Mga Salmo.
132.
Ang awit samtang gatungas. Ginoo, ayaw kalimti si David ug ang tanang kalisod nga giantos niya. 
Hinumdomi Ginoo, nga Makagagahom nga Dios ni Jacob, ang iyang saad kanimo. Misaad siya nga: 
“Dili ako mopauli o mohigda; 
dili ako matulog 
hangtod nga dili ako makakita ug dapit nga kapuy-an sa Ginoo, ang Makagagahom nga Dios ni Jacob.” 
Sa dihang didto kami sa Efrata nakadungog kami nga atua ang Sudlanan sa Kasabotan, ug nakita namo kini sa kaumahan sa Jaar. 
Unya miingon kami, “Moadto kita sa Templo sa Ginoo ug mosimba atubangan sa iyang trono.” 
Sige na, Ginoo, adto sa imong Templo uban sa Sudlanan sa Kasabotan nga simbolo sa imong gahom. 
Hinaut nga kanunayng magkinabuhi nga matarong ang imong mga pari ug mag-awit sa kalipay ang imong matinud-anong katawhan. 
Tungod ug alang kang David nga imong alagad, ayaw isalikway ang imong pinili nga hari. 
Misaad ka kaniadto kang David, ug sigurado nga tumanon mo ug dili mo gayod kini bakwion. Mao kini ang imong saad: “Ang usa sa imong mga kaliwat ipapuli ko kanimo isip hari. 
Kon tumanon sa imong mga kaliwat ang akong kasabotan ug ang mga katudloanan nga gitudlo ko kanila, ang ilang mga kaliwat maghari usab hangtod sa kahangtoran.” 
Tinuod nga gihandom ug gipili sa Ginoo ang Zion nga mahimong iyang puloy-anan. Miingon siya, 
“Mao kini ang akong puloy-anan hangtod sa kahangtoran; dinhi ako mopuyo kay gihandom ko kini. 
Hatagan ko ang Zion sa tanan niyang gikinahanglan, ug busgon ko sa pagkaon ang iyang kabos nga mga lumulupyo. 
Kanunay kong luwason ang iyang mga pari, ug ang iyang matinud-anon nga mga lumulupyo mag-awit kanunay sa kalipay. 
“Lig-onon ko ang gingharian ni David; paharion ko sa Zion ang mga kaliwat ni David. 
Pakaulawan ko ang iyang mga kaaway, apan pauswagon ko ang iyang gingharian.” 
