Ezekiel.
12.
Nagsiling ang Ginoo sa akon, 
“Anak sang tawo, nagaestar ka upod sa mga rebelde nga katawhan. May