Mga Panultihon.
3.
Anak, ayaw gayod kalimti ang gitudlo ko kanimo; tipigi sa imong kasing-kasing ang akong mga sugo, 
kay makapauswag ug makapataas kini sa imong kinabuhi. 
Pabiling maayo ug matinud-anon. Ayaw kini walaa, hinuon tipigi gayod kini sa imong kasing-kasing. 
Kon himuon mo kini, kahimut-an ka sa Dios ug sa mga tawo, ug maayo ilang pagtan-aw kanimo. 
Salig sa Ginoo sa tibuok mong kasing-kasing, ug ayaw pagsalig sa imong kaugalingong kaalam. 
Hinumdomi ang Ginoo sa tanan mong ginabuhat, ug tultolan ka niya sa hustong dalan. 
Ayaw paghuna-huna nga maalamon ka na gayod. Tahora hinuon ang Ginoo ug ayaw paghimog daotan. 
Kay makapabaskog kini sa imong lawas. 
Pasidunggi ang Ginoo pinaagi sa paghalad kaniya sa unang bahin sa tanan mong abot. 
Kon himuon mo kini, manghinobra ang mga abot diha sa imong mga bodega ug ang duga sa ubas sa imong mga pug-anan. 
Anak, ayaw ipakadaotan ang pagdisiplina sa Ginoo kanimo. Ayaw ikasakit kon badlongon ka niya. 
Kay disiplinahon sa Ginoo ang iyang pinangga, sama sa ginahimo sa usa ka amahan ngadto sa anak nga iyang gikahimut-an. 
Bulahan ang tawo nga nakaangkon sa kaalam ug pagsabot. 
Kay mas mapuslanon pa kini kaysa pilak ug bulawan, 
ug mas bililhon pa sa mga alahas. Wala gayoy butang nga imong ginapangandoy nga makatupong niini. 
Magpauswag ug magpataas kini sa imong kinabuhi, ug maghatag kadungganan kanimo. 
Makatabang kini sa imong kinabuhi ug maghatag kanimog maayong kahimtang. 
Bulahan ang tawong padayong nagmaalamon; ang kaalam maghatag kaayohan ug magpataas sa iyang kinabuhi. 
Pinaagi sa kaalam ug kahibalo, gimugna sa Ginoo ang kalibotan ug ang kalangitan, ug mibugwak ang mga tuboran ug naghatag ang mga panganod ug ulan. 
Anak, tipigi gayod ang kaalam ug kahibalo sa pagdesisyon kon unsay ensakto. Ayaw tugoti nga mawala kini kanimo, 
kay makahatag kini kanimog taas ug matahom nga kinabuhi. 
Ug magkinabuhi ka nga luwas sa katalagman ug dili ka maunsa. 
Makatulog ka ug mahinanok nga walay gikahadlokan. 
Busa dili ka angayng mahadlok kon kalit nga moabot ang makalilisang nga panghitabo o laglagon ang mga daotan, 
kay makasalig ka nga bantayan ka sa Ginoo; ilikay ka niya sa katalagman. 
Tabangi ang angayng tabangan kutob sa imong mahimo. 
Ayaw na paugmai ang pagtabang sa imong isigka-tawo, kon mahimo mo ang pagtabang kaniya karon. 
Ayaw pagplano ug daotan sa imong isigka-tawo nga nagsalig kanimo nga iyang isigka-ingon. 
Ayaw pakiglalis sa imong isigka-tawo sa walay hinungdan kon wala siyay nahimong daotan kanimo. 
Ayaw kasina sa tawong bangis ni mosunod sa iyang mga binuhatan. 
Kay ngil-aran ang Ginoo sa mga walay puangod, apan saligan niya ang nagkinabuhing matarong. 
Tinunglo sa Ginoo ang panimalay sa mga daotan, apan panalanginan niya ang panimalay sa mga matarong. 
Ginatamay niya ang mga nangtamay, apan ginakaloy-an niya ang mga mapainubsanon. 
Ang mga maalamon pasidunggan, apan ang mga buang-buang pakaulawan. 
