Kitaaba Faaru'uu.
95.
Kowa'a, Mootii Waan Maraatiif, ilillisaa faarfannaa! Rassaa nu baasu iyyinee leellifannaa! 
Galataan fuula isaa dura dhikaannuu ti; faaruu leellisaatiin ilillinnuu ti. 
Mootiin Waan Maraa Waaqa gudda'a; waaqota mara irratti mooti'i. 
Qileen lafa jalaa harka isaa keessa jirti; qacceen gaaraalle tama isaa ti. 
Inni waan isii dadeef, abbaayaan ta isaa ti; lafa godduulle harkuma isaatitti dade. 
Kowa'a, gad jennee isa waaqonfannaa! Mootii Waan Maraa ka nu dade duratti jilbiiffannaa! 
Inni Waaqa keenna waan te'eef, nuuti kolbaa inni bobbaasu, hoolota inni tissu. Adha qoonqoo isaa yoo dhageettane, 
«Akkuma abbootiin teessan ta durii goomolee Mariiba'aatii fi Maasa'aa keessatti goote, isin mataa jabeeyyii hin te'ina'a. 
Abbootiin teessan ta durii achitti, waan ani isaanii godhe adoo dhagganeeranu haga na ilaalanee, na aarsane. 
Ani dhaloota san woggaa afurtama diqadhee, ‹Isaan worra karaa irraa goreeru; karaa kiyyalle hin beenne› jedhe. 
Ani tanaaf aaree, ‹Isaan ijjumaa biyya fooraa tiyyatti hin galanu› jedhee kakadhe» jedhe. 
