Kitaaba Seera Dadaa.
48.
Yennaa diqqo'oon duuba, «Abbaan keeti dhibameera» jedhanee Yoseefitti himane. Maarre inni ilmaan ifii lamaan Minaase'ee fi Efreem fudhatee gara abbaa ifii dhaqe. 
Yennaa, «Ilmi keeti Yoseef gara keeti dhufeera» jedhanee Yaaqoobitti himane, inni ifi jajjabeessee, ol jedhee taqee ifii irra tee'e. 
Yaaqoob, Yoseefiin, «Waaqi waan mara dande'u, lafa Kana'aanii keessa, addee, ‹Luz› jedhantutti natti mudhatee na eebbisee, 
‹Ani si horsiisee si hin baceessa. Abbaa kolbaa heddu'uu si hin godha; lafa tana haga bara baraa sanyii teetiif hin kenna› anaan jedhe. 
«Tanaaf ilmaan teeti lamaan, ta adoo ani gara keeti achi hin dhufiniin dura biyya Gibxi'ii keessatti sii dhalatte, amma tiyya; Efreemii fi Minaaseen akkuma Ruubenii fi Shimi'oonii kiyya hin te'an. 
Ijoolleen ati isaaniin duuba uumatte keeti hin te'an; isaan dhaala ifii maqaa obboleeyyan ifii Efreemiitii fi Minaase'eetiin dhaggatan. 
Yennaa ani phaadaan-Aaramii deebi'u biyya Kana'aanii keessatti Efraataa geyaaruun, Raahel kara'atti na duraa duutee, karaa Efraataa dhaqu cina'atti awwaale» jedhe. Efraataan amma, «Betlihem» jedhama. 
Yaaqoob yennaa ilmaan Yoseefii dhagge, «Isaan kun eennu fa'a?» jedhee gaafate. 
Yoseef deebisee abbaa ifiitiin, «Isaan ilmaan tiyya ta Waaqi as biyya tanatti naaf kenne» jedhe. Yaaqoob, «Akka ani isaan eebbisu gara kiyya fidi!» Yoseefiin jedhe. 
Yennaa tana Yaaqoob waan dulloomeeruuf ilti isaa caararroottee, hubatee dhagguu hin dandeenne. Maarre Yoseef ilmaan ifii gara isaa fide; innille hanqafatee sunqate. 
Yaaqoob, Yoseefiin, «Ani deebi'ee ijjumaa si dhagga jedhee hin yaadanne; amma Waaqi ijoollee teetiiyyuu na dhaggisiise» jedhe. 
Achiin duuba Yoseef jilba abbaa ifii irraa isaan kaasee, inni ifiif lafatti gad gombifame. 
Yoseef ilmaan ifii lamaanuu fuudhee, Efreem midda ifiitiin Yaaqoobiif gara bita'aatiin, Minaasee bitaa ifiitiin Yaaqoobiif gara middaatiin itti dhikeesse. 
Yaaqoob ammoo harka ifii wol qaxxaamursee harka ifii middicha mataa Efreemii maandhichaa irra, harka ifii bitaacha mataa Minaasee angafichaa irra keye. 
Achiin duuba inni Yoseef eebbisee, «Waaqi abbootiin tiyya Abrahaamii fi Yisihaq tajaajilte jiruu tiyya mara haga adhaa ka na eege. 
Ergamaan miidhaa mara irraa na wode inni ijoollee tana eebbisuu ti. Maqaa kiyya, maqaa abbootii tiyyaa Abrahaamii fi Yisihaqii waansisanee, lafa irrattille horanee bacatanuu ti» jedhe. 
Yoseef yennaa abbaan isaa harka ifii middicha mataa Efreemii irra keyeeruun dhagge itti hin gammanne; maarre inni harka abbaa ifii mataa Efreemii irraa gara mataa Minaase'ee dabarsiisaaf qabe. 
Yoseef abbaa ifiitiin, «Abbaa kiyya, akkasii moti! Kun angaficha waan te'eef, harka keeti middicha mataa isaa irra keyi!» jedhe. 
Abbaan isaa ammoo didee, «Ani hin beeka, ilma kiyya, ani hin beeka. Sanyiin Minaase'eelle kolbaa guddoo hin teeti; te'uu malee, obboleessi isaa maandhich isa hin caala; sanyiin isaalle kolbaa biyya adda addaa guddoo hin teeti» jedhe. 
Maarre inni guyyaa san isaan eebbisee, «Israa'elooti, ‹Waaqi akka Efreemii fi Minaase'ee si godhuu ti› jedhanee maqaa keetiin nama hin eebbisan» jedhe. Akkasiin Yaaqoob Efreem Minaase'een dura aanse. 
Achiin duuba Yaaqoob Yoseefiin, «Kunoo, ani du'aara; Waaqi ammoo si woliin jiraatee gara lafa abbootii teetii si hin deebisa. 
Ani ka obboleeyyan teeti woliin qoodantane caalaa, lafa dansaa Sheekemii ta shallaaga'aa fi guubee worra Amoorotaa irraa fudhadhe si'iif hin kenna» jedhe. 
