Deuteronomio.
32.
O langit, pamati kay mahambal ako! O duta, pamatii ang akon mga pulong. 
Ang akon mga pagpanudlo magatupa pareho sa ulan ukon tun-og. Ang akon mga pulong pareho sa dabodabo sa mga hilamon ukon talithi sa mga tanom. 
Isugid ko ang ngalan sang Ginoo. Dayawon ko ang pagkagamhanan sang aton Dios! 
Siya ang akon palalipdan nga bato; husto gid ang iya mga binuhatan, kag matarong ang tanan niya nga mga pamaagi. Matutom siya nga Dios kag wala nagakasala; matarong siya kag husto ang iya mga ginahimo. 
Pero kamo nagpakasala sa iya kag wala na niya kamo pagkabiga nga iya mga anak tungod sa inyo kalautan. Mga makasasala kag balingag nga henerasyon! 
Amo bala ini ang inyo ibalos sa Ginoo? Mga buang-buang gid kamo kag kulang sang pag-intiendi. Indi bala nga siya ang inyo Amay nga nagtuga sa inyo? 
Dumduma ninyo ang nagligad nga mga tinuig; hunahunaa ninyo ang mga nagligad nga henerasyon. Pamangkuta ninyo ang inyo mga katigulangan kon ano ang mga natabo kay sugiran nila kamo. Pamangkuta ninyo ang inyo mga manugdumala kay ipaathag nila ini sa inyo. 
Sang ginhatagan sang Labing Mataas nga Dios ang mga nasyon sang ila duta kag sang ginbahin-bahin niya ang mga katawhan, ginbutangan niya sila sang border suno sa kadamuon sang mga anghel sang Dios. 
Pero ang parte sang Ginoo amo ang iya katawhan; sila nga mga kaliwat ni Jacob amo ang iya palanublion. 
Nakita niya sila sa desierto, sa lugar nga halos wala sing may nagatubo nga tanom. Gin-atipan niya sila kag ginhalungan pareho sa paghalong sang tawo sa iya mata. 
Ginbantayan niya sila pareho sa agila nga nagabantay sang iya mga buto samtang iya ini ginatudluan sa paglupad. Ginahumlad niya ang iya mga pakpak sa pagsalo kag pagdala sa ila. 
Ang Ginoo lang gid ang nagtuytoy sa iya katawhan, nga wala ang bulig sang iban nga dios. 
Ginpagahom niya sila sa mga kabukiran, kag ginpakaon sang mga patubas sang duta. Ginsagod niya sila sang honey halin sa banglid kag sang lana halin sa mga olibo nga nagatubo sa batuhon nga duta. 
Ginhatagan niya sila sang mga keso kag gatas halin sa mga baka kag karnero, kag ginhatagan sang matambok nga mga karnero kag mga kanding halin sa Bashan. Ginhatagan man niya sila sang pinakamaayo nga mga trigo kag ginpainom sang pinakamaayo nga bino halin sa ubas. 
Nagmauswagon ang mga Israelinhon pero nagrebelde sila. Nagtambok sila kag nagbakod, pero gintalikdan nila ang Dios nga nagtuga sa ila, kag ginsikway nila ang ila palalipdan nga bato nga amo ang ila Manluluwas. 
Ginpaimon nila kag ginpaakig ang Ginoo sa ila makangilil-ad nga mga dios. 
Naghalad sila sa mga demonyo nga indi matuod nga Dios— mga dios nga indi nila kilala kag bag-o lang nagtuhaw, kag wala pagtahura sang ila mga katigulangan. 
Ginkalimtan nila ang Dios nga ila palalipdan nga bato nga nagtuga sa ila. 
Nakita ini sang Ginoo, kag tungod sa iya kaakig ginsikway niya sila nga iya mga anak. 
Nagsiling siya, “Talikdan ko sila, kag tan-awon ko abi kon ano ang ila madangatan, kay malain sila nga henerasyon, mga anak nga indi matutom. 
Ginpaimon nila ako sa indi matuod nga dios, kag ginpaakig nila ako sa ila wala sing pulos nga mga dios-dios. Gani paimunon ko man sila sa iban nga katawhan. Paakigon ko sila paagi sa pagpakamaayo sa buang-buang nga nasyon. 
Kay ang akon kaakig nagadabadaba nga daw kalayo. Magasunog ini sa duta kag sa tanan nga patubas sini, pati sa kadadalman sang duta, kag sa mga pundasyon sang mga bukid. 
“Padal-an ko sila sang mga kalamidad, kag iguon ko sila sang akon mga pana. 
Pagutuman ko sila; magakalamatay sila sa gutom kag sa balatian. Padal-an ko sila sang mapintas nga mga sapat sa paghalit sa ila kag mga man-og nga dalitan sa pagkagat sa ila. 
Sa guwa sang ila balay madamo ang magakalamatay sa inaway, kag sa sulod magahari ang kahadlok. Magakalamatay ang mga tigulang, mga pamatan-on, kag mga kabataan. 
