Salmo.
23.
Ang kanta nga ginsulat ni David. Ikaw, Ginoo, amo ang akon manugbantay, gani indi ako pagkulangon. 
Daw pareho ako sa karnero nga ginapapahuway mo sa palahalban nga bugana sang hilamon kag ginatuytuyan sa malinaw nga tubig. 
Ginapabaskog mo ako. Ginatuytuyan mo ako sa husto nga dalan para mapadunggan ka. 
Bisan pa nga maglakat ako sa patag nga may katalagman sang kamatayon, indi ako mahadlok, tungod kay kaupod ko ikaw. Ang imo proteksyon kag pagtuytoy sa akon nagapalipay kag nagapabaskog sa akon. 
Ginapreparahan mo ako sang punsyon samtang nagatulok ang akon mga kaaway. Ginbubuan mo sang lana ang akon ulo sa pagpadungog sa akon. Kag ginapagustuhan mo ako sang ilimnon. 
Sigurado gid nga ang imo kaayo kag gugma sa akon magapadayon samtang nagakabuhi ako. Kag magapuyo ako sa imo nga balay,Ginoo, hasta san-o. 
