Job.
34.
Dayon nagsiling si Elihu, 
“Kamo nga nagasiling nga maalamon kamo kag madamo sang nahibaluan, pamatii ninyo ako sing maayo. 
Kay subong nga ang dila makahibalo kon ano ang manamit kag ang indi manamit nga pagkaon, ang dulunggan makahibalo man kon ano ang husto ukon indi husto nga mga pulong. 
Gani hibaluon ta kon ano ang husto; tun-an ta kon ano ang maayo. 
Kay nagsiling si Job, ‘Inosente ako pero wala ako ginhatagan sang Dios sang hustisya. 
Bisan matarong ako, ginakabig ako nga butigon. Bisan wala ako sing sala nga nahimo, ginhatagan niya ako sang balatian nga wala sing kaayuhan.’ 
“Wala sing tawo nga pareho kay Job nga ginauhaw sa pagpang-insulto. 
Nanamian siya mag-upod sa malain kag makasasala nga mga tawo. 
Kay nagasiling siya, ‘Wala sing makuha ang tawo kon magtinguha siya sa paglipay sa Dios.’ 
Gani magpamati kamo sa akon, kamo nga nagasiling nga nakaintiendi kamo. Ang Makagagahom nga Dios wala nagahimo sing malain. 
Ginabalusan niya ang tawo suno sa iya binuhatan; ginatratar niya siya suno sa nagakabagay sa iya pamatasan. 
Imposible nga maghimo ang Makagagahom nga Dios sing malain. Indi niya mahimo nga tikuon ang hustisya. 
May nagsugo bala sa iya sa pagdumala sa bilog nga kalibutan? Siyempre wala! 
Kon pagbuot sang Dios nga kuhaon ang ginhawa nga ginhatag niya sa tawo, 
magakalamatay ang tanan nga tawo kag magabalik sa duta. 
“Kon may pag-intiendi ka, Job, pamatii ining akon ihambal: 
Makadumala bala ang Dios kon indi niya gusto ang hustisya? Ti, ngaa ginapakalain mo ang matarong kag gamhanan nga Dios? 
Indi bala nga kon malain kag wala sing pulos ang mga hari kag mga opisyal ginasabdong niya sila? 
Wala siya sing may ginapasulabi sa mga pangulo, kag wala niya ginapaboran ang mga manggaranon sa mga imol, kay sila tanan pareho niya nga ginhimo. 
Bisan ang gamhanan nga mga tawo mapatay gulpi sa kagab-ihon, nga wala sing may nagtandog sa ila. 
Ginabantayan gid sang Dios ang tanan nga ginahimo sang tawo. 
Wala gid sing madulom nga lugar nga sa diin makapanago ang mga malain. 
Indi na kinahanglan nga tawgon pa sang Dios ang tawo nga magkadto sa iya atubangan para usisaon kag hukman. 
Indi na kinahanglan nga mag-imbistigar pa siya kon pahalinon na niya ang gamhanan nga mga tawo sa ila posisyon kag buslan sang iban. 
Tungod nga nahibaluan niya ang ila ginahimo, ginakuhaan niya sila sang gahom kag ginalaglag bisan sa kagab-ihon. 
Ginasilutan niya sila sa atubangan sang mga tawo tungod sang ila kalautan. 
Ginahimo niya ini tungod kay nag-untat sila sa pagsunod sa iya, kag wala nila ginasapak ang iya mga pamaagi. 
Ginadaogdaog nila ang mga imol, kag nabatian sang Dios ang ila sini pagpangayo sang bulig. 
Pero bisan maghipos kag magpanago ang Dios, wala sing may makasiling nga indi husto ang ginahimo niya. Pero ang matuod, nagabantay ang Dios sa mga tawo kag sa mga nasyon, 
para matapna niya ang pagdumala sang indi diosnon nga mga tawo nga makahalit sa katawhan. 
“Job, ngaa indi ka magpalapit sa Dios kag magsiling, ‘Nakasala ako, pero indi na ako magpakasala pa’ 
ukon ‘Ipahayag sa akon ang akon sala. Kon nakasala ako, indi ko na ini paghimuon liwat.’ 
Paano sabton sang Dios ang imo ginapangabay kon indi ka maghinulsol? Ara sa imo ang desisyon, indi sa akon. Gani sugiri ako kon ano ang masiling mo. 
Ang mga tawo nga maalamon kag may pag-intiendi, nga nagapamati sa akon, 
makasiling man nga ang imo ginahambal, Job, wala sing kaalam kag wala sing pulos. 
Dapat tilawan ka gid man sing tudo tungod nga nagahambal ka pareho sa malain nga tawo. 
Gindugangan mo pa ang imo sala paagi sa pagrebelde sa Dios. Ginayaguta kag ginainsulto mo ang Dios sa amon atubangan.” 