Nagsiling ako nga laptahon ko sila hasta nga indi na sila madumduman sa kalibutan. 
Pero indi ko pagtugutan nga magpabugal ang ila mga kaaway kag magsiling, ‘Napierdi ta sila. Indi ang Ginoo ang naghimo sini.’ ” 
Ang Israel isa ka nasyon nga wala sing kaalam kag pag-intiendi. 
Kon maalamon lang sila, maintiendihan kuntani nila ang ila madangatan. 
Paano bala malagas sang isa ka tawo ang isa ka libo nga mga Israelinhon? Paano madaog sang duha ka tawo ang napulo ka libo sa ila? Luwas lang kon gintugyan sila sang Ginoo nga ila palalipdan nga bato. 
Kay ang palalipdan nga bato sang aton mga kaaway indi pareho sang aton palalipdan nga bato, kag bisan sila nakahibalo sini. 
Ang aton mga kaaway, nga pareho kalaot sa mga pumuluyo sang Sodom kag Gomora, kaangay sang mga pinungpong sang ubas nga mapait kag makahililo ang bunga, 
kag kaangay sang bino nga halin sa dalit sang man-og. 
Nakahibalo ang Ginoo sang ila ginahimo; ginasupot niya lang anay ini kag nagahulat sang husto nga tion sa pagsilot sa ila. 
Nagsiling siya, “Ako ang magabalos kag magasilot sa ila, kay magaabot ang tion nga makadalin-as gid sila. Madali na lang mag-abot ang ila kalaglagan. Indi na ini magdugay.” 
Magahukom ang Ginoo pabor sa iya katawhan; kaluoyan niya sila nga iya mga alagad, kon makita niya nga wala na sila sang kusog kag diutay na lang ang nabilin sa ila, ulipon man ukon indi ulipon. 
Dayon mamangkot ang Ginoosa iya katawhan, “Diin na karon ang ila mga dios, ang bato nga ila palalipdan? 
Diin na karon ang ila mga dios nga nagakaon sang tambok kag nagainom sang bino sang ila mga halad? Pabuliga sila sa inyo, kag himua ninyo sila nga inyo proteksyon! 
Tan-awa ninyo karon; ako amo lang gid ang Dios! Wala na sing iban nga dios luwas sa akon. Ako ang nagapatay kag ako man ang nagahatag sang kabuhi; ako ang nagapilas kag ako man ang nagaayo, kag wala sing may makaluwas sa akon mga kamot. 
Karon, bayawon ko ang akon mga kamot kag magsumpa, ‘Subong nga buhi ako hasta san-o, 
bairon ko ang nagaidlak ko nga espada kag gamiton ko ini sa pagsilot. Balusan ko ang akon mga kaaway kag pabayaron ang mga nagasikway sa akon. 
Ang akon pana mabulit sang ila mga dugo, kag ang akon espada magapanglabo sang ila mga lawas. Magakalamatay pati ang mga madakpan sa ila kag ang ila mga pangulo.’ ” 
Kamo nga mga nasyon, dayawa ninyo ang katawhan sang Ginoo, kay balusan sang Ginoo ang nagpatay sa ila nga iya mga alagad. Balusan niya ang iya mga kaaway, kag tinluan niya ang iya duta kag ang iya katawhan. 
Ginhambal ni Moises kaupod ni Josue nga anak ni Nun ang mensahi sang sini nga kanta sa mga tawo. 
Pagkatapos hambal ni Moises sini, 
nagsiling siya sa mga tawo, “Itanom gid ninyo sa inyo mga tagipusuon ang tanan nga ginhambal ko sa inyo subong. Itudlo man ninyo ini sa inyo mga anak para matuman nila sing maayo ang tanan nga ginasiling sa sini nga mga sugo. 
Ini nga mga sugo indi ordinaryo lang nga mga pulong; ini magahatag sa inyo sang kabuhi. Kon tumanon ninyo ini magakabuhi kamo sing malawig sa duta nga inyo panag-iyahan sa tabok sang Jordan.” 
Sa sina mismo nga adlaw nagsiling ang Ginoo kay Moises, 
“Magkadto ka sa Moab, sa kabukiran sang Abarim kag magsaka ka sa Bukid sang Nebo nga nagaatubang sa Jerico. Tan-awa didto ang Canaan, ang duta nga ginahatag ko sa mga Israelinhon nga ila panag-iyahan. 
Kag dira sa sina nga bukid mapatay ka, kag isimpon ka sa imo mga paryente nga nagkalamatay na, subong nga si Aaron nga imo utod napatay sa Bukid sang Hor kag ginsimpon man sa iya mga paryente. 
Kay duha kamo nadulaan sang pagsalig sa akon sa atubangan sang mga Israelinhon sang didto kamo sa tuburan sang Meriba Kadesh, sa kamingawan sang Zin. Wala ninyo pagpadunggi ang akon pagkabalaan sa ila atubangan. 
Gani makita mo lang sa malayo ang duta nga ginahatag ko sa mga Israelinhon, pero indi ka makasulod didto.” 
