Hulubaton.
25.
Ari pa gid ang iban nga mga hulubaton ni Solomon nga ginkopya sang mga tinawo ni Haring Hezekia sang Juda: 
Ginapadunggan ta ang Dios tungod sa mga butang nga wala niya ginapahayag sa aton; pero ginapadunggan ta ang mga hari tungod sa mga butang nga ginapahayag nila sa aton. 
Subong nga indi matakos ang kataason sang langit kag ang kadalumon sang duta, indi man matungkad ang hunahuna sang mga hari. 
Kinahanglan nga kuhaon anay ang mga nagasimbog sa pilak antes ini pormahon sang platero. 
Kinahanglan nga pahalinon ang malain nga mga katawhan sang hari, kag magapadayon ang iya ginharian nga may pagkamatarong. 
Kon ara ka sa atubangan sang hari, indi pagkabiga ang imo kaugalingon nga daw si sin-o ka na gid paagi sa pagpungko upod sa dungganon nga mga tawo. 
Mas maayo kon hambalan ka sang hari nga magpungko didto sang sa hambalan ka niya nga maghalin, kag mahuy-an ka sa atubangan sang dungganon nga mga tawo. 
Indi ka magpadasodaso sa pagsugid sa korte sang imo nakita. Kay kon mapamatud-an sang isa ka saksi nga sala ikaw, ano na lang ang imo himuon? 
Kon may ginabaisan kamo sang imo kilala, baisi lang ninyo, pero indi ninyo pag-ipanugid ang sekreto sang kada isa sa inyo. 
Kay kon mahibaluan ini sang iban, basi pakahuy-an nila kamo, kag ang inyo reputasyon maguba hasta san-o. 
Kon ang imo ginahambal nagakabagay sa okasyon, matahom ini pareho sa bulawan nga mga mansanas sa pilak nga suludlan. 
Ang pagsabdong sang maalamon nga tawo sa isa ka tawo nga luyag magpamati mas bilidhon pa sang sa mga alahas nga bulawan. 
Ang masaligan nga mensahero makapanami sang balatyagon sang nagsugo sa iya, pareho sa mabugnaw nga tubig kon tig-ilinit. 
Ang tawo nga wala nagatuman sa iya promisa pareho sa gal-om kag hangin nga wala nagadala sang ulan. 
Ang pagpasensya kag ang malulo nga paghambal makakombinse sa mga manugdumala kag bisan sa mga matig-a sang tagipusuon. 
Indi ka magpatama sing kaon sang honey kay basi kon magsululuka ka. 
Pareho man kon magsagi ka bisita sa imo tupad-balay, basi kon matak-an siya kag maugot sa imo. 
Ang tawo nga nagasaksi sing butig kontra sa iya isigkatawo makahalit pareho sa espada, inuglampos, kag pana. 
Ang pagsalig sa tawo nga indi masaligan sa tion sang kalisod wala sing pulos pareho sa guba nga ngipon ukon bali nga tiil. 
Kon ginakantahan mo sing malipayon ang tawo nga ara sa puwerte nga kalisod, pareho lang nga ginaubahan mo siya sang bayo sa panahon sang tigtulugnaw ukon ginabutangan mo sang langgaw ang iya pilas. 
Kon ang imo kaaway ginagutom, pakauna; kon ginauhaw, paimna. 
Kay kon himuon mo ini mahuya siya sa iya ginahimo sa imo, kag ang Ginoo magabalos sa imo. 
Subong nga ang habagat nagadala sang ulan, ang kutsokutso nagadala sang kaakig. 
Mas maayo pa nga mag-estar sa atop sang balay sang sa mag-estar sa sulod sang balay upod sa asawa nga palaaway. 
Ang maayong balita halin sa malayo nga lugar pareho sa mabugnaw nga tubig nga makapaumpaw sa tawo nga ginauhaw. 
Ang matarong nga tawo nga nagapasugot sa malain nga tawo pareho sa malubog nga tuburan ukon mahigko nga bubon. 
Indi maayo ang sobra nga pagkaon sang honey, amo man ang pagtinguha nga dayawon ka lang permi sang mga tawo. 
Ang tawo nga indi makapugong sang iya kaugalingon dali lang malaglag pareho sa isa ka siyudad nga wala sing pader. 
