Pahayag.
18.
Pagkatapos sadto, nakita ko naman ang isa ka anghel nga nagapanaog halin sa langit. Gamhanan ini nga anghel, kag ang iya kasilaw nagpasanag sa bilog nga kalibutan. 
Nagsinggit siya sing mabaskog, “Naguba na! Ang bantog nga Babilonia naguba na! Karon nangin elistaran na lang ini sang mga demonyo, nangin puluy-an sang mahigko nga mga espiritu kag sang tanan nga klase sang mga pispis nga ginakabig nga mahigko kag makangilil-ad. 
Natabo ini sa Babilonia tungod kay ang iya mga pumuluyo amo ang nagganyat sa mga tawo sa bilog nga kalibutan nga magsunod sa ila imoralidad, nga ginakaugtan gid sang Dios. Ang mga hari sa kalibutan nagpakighilawas sa Babilonia. Kag ang mga negosyante sa kalibutan nagmanggaranon tungod kay sa ila siya nagpamakal sang iya mga kinahanglanon para masunod ang iya mga bisyo.” 
Kag may nabatian pa gid ako nga tingog halin sa langit nga nagasiling, “Kamo nga akon mga tawo, guwa kamo sa sina nga siyudad, para indi kamo makasunod sa iya ginahimo nga malain, kag para indi kamo malakip sa silot nga para sa iya. 
Kon tumpukon ang iya mga sala sunggo na ini sa langit. Kag indi gid malipatan sang Dios ang iya kalautan. 
Kon ano ang iya ginhimo nga malain sa iban amo man ang himuon sa iya, kag doble pa ang balos sa iya. Kon ano ang iya ginsilot sa iban, doblehon ina bilang balos sa iya. 
Kon paano nga nagpabugal siya kag nagpagusto sang iya manggad, amo man ang itumbas nga kalisod kag kasubo sa iya. Ang iya pagsalig rayna siya kag indi gid magpangasubo pareho sa mga balo. 
Tungod sini, magaabot sa iya ang mga kahalitan: mga masakit, mga kasubo kag kagutom, sa sulod lang sang isa ka adlaw. Pagkatapos sunugon siya dayon, tungod kay gamhanan ang Ginoong Dios nga nagasentensya sa iya. 
“Ang mga hari sa kalibutan nga nagpakighilawas sa iya kag nagpagusto sang iya manggad magahibi kon makita nila ang aso sang iya pagkasunog. 
Didto sila sa malayo magatan-aw tungod kay nahadlok sila nga basi kon malakip sila sa silot nga para sa iya. Magasiling sila, ‘Kaluluoy! Kaluluoy sang bantog kag gamhanan nga siyudad sang Babilonia. Kay sa malip-ot lang nga tion nasilutan siya!’ 
“Magahibi kag magapangasubo ang mga negosyante sa bilog nga kalibutan tungod sa natabo sa sadto nga siyudad, kay wala na sing may magabakal sang ila mga baligya. 
Wala na sing may magabakal sang ila bulawan, pilak, malahalon nga mga bato, kag mga perlas; kag sang ila mga tela nga linen, seda, kag mga tela nga granate kag pula. Wala na sing may magabakal sang ila kahoy nga mahamot, sang ila galamiton nga ginhimo halin sa bangkil sang elepante, sa mga malahalon nga kahoy, sa saway, sa salsalon, kag sa marmol. 
Kag sin-o pa ang magabakal sang ila mga ginabaligya nga mga pahamot nga pareho sang sinamon, insenso, mira kag iban pa. Wala na sing may magabakal sang ila bino, lana, harina kag trigo; sang ila mga baka, karnero, kabayo kag karwahe; kag bisan sang ila mga ulipon nga mga tawo. 
Magasiling ang mga negosyante sa siyudad sang Babilonia, ‘Ang tanan nga butang nga imo ginahandom nga angkunon nagkaladula. Ang tanan mo nga manggad kag pagkabutang nga ginapadayaw nadula, kag ini tanan indi mo na makita liwat!’ 
Ang mga negosyante nga nagmanggaranon sa ila negosyo sa sini nga siyudad magatindog didto sa malayo tungod kay nahadlok sila nga basi kon malakip sila sa silot nga para sa iya. Magahibi sila kag magapangasubo, 
kag magasiling, ‘Kaluluoy! Kaluluoy sang sina nga bantog nga siyudad! Sang una ang mga tawo dira nagabayo sang malahalon nga mga tela nga linen kag sang mga tela nga granate kag pula, kag nagapangalahas sang bulawan, malahalon nga mga bato, kag mga perlas! 
Pero sa malip-ot lang nga tion nadula ang tanan niya nga manggad!’ “Magatan-aw sa malayo ang mga kapitan sa mga barko kag ang ila mga tripulante, pati ang mga pasahero, kag ang tanan nga tawo nga ang ila palangitan-an sa dagat. 
Samtang nagatan-aw sila sa aso sang pagkasunog sang siyudad magasinggit sila, ‘Wala gid sing siyudad nga makapareho sa sina nga bantog nga siyudad!’ 
Tungod sa ila kasubo sabwagan nila sing yab-ok ang ila mga ulo kag magahinibi nga nagasiling, ‘Kaluluoy! Kaluluoy sang sina nga bantog nga siyudad! Tungod sa iya manggad nagmanggaranon ang tanan nga may mga sakayan sa dagat nga nagpakignegosyo sa iya! Pero sa malip-ot lang nga tion nadula ang tanan!’ 
“Gani kamo tanan nga ara sa langit, magkalipay kamo tungod sa natabo sa sina nga siyudad. Magkalipay kamo, kamo nga mga propeta, mga apostoles, kag mga katawhan sang Dios, tungod kay ginsentensyahan na siya sang Dios sa iya mga ginpanghimo sa inyo!” 
Karon, may isa ka anghel nga gamhanan nga nagpulot sang bato nga ang kadakuon pareho sa dako nga galingan, kag ginhaboy niya dayon ini sa dagat kag nagsiling, “Pareho sini ang pagkadula sang bantog nga siyudad sang Babilonia, kay indi na gid ini makita liwat. 
Indi na gid mabatian sa siyudad ang mga sunata sang mga manug-arpa, mga manugkanta, mga manugplawta kag mga manugtrumpeta. Indi na man makita didto nga may nagaobra sang bisan ano nga klase nga obra. Kag wala na sing may mabatian didto nga nagagaling. 
Wala na gid sing suga nga makita. Wala na sing may mabatian nga tingog sang mga bag-o nga ginkasal. Pagasilutan ang Babilonia tungod kay ang mga negosyante didto puwerte ka matinaas-taason, kag tungod kay ang mga manugbabaylan didto amo ang nagpatalang sa mga tawo sa bilog nga kalibutan.” 
Kag indi lang ina, ginpamatay man didto ang mga propeta kag mga katawhan sang Dios. Kag ang tanan nga ginpamatay sa bilog nga kalibutan ginpamatay tungod sa sina nga siyudad. 
