Isaias.
2.
Amo ini ang ginpahayag sang Dios kay Isaias nga anak ni Amoz parte sa Juda kag Jerusalem: 
Sa palaabuton nga mga inadlaw, ang bukid nga ginatindugan sang templo sang Ginoo mangin pinakaimportante sa tanan nga bukid. Kag magadagsa sa sini nga bukid ang madamo nga tawo nga halin sa tanan nga nasyon. 
Magasiling sila, “Dali, mataklad kita sa bukid sang Ginoo, didto sa templo sang Dios ni Jacob. Kay tudluan niya kita sang iya mga pamaagi para tumanon ta ini.” Gani magapuli ang mga tawo halin sa Zion, ang siyudad sang Jerusalem, nga dala ang kasuguan ukon mensahi sang Ginoo. 
Kag paagi sa iya nga kasuguan, husayon niya ang mga pagbinais-bais sang madamo nga nasyon. Gani indi na mag-ilinaway ang mga nasyon, kag indi na man sila maghanas sang mga tawo sa pagpakig-away. Himuon na lang nila nga tagad ang ila mga espada, kag himuon na lang nila nga mga inughagbas ang ila mga bangkaw. 
Dali, kamo nga mga kaliwat ni Jacob, magkabuhi kita sa kamatuoran nga ginahatag sang Ginoo sa aton. 
Matuod nga ginsikway mo, Ginoo, ang imo katawhan, ang mga kaliwat ni Jacob, kay nagapati sila sa mga pagtuluohan nga halin sa east kag sa mga manugpakot pareho sang mga Filistinhon. Nagasunod sila sa mga pagginawi sang mga taga-iban nga lugar. 
Madamo gid ang ila duta sang pilak kag bulawan, kag wala nagakaubos ang ila manggad. Madamo gid ang ila mga kabayo, kag wala nagakaubos ang ila mga karwahe. 
Madamo sila sang mga dios-dios. Nagasimba sila sa sini nga mga butang nga ginhimo lang nila. 
Gani paubuson mo ang tagsa-tagsa sa ila kag pakahuy-an. Indi sila pagpatawara, Ginoo! 
Mga Israelinhon, magpalagyo kamo pakadto sa mga kuweba ukon sa mga buho para magpanago sa kaakig sang Ginoo kag sa iya puwerte nga gahom. 
Magaabot ang adlaw nga ang Ginoo lang gid ang pagadayawon. Paubuson niya ang mga bugalon kag matinaas-taason. 
Kay may adlaw nga gintalana ang Ginoo nga Makagagahom sa pagpaubos sa tanan nga bugalon, matinaas-taason, kag nagakabig sang ila kaugalingon nga gamhanan. 
Tapson niya ang tanan nga mataas nga kahoy nga sedro sang Lebanon, kag ang tanan nga kahoy nga terebinto sang Bashan. 
Tapanon niya ang tanan nga mataas nga mga bukid, 
kag rumpagon niya ang tanan nga mataas nga mga tore kag mga pader. 
Lunuron niya ang tanan nga barko sang Tarshish kag ang matahom nga mga sakayan. 
Sa sina nga adlaw, ang Ginoo lang gid ang pagadayawon. Paubuson niya ang mga bugalon kag mga matinaas-taason. 
Kag madula sing bug-os ang mga dios-dios. 
Magapalagyo ang mga tawo pakadto sa mga kuweba sa banglid kag sa mga buho sa duta para magpanago sa kaakig sang Ginoo kag sa iya puwerte nga gahom kon uyugon na niya ang kalibutan. 
Sa sina nga adlaw, ipanghaboy nila sa mga ilaga kag sa mga kabog ang mga dios-dios nga pilak kag bulawan nga ila ginhimo para simbahon. 
Magapalagyo sila pakadto sa mga kuweba sa banglid kag sa dalagko nga mga bato para magpanago sa kaakig sang Ginoo kag sa iya gahom kon uyugon na niya ang kalibutan. 
Indi kamo magsalig sa tawo nga mapatay man lang. Ano gid bala ang iya mabulig? 
