Kitaaba Faaru'uu.
141.
Ee Mootii Waan Maraa, ani si Waammadha; ati ariifadhuu na bira koy! Yennaa ani si waammadhu, qoonqoo tiyya dhage'i. 
Daadimati kiyya si duratti akka hixaana aarfamuu, harka ol kaasuun kiyya akka ciincaa galgalaa te'uu ti. 
Ee Mootii Waan Maraa, afaan kiyyaaf eedduu, hidhii tiyyaaf tissee tolchi. 
Hantuu hujiisaaf akka hin halchine, worra hantuu huju woliin qooda akka hin fudhanne na eegi; worra hantuu huju woliin sagalee isaanii dansaa akka nyaadhu na hin lakkisin. 
Nami balchaan na dhaaniis naaf dansa'a; na xixiis isaalle akka dhadhaa mata'aa ti; mataan kiyya dhadhaa hin jibbu. Hujii worra hama'aa didiisaaf ammoo, ani yennaa mara daadimadha. 
Bulchitooti isaanii yennaa bowwaa rassa'aatitti gad qolaanfamane, wonni ani dubbadhe dhugaa akka teete hin beekan. 
Isaan, «Akkuma nami lafa qotee butuchu, lafeen teennalle addee worri du'e jirutti bittinnootte» hin jedhan. 
Ee Mootii Waan Maraa, Goottaa kiyya, ilti tiyya gara keeti ilaalti; ani gara keeti baqadha; akka ani du'u na hin lakkisin. 
Fonxoroo isaan naaf afane irraa, tiyyoo worra hantuu hujuu irraa na eegi. 
Ani nageyaan dabaree, worri hamaan tiyyoo ifumaaf afeen qabamuu ti. 
