Salmo.
69.
Ginsulat ni David. Sa direktor sang mga manugkanta: Kantaha ini sa tuno sang kanta nga “Mga Lily.” Luwasa ako, O Dios, kay pareho ako sa tawo nga daw malumos na. 
Daw sa nagasalop ako sa madalom nga lutak kag wala ako sing may matungtungan. Daw ara ako sa madalom nga tubig kag ginatabunan sang mga balod. 
Nakapoy na ako sa pagpangayo sang bulig kag masakit na ang akon tutunlan. Nagapalangdulom na ang akon panulok sa pagpaabot sang imo bulig, O Dios ko. 
Madamo ang nagakontra kag luyag magpatay sa akon nga wala sing kabangdanan. Mas madamo pa sila sa akon buhok. Ginapilit nila ako sa pag-uli sang mga butang nga wala ko ginkawat. 
Nahibaluan mo, O Dios, ang akon mga kabuangan; ang akon mga sala wala matago sa imo. 
O Ginoong Dios nga Makagagahom, ang Dios sang Israel, kabay pa nga indi mahuy-an ang mga nagasalig kag nagadangop sa imo tungod sa akon. 
Kay tungod sa imo ginainsulto kag ginapakahuy-an ako. 
Pareho ako sang pangayaw sa akon mga kadugo; daw estranghero ako sa akon mga utod. 
Tungod sang akon pagpakamahal sa imo balay, ginalaglag ako. Ang mga insulto sang mga tawo sa imo ginbatyag ko. 
Kon nagahibi ako kag nagapuasa, ginapakahuy-an nila ako. 
Kon nagasuksok ako sang sako sa pagpakita nga nagapangasubo ako, ginayaguta nila ako. 
Ginalibak ako sang mga tawo nga nagapulungko sa puwertahan sang siyudad, kag ang mga hubog nagakumpuso sang mga pangyaguta nga mga kanta parte sa akon. 
Pero nagapangamuyo ako sa imo, Ginoo. Sa tion nga kaluoyan mo ako, sabta ang akon pangamuyo suno sa imo dako nga gugma sa akon. Tungod nga matutom ka sa pagluwas, 
buligi ako nga indi ako magsalop sa lutak. Luwasa ako sa mga nagakontra sa akon nga daw sa ginaluwas mo ako sa madalom nga tubig. 
Indi pagtuguti nga tabunan ako sang mga balod ukon mapatay ako. 
Sabta ako, Ginoo, tungod sang imo kaayo kag gugma sa akon. Talupangda ako suno sa imo dako nga kaluoy sa akon. 
Indi ka magpanago sa akon nga imo alagad. Sabta ako gilayon kay ara ako sa kalisod. 
Palapit ka sa akon kag luwasa ako sa akon mga kaaway. 
Nakahibalo ka mismo kon daw ano ang pagpakahuya kag pagpang-insulto nila sa akon. Nakita mo ang tanan ko nga mga kaaway. 
Nasakitan ako sang ila pagpakahuya sa akon kag naglain ang akon buot. Nagpaabot ako nga kaluoyan, pero wala gid sing may naluoy sa akon. Nagpaabot ako nga lipayon, pero wala gid sing may naglipay sa akon. 
Ginbutangan nila sang hilo ang akon pagkaon, kag sang gin-uhaw ako ginhatagan nila ako sang langgaw. 
Kabay pa nga ang ila mga punsyon magadala sang kalaglagan sa ila kag sa ila mga bisita. 
Kabay pa nga mabulag sila kag magkurog permi. 
Ipakita ang imo kaakig sa ila, Ginoo. Dakpa sila sa imo kaugot. 
Kabay pa nga pabay-an na lang ang ila mga ginaestaran, kag wala na sing may mag-estar sa ila mga tolda. 
Kay ginahingabot nila ang mga tawo nga imo ginasilutan, kag ginakutsokutso nila ang ila pag-antos. 
Idugang pa gid ina sa ila mga sala kag indi sila pagluwasa. 
Panasa ang ila mga ngalan sa libro sang mga buhi; indi sila paglistaha upod sa mga matarong. 
Nasakitan ako kag nagaantos, gani protektari ako, O Dios, paagi sa pagluwas sa akon. 
Dayawon ko ang Dios paagi sa kanta. Padunggan ko siya nga may pagpasalamat. 
Mas makapalipay ini sa Ginoo sang sa mga halad nga baka. 
Kon makita ini sang mga kubos, malipay sila; ang mga nagadangop sa Dios magabakod. 
Ginapamatian sang Ginoo ang mga kubos kag wala niya ginakalimtan ang iya katawhan nga ginbihag. 
Dayawa ninyo ang Dios, tanan kamo nga ara sa kalangitan, sa kalibutan, kag sa kadagatan. 
Kay luwason sang Dios ang Zion, kag patindugon niya liwat ang mga banwa sang Juda. Kag magaestar dira ang iya katawhan kag magapanag-iya sang sina nga duta. 
Ang mga kaliwat sang iya mga alagad amo ang magapanubli sang sina nga duta; ang mga nagahigugma sa iya magaestar dira. 
