Ezekiel.
16.
Nagsiling ang Ginoo sa akon, 
“Anak sang tawo, pahibalua ang Jerusalem sa iya makangilil-ad nga mga binuhatan. 
Silinga siya nga ako, ang Ginoong Dios, nagasiling sa iya: ‘Isa ikaw ka Canaanhon! Ang imo amay isa ka Amornon, kag ang imo iloy isa ka Hithanon. 
Kag sang imo pagkatawo wala sing may nag-atipan sa imo. Wala sing may nag-utod sang imo pusod, wala sing may naghugas sa imo, ukon naghaplas sa imo sang asin, ukon nagputos sa imo sang lampin. 
Wala gid sing may nagkabalaka sa paghimo sini nga mga butang sa imo; wala gid sing may naluoy sa imo. Sa baylo, ginhaboy ka sa latagon, kag ginpakamalaot ka halin sang adlaw sang imo pagkatawo. 
“ ‘Pero sang maagyan ko ikaw nga nagaligid sa imo dugo, ginsilingan ko ikaw nga mabuhi ka gid. 
Ginpadako ko ikaw pareho sa isa ka tanom sa latagon. Nagdako ka kag nangin dalaga. Nagdako ang imo mga titi kag nagtubo ang imo balahibo, pero hublas ka lang gihapon. 
“ ‘Sang maagyan ko ikaw liwat, nakita ko nga puwede ka na pangasaw-on. Gani gintabunan ko sang akon pangtabon nga panapton ang imo pagkahublas, kag nagpromisa ako sa imo nga palanggaon ko ikaw. Naghimo ako sang kasugtanan sa imo, kag nangin akon ikaw. Ako, ang Ginoong Dios, ang nagasiling sini. 
“ ‘Dayon ginhugasan ko ang mga dugo sa imo lawas, kag ginhaplasan ko ikaw sang lana. 
Dayon ginpabayuan ko ikaw sang malahalon nga bayo nga linen kag seda nga binordahan, kag ginpasuksukan sang panit nga sandalyas. 
Ginpasuksukan ko ikaw sang mga alahas: mga pulseras kag kulintas. 
Ginpasuksukan ko man ikaw sang singsing para sa ilong, mga aritos, kag korona. 
Gani ginpatahom ko ikaw sang bulawan kag pilak. Ang imo bayo linen kag seda nga binordahan, kag ang imo pagkaon halin sa maayo nga klase nga harina, honey, kag lana sang olibo. Puwerte sa imo katahom, kag daw sa rayna ka. 
Nangin bantog ka sa mga nasyon tungod sa imo puwerte nga katahom nga akon ginhatag sa imo. Ako, ang Ginoong Dios, ang nagasiling sini. 
“ ‘Pero nagsalig ka sa imo katahom, kag gin-gamit mo ang imo pagkabantog sa imoral nga pagpakigrelasyon. Nagpagamit ka sa bisan sin-o lang nga lalaki nga nagaagi, kag nagpaayaw sila sa imo. 
Gin-gamit mo ang iban mo nga mga bayo sa pagpatahom sa mga simbahan sa mataas nga mga lugar, nga sa diin ginahimo mo ang imo imoral nga pagpakigrelasyon. Indi kuntani ina dapat matabo. 
Gin-gamit mo man ang mga bulawan kag pilak nga mga alahas nga ginhatag ko sa imo sa pagpahimo sang mga dios-dios nga lalaki kag ginsimba mo ini. Pareho lang nga nagpanginlalaki ka! 
Ginpabayuan mo ini nga mga dios-dios sang imo mga bayo nga binordahan, kag ginhalad mo sa ila ang akon lana kag insenso. 
Ginhalad mo man sa ila ang pagkaon nga ginhatag ko sa imo halin sa maayo nga klase nga harina, honey, kag lana sang olibo. Ginhalad mo ini bilang halad nga mahamot. Huo, amo gid ina ang natabo. Ako, ang Ginoong Dios, ang nagasiling sini. 
“ ‘Ginkuha mo man ang imo mga anak nga lalaki kag babayi nga imo ginbata sa akon kag ginhalad mo bilang pagkaon sa mga dios-dios. Indi ka pa bala kontento sa imo imoralidad? 
Ginpamatay mo ang akon mga anak kag ginhalad sa mga dios-dios. 
Sa tanan mo nga makangilil-ad nga ginahimo kag imoralidad wala mo gid gindumdom kon daw ano ang pagtatap ko sa imo sang bataon ka pa, sadtong tion nga hublas ka pa kag nagaligid sa imo dugo. 
