 
Ug ang imong kinabuhi hayag pa kaysa sidlak sa adlaw sa kaudtohon. Ang kangitngit sa imong kinabuhi modan-ag sama sa kabuntagon. 
Magkinabuhi ka nga lig-on tungod kay aduna kay paglaom. Panalipdan ka sa Dios ug magpahulay nga walay gikahadlokan. 
Maghigda ka nga walay manghadlok kanimo, ug daghan ang mangayog tabang gikan kanimo. 
Apan ang mga daotan madismaya, ug wala nay laing kapaingnan pa, ug ang ila lang malaoman mao ang kamatayon.” 
