इफिसियो.
5.
हतरान करिन मोंगावु पोर्‍यान सारका यहोवा–भगवानन अनुसरण कोरू; 
आरू मोंग मा चालु जोसो ईशु मसीह भी तुमरे साते मोंग करियो; आरू हामरे जुगु आपसा काजे सुखदायक सुगन्ध जुगु यहोवा–भगवानन ओगळ भेंट करिन बलिदान कर दिदो। 
जोसो विटळ लोगहन क योग्य छे, तसो तुमरे मा व्यभिचार, आरू काहय भी भातिन भुण्डला काम, या लोभ न वात तक नी होयनो जुवे। 
आरू नी लाजवायन, आरू नी विन ओकलाय वात करला हय, काहकि यी वात वारू नी लागे, बाकुन धन्यवाद ही सोमळायनो जुवे। 
काहकि तुमू यो जानु कि कोय व्यभिचार, या विटळ जनु, या लोभी मानुसन जो मुर्तिपूजक करनिया बराबर छे, मसीह आरू यहोवा–भगवानन राज मा जागु नी होय। 
कोय तुमूक वायकेड़ा वात छे धुखु नी देय; काहकि इनु कामोन कारन यहोवा–भगवानन रीश हुकुम नी मानेन वाळा पर भड़के। 
अतरान करीन करता तुमू हेको साती नी होयनो होय। 
काहकि पेहले ते आंधारो हुतो पर हिमी पोरबु मा विजाळो होज्या, हैरेन करिन विजाळान पोर्‍या बनीन चालु। 
काहकि विजालान फव आखी भातिन फव आरू भलाई, आरू न्यायपन, आरू सच्चाई छे, 
आरू यो पारखु, कि पोरबुक काय वारू लागे? 
आरू आँधरलान फायदु नी ओसला कामो मा भाग मा लेवु, पुन तिनु काजे शिखापन मा चोक चौळ्या होय जाय। 
काहकि ओको ढाकयला कामोन वात भी लाजवायन वात छे। 
दिया जव विजाळो हतलो ते विजाळामा सुब काहय देखायतो छे। 
इना कारण छे वो कयता छे “ए सुवने वा वाळा जाग जावु आरू मोरेला मा रयन जीव उठु; तित्यार मसीहन विजाळो तुमरे पर चमकसे।” 
हेरेन करता धियान छे देखु, कि कोसी चाल चाल रोया; विन ओकल्यान सारका नी पर ओकल वाळान सारका चालु। 
टेम काजे मोंहगलो सोमझु, काहकि भुण्डला दाहड़ा छे। 
इना कारण तुमू विन ओकल्या मा होयु, पर धियन छे सोमझु, कि पोरबुन मरजी काय छे। 
आरू मोंद पीन छाकला मा बनु, काहकि इना सी लुच्चाई हुयो, आरू चुखली आत्मा छे भरायने पाक्‍का हुयसे जावु। 
आरू एक हावळ राखीन सात सोंगोत राखजु आरू भजन आरू बढ़ाईन गीत आरू आत्मिक गीत गाया करू, आरू आपसा–आपसा मन मा पोरबुन सामने गावता आरू बढ़ाई करता रवु। 
आरू सदा सब वात जुगु आपसा पोरबु ईशु मसीहन नाव छे यहोवा–भगवान बासोन करता रवु। 
आरू मसीहन बीक छे एक दिसरान वात मानता रहवो। 
हे लाड़िया, आपसा–आपसा घर वाळान ओसा वात मानता रवु, जोसा कि पोरबुन वात माने 
काहकि घर वाळु ते लाड़ीन मुनको छे जोसु ईशु मसीह मंडळी न मुनका छे आरू आपसु डीलोन उध्दारकरता छे। 
पर जोसी मंडळी ईशू मसीहन वात मानती रये, वसोत लाड़िया भी आपसा–आपसा घर वाळान वात मानता रहवो। 
ए घर वाळा, आपसी–आपसी लाड़ी साते मोंग राखु, जोसु ईशु मसीह भी मंडळी साते मोंग राखीन आपसा काजे हेर जुगु आप दिदो, 
कि हेरा वचन क लारे पानी छे उगवाड़िन चुखो बनावे, 
आरू ओको एक ओसी तेजस्वी मंडळी बनावीन आपसे साते उबी करे, जिना मा नी गुणो, नी झुर्री होय, नी ओसी काय चीज होय, बाकुन त्योखो आरू निर्दोष होय। 
इने रीते वारू छे, कि घर वाळु आपसी–आपसी घर वाळी छे आपसा डीलोन सारका मोंग राखे, जो आपसी घर वाळी छे मोंग राखे, चो आपसा छे मोंग राखे। 
काहकि कोय भी कदी आपसा डील सी बैर नी राखलो होय बाकुन हेरो पाळन पुषण करलो छे, जो मसीह भी मंडळी न साते करियो। 
एका करता कि हामु ओको डिल आरू अंग छे। 
“इना कारण छे मानुस आपसा माय बास क छुड़ीन आपसी घर वाळी सी मिळीन रहछे, आरू चे दुयू एक डील होयछे।” 
यो भेद ते मोटो छे; हाव मसीह मंडळी न बारा मा कयतो छे। 
पर तुमरे मा सी आखा आपसी घर वाळी साते आपसा सारका मोंग राखु, आरू घर वाळी आपसा घर वाळा विजुत करे। 
