Mga Salmo.
46.
Ang awit alang sa maestro sa mga mag-aawit. Ang awit sa mga anak ni Kora. Awita kini sa taas nga tingog. Ang Dios mao ang atong kusog ug tigpanalipod. Andam gayod siya kanunay sa pagtabang sa panahon sa kalisod. 
Busa dili kita mahadlok bisan pag matay-og ang yuta ug mangatumpag ang mga bukid ngadto sa kinahiladman sa dagat, 
o bisan pa kon magdahunog ug grabe kakusog ang mga balod sa dagat, ug mauyog ang mga bukid tungod niini. 
Adunay suba nga naghatag ug kalipay sa siyudad sa Dios, ang balaan nga puloy-anan sa Labing Halangdong Dios. 
Ang Dios nagpuyo niini nga siyudad, busa dili kini malaglag. Sayo pa moabot ang Dios sa pagtabang niini. 
Nagkaguliyang ang mga nasod; nangatay-og ang mga gingharian. Sa singgit sa Dios matunaw ang kalibotan. 
Ang Ginoo nga Makagagahom kauban nato. Siya nga Dios ni Jacob mao ang atong dalangpanan. 
Dali, tan-awa ang mga gipangbuhat sa Ginoo, ang katingalahang mga butang nga iyang gihimo sa kalibotan. 
Gipahunong niya ang mga gira sa tibuok kalibotan. Gipamali niya ang mga pana ug mga bangkaw, ug gidaoban ang mga taming. 
Miingon siya, “Hunonga na ninyo ang panag-away ug ilha ninyo ako nga Dios. Ang tanang kanasoran sa tibuok kalibotan magdayeg kanako.” 
Ang Ginoo nga Makagagahom kauban nato. Ang Dios ni Jacob mao ang atong dalangpanan. 
