Salmo 110
Ang Ginoo kag ang Pinili Niya nga Hari
Ang kanta nga ginsulat ni David.
1 Nagsiling ang Ginoo sa akon Ginoo,*
“Pungko diri sa akon tuo hasta mapaidalom ko sa imo ang imo mga kaaway.”
2 Halin sa Zion,† palaparon sang Ginoo ang imo ginharian,
kag magagahom ka sa imo mga kaaway.
3 Sa adlaw nga magpakig-away ka sa imo mga kaaway,
magabulig sa imo sing kinabubut-on ang imo katawhan.
Ang imo pamatan-on nga mga katawhan magakadto sa imo sa balaan nga mga bukid
pareho sa tun-og sa kaagahon.‡
4 Nagsumpa ang Ginoo, kag indi gid magbaylo ang iya hunahuna,
nga pari ikaw hasta san-o, pareho sang pagkapari ni Melkizedek.§
5 Ang Ginoo ara sa imo tupad;
pagalaglagon niya ang mga hari sa tion nga ipakita niya ang iya kaakig.
6 Pagasilutan niya ang mga nasyon kag madamo ang iya pamatyon.
Pagalaglagon niya ang mga nagadumala sa bilog nga kalibutan.
7 Ikaw, Mahal nga Hari,* magainom sa ililigan sang tubig nga ara sa higad sang dalan,
gani magabalik ang imo kusog kag magamadinalag-on ka.
* Salmo 110:1 Ginoo: ukon, agalon (nga amo ang hari). Ini nga bersikulo gin-aplikar sa kay Cristo sa Bag-o nga Kasugtanan (tan-awa ang Mat. 22:41-44; Mar. 12:35-37). † Salmo 110:2 Zion: ukon, Jerusalem ‡ Salmo 110:3 Indi klaro ang buot silingon sang Hebreo sa sini nga bersikulo. § Salmo 110:4 Tan-awa sa Gen. 14:17-20. * Salmo 110:7 Ikaw, Mahal nga Hari, magainom: sa Hebreo, magainom siya. Suno sa iban nga mga eksperto sa Biblia, ang “siya” amo ang Ginoo (tan-awa sa bersikulo 6). Pero ang kalabanan sa ila nagasiling nga ang “siya” amo ang hari nga ginasiling sang bersikulo 1-5b.