“ ‘Ako, ang Ginoong Dios, nagasiling nga kaluluoy ka gid! Wala labot sining tanan nga kalautan nga imo ginhimo, 
nagpatindog ka pa sang mga simbahan para sa imo mga dios-dios sa mga plasa 
kag sa mga kanto sang mga dalan. Kag didto gindagtaan mo ang imo katahom, kag nagpagamit ka sa kay bisan sin-o lang nga lalaki nga nagaagi didto. Nagadugang nga nagadugang ang imo imoralidad. 
Nagpakigrelasyon ka sa mga Egyptohanon, ang imo kasilingan nga makihilawason. Nakapaakig gid sa akon ang imo padayon nga imoralidad. 
Gani ginsilutan ko ikaw kag ginpagamay ang imo teritoryo. Gintugyan ko ikaw sa imo mga kaaway nga mga Filistinhon, kag bisan sila natingala sang imo binastos nga pagginawi. 
“ ‘Nagpakigrelasyon ka man sa mga taga-Assyria, kay wala ka pa gid maayawi. Kag pagkatapos sina, wala ka pa gihapon maayawi. 
Nagdugang pa gid ang imo imoralidad kay nagpakigrelasyon ka man sa mga taga-Babilonia, ang lugar sang mga negosyante, pero wala ka pa gid maayawi. 
“ ‘Ako, ang Ginoong Dios, nagasiling nga kadali sa imo madala. Amo gani nga nahimo mo ato nga mga butang pareho sang isa ka lampingasan nga babayi nga nagabaligya sang iya lawas. 
Nagpatindog ka sang mga simbahan para sa imo mga dios-dios, sa mga kanto sang mga dalan kag sa mga plasa. Sobra ka pa kalain sang sa mga babayi nga nagabaligya sang ila lawas tungod kay wala ka nagapabayad sa paghulid sa imo. 
Isa ikaw ka babayi nga nagapanginlalaki! Mas gusto mo pa nga maghulid sa iban nga lalaki sang sa imo bana. 
Nagapabayad ang mga babayi nga nagabaligya sang ila lawas, pero ikaw ya amo pa ang nagahatag sang regalo sa imo mga kerido para maganyat mo sila nga magpalapit sa imo sa pagpakighilawas. 
Lain ka sang sa mga babayi nga nagabaligya sang ila lawas. Wala sing may nagahagad sa imo sa pagpakighilawas; ikaw mismo ang nagapanghagad. Wala ka nagapabayad; ikaw pa gani ang nagabayad. Gani lain ka gid ya. 
“ ‘Gani, ikaw nga imoral, pamatii ang akon mensahi. 
Ako, ang Ginoong Dios, nagasiling: Ginpakita mo ang imo pagkahublas kag ginhatag mo ang imo lawas sa imo mga kerido tungod sa imo imoralidad. Ginsimba mo ang imo makangilil-ad nga mga dios-dios, kag ginpamatay mo ang imo mga anak bilang halad sa ila. 
Tungod sining imo mga ginhimo, tipunon ko ang tanan mo nga mga kerido nga imo ginkawilihan—ang imo ginhigugma pati man ang imo ginkainitan. Tipunon ko sila halin sa bisan diin sa pagkontra sa imo, kag ubahan ko ikaw sa ila atubangan kag makita nila ang imo pagkahublas. 
Silutan ko ikaw sa imo pagpanginlalaki kag pagpamatay. Kag sa akon puwerte nga kaakig, patyon ko ikaw. 
Itugyan ko ikaw sa mga kamot sang imo mga kerido, kag panggub-on nila ang imo mga simbahan nga para sa imo mga dios-dios. Ubahan ka nila kag panguhaon ang matahom mo nga mga alahas, kag bayaan ka nila nga hublas. 
Ipasalakay ka nila sa grupo sang mga tawo nga magabato sa imo kag magatadtad sa imo sang espada. 
Sunugon nila ang imo mga balay kag silutan ka nila sa atubangan sang madamo nga babayi. Untaton ko ang imo imoral nga pagpakigrelasyon kag ang imo pagbayad sa imo mga kerido. 
Dayon maumpawan na ako sa akon puwerte nga kaakig sa imo, kag indi na ako mangakig sa imo. 
“ ‘Ginkalimtan mo kon daw ano ang pagtatap ko sa imo sang bataon ka pa. Sa baylo, ginpaakig mo ako sa imo mga ginhimo. Gani ako, ang Ginoong Dios, nagasiling nga silutan ko gid ikaw suno sa imo mga ginhimo. Indi bala naghimo ka sang binastos nga buhat dugang sa tanan mo nga makangilil-ad nga mga binuhatan? 
