Isaias.
39.
Niadtong panahona nabalitaan ni Merodac-Baladan sa Babilonia nga naayo na si Ezequias sa iyang sakit. Busa nagpadala siyag mga sulat ug regalo alang kang Ezequias. 
Giabi-abi pag-ayo ni Ezequias ang mga mensahero ug gipakita niya kanila ang sulod sa iyang tago-anan sa bahandi nga mga pilak, mga bulawan, mga panakot, mga maayong matang sa lana, mga armas ug uban pa niyang mga bahandi. Wala gayoy bisan usa nga anaa sa iyang palasyo o gingharian nga wala niya ipakita kanila. 
Unya, miadto si Propeta Isaias kang Haring Ezequias ug nangutana, “Diin gikan kadtong mga tawhana, ug unsay ilang tuyo?” Mitubag si Ezequias, “Gikan sila sa layong dapit, sa Babilonia.” 
Nangutana pa gayod ang propeta, “Unsay ilang nakita dinhi sa imong palasyo?” Mitubag si Ezequias, “Nakita nila ang tanan dinhi sa akong palasyo. Wala gayoy bisan usa sa akong bahandi nga wala ko ipakita kanila.” 
Unya miingon si Isaias kang Ezequias, “Pamatia kining mensahe sa Ginoo nga Makagagahom: 
Moabot gayod ang panahon nga dad-on ngadto sa Babilonia ang tanang butang sa imong palasyo, ang tanan nga natigom sa imong mga katigulangan nga anaa pa hangtod karon. Wala gayoy mahibilin, ingon sa Ginoo. 
Ug ang uban sa imong umaabot nga mga kaliwat bihagon, ug mahimo silang mga alagad sa palasyo sa hari sa Babilonia.” 
Naghuna-huna si Ezequias nga adunay kalinaw ug walay katalagman nga moabot sa iyang panahon. Busa miingon siya kang Isaias, “Maayo kanang mensahe sa Ginoo nga gisulti mo kanako.” 
