Hulubaton.
15.
Ang mahinay nga sabat makapahaganhagan sang kaakig, pero ang matigdas nga sabat makapaibwal sang kaakig. 
Ang mga ginahambal sang maalamon nga tawo makahatag sing kaalam, pero ang mga ginahambal sang buang-buang nga tawo puro kabuangan. 
Makita sang Ginoo ang tanan, bisan sa diin nga lugar. Ginatan-aw niya ang mga ginahimo sang mga malain kag sang mga matarong. 
Ang malulo nga mga pulong makapaayo sa kabuhi sang tawo, pero ang masakit nga mga pulong makapasakit sa iya tagipusuon. 
Ang buang-buang nga tawo wala nagasapak kon ginatadlong sang iya amay ang iya pamatasan, pero ang maalamon iya nagasapak. 
Magadamo ang manggad sang mga matarong, pero ang iya sang mga malain madula. 
Ginapalapnag sang mga maalamon ang kaalam; indi ini mahimo sang mga buang-buang. 
Ginakangil-aran sang Ginoo ang mga halad sang mga malain, pero nalipay siya sa mga pangamuyo sang mga matarong. 
Ginakangil-aran sang Ginoo ang tawo nga ang iya pagginawi malain, pero ginahigugma niya ang tawo nga nagatinguha sa paghimo sang matarong. 
Ang pagtadlong sa pamatasan ginakabig nga malain sang tawo nga nagapalayo sa husto nga dalan. Ang tawo nga indi gusto sawayon mapatay. 
Kon nahibaluan sang Ginoo ang nagakalatabo sa lugar sang mga patay, mas labi na gid nga nahibaluan niya ang ara sa tagipusuon sang tawo. 
Ang tawo nga nagapangyaguta indi gusto sawayon; indi siya magpalaygay sa mga maalamon. 
Kon malipayon ang tawo, nagayuhom-yuhom siya, pero kon nagakasubo siya, masinulub-on ang iya guya. 
Ang tawo nga may pag-intiendi gusto gid nga magtuon, pero ang buang-buang nga tawo gusto pa gid sang kabuangan. 
Mabudlay permi ang kabuhi sang mga imol, pero kon magkontento lang sila mangin malipayon gid sila permi. 
Mas maayo pa ang imol nga nagatahod sa Ginoo sang sa manggaranon nga puno sang kagamo ang iya kabuhi. 
Mas maayo pa nga magsud-an lang sang utan nga may paghigugmaanay sang sa magsud-an sang karne nga may pagdinumtanay. 
Ang pagkamainiton sang ulo nagapaumpisa sang inaway, pero ang pagkamapinasensyahon nagapauntat sang inaway. 
Kon matamad ka, mabudlayan ka gid sa imo kabuhi, pero kon mapisan ka, matawhay ang imo kabuhi. 
Ang maalamon nga anak nagahatag sang kalipay sa iya ginikanan. Buang-buang ang anak nga nagapakalain sa iya ginikanan. 
Ang tawo nga wala sing pag-intiendi nagakalipay sa kabuangan, pero ang tawo nga may pag-intiendi nagakabuhi nga matarong. 
Kon indi ka magpangayo sang laygay parte sa imo mga plano, indi ka magmadinalag-on, pero kon magpangayo ka sang madamo nga laygay, magmadinalag-on ang imo mga plano. 
Nagakalipay ang tawo kon makahatag siya sang nagakabagay nga sabat. Daw ano pa gid kanami kon makasabat siya sa husto nga tion. 
Ginasunod sang maalamon nga tawo ang dalan nga nagapadulong sa kabuhi para malikawan niya ang kamatayon. 
Gub-on sang Ginoo ang mga balay sang mga bugalon, pero protektaran niya ang mga duta sang mga balo nga babayi. 
Ginakangil-aran sang Ginoo ang mga ginahunahuna sang mga malain, pero ginakalipay niya ang mga ginahunahuna sang mga matinlo ang tagipusuon. 
Ang tawo nga nagaangkon sang manggad sa malain nga paagi nagadala sang kalisod sa iya panimalay. Ang tawo nga wala nagabaton sang lagay padayon nga magakabuhi. 
Ang matarong nga tawo nagahunahuna anay antes siya maghambal, pero ang malain nga tawo nagapataka lang kahambal sing malain. 
Malayo ang Ginoo sa mga malain, pero malapit siya sa mga matarong kay ginapamatian niya ang ila pangamuyo. 
Makahatag kalipay ang manayanaya nga guya, kag makapabaskog ang maayo nga balita. 
Ang nagapamati sa pagsabdong nga makapaayo sang kabuhi mangin maalamon. 
Ginapakalain sang tawo ang iya kaugalingon kon wala niya ginasapak ang pagsaway sa iya sa pagtadlong sa iya pamatasan, pero kon magpamati siya, makaangkon siya sang pag-intiendi. 
Ang pagtahod sa Ginoo makatudlo sa tawo nga magmaalamon, kag ang pagpaubos makahatag sa iya sang dungog. 