“ ‘May mga tawo nga nagasiling sini nga hulubaton sa imo: “Kon ano ang iloy amo man ang anak.” 
Pareho ka gid sa imo iloy nga nag-insulto sa iya bana kag mga anak. Kag pareho ka man sa imo mga utod nga babayi nga nag-insulto sa ila mga bana kag mga anak. Ang imo iloy isa ka Hithanon kag ang imo amay isa ka Amornon. 
Ang magulang mo nga babayi amo ang Samaria nga ara nagaestar sa north upod sa iya mga anak nga babayi. Ang imo manghod nga babayi amo ang Sodom, nga ara nagaestar sa south upod sa iya mga anak nga babayi. 
Ginsunod mo ang ila pagginawi kag ang ila makangilil-ad nga mga binuhatan. Kag sa malip-ot lang nga tion sobra pa ang imo ginhimo sang sa ila. 
Ako, ang Ginoong Dios nga buhi, nagasugid sing matuod nga ang Sodom nga imo utod kag ang iya mga anak nga babayi wala makahimo sang pareho sang ginhimo mo kag sang imo mga anak nga babayi. 
Ang sala sang Sodom nga imo utod amo ang pagkamatinaas-taason. Siya kag ang iya mga anak nga babayi bugana sang pagkaon kag matawhay ang pangabuhi, pero wala gid sila nagbulig sa mga kubos kag imol. 
Sa ila pagkamatinaas-taason naghimo sila sang makangilil-ad nga mga butang sa akon panulok, gani ginlaglag ko sila sang makita ko ang ila ginhimo. 
“ ‘Bisan ang Samaria wala makahimo sang katunga sang imo mga sala. Mas madamo nga makangilil-ad nga mga butang ang imo ginhimo sang sa imo mga utod nga babayi, gani daw mas matarong pa sila sang sa imo tungod sa tanan nga kalautan nga imo ginhimo. 
Dapat mahuya ka tungod nga ang imo sala puwerte kalain sang sa sala sang imo nga utod nga babayi. Kon ikomparar, daw mas matarong pa sila sang sa imo. 
Pero magaabot ang tion nga ibalik ko ang maayo nga kahimtangan sang Sodom kag sang Samaria, pati sang ila mga anak nga babayi. Ibalik ko man ang imo maayo nga kahimtangan, pero kaupod nila, 
para mahuya ka sa tanan mo nga ginhimo, kay tungod sining mga malain nga ginhimo mo nagguwa nga daw mas maayo sila sang sa imo. 
Huo, ibalik ko ang maayo nga kahimtangan sang imo mga utod nga babayi—ang Sodom kag Samaria, pati ang ila mga anak nga babayi. Kag amo man ini ang matabo sa imo kag sa imo mga anak nga babayi. 
Ginhikayan mo sadto ang Sodom sang bugalon ka pa 
kag sang wala pa mabuyagyag ang imo pagkamalaot. Pero karon pareho ka na sa iya; ginahikayan ka man sang mga pumuluyo sang Edom kag sang mga lugar sa palibot sini, kag sang mga pumuluyo sang Filistia. Ini sila nga ara sa imo palibot nagayaguta sa imo. 
Pagaantuson mo ang silot tungod sa imo binastos kag makangilil-ad nga mga binuhatan. Ako, ang Ginoo, ang nagasiling sini.’ ” 
Amo pa gid ini ang ginasiling sang Ginoong Dios: “Silutan ko ikaw sing bagay sa imo, kay ginbaliwala mo ang akon ginpanumpa paagi sa paglapas sang aton kasugtanan. 
Pero tumanon ko ang kasugtanan nga akon ginhimo sa imo sang bataon ka pa, kag magahimo ako sa imo sang kasugtanan nga magapadayon hasta san-o. 
Dayon madumduman mo kon daw ano ang imo pagginawi sang una kag mahuya ka, labi na kon himuon ko ang imo mga utod nga babayi, ang Samaria kag Sodom, nga mangin imo mga anak, bisan tuod indi sila sakop sang akon kasugtanan sa imo. 
Palig-unon ko ang akon kasugtanan sa imo, kag mahibaluan mo nga ako amo ang Ginoo. 
Dumdumon mo ang imo mga sala kag mahuya ka, kag daw indi ka na maghambal sa puwerte nga kahuya kon patawaron ko na ang tanan mo nga ginhimo. Ako, ang Ginoong Dios, ang nagasiling sini.” 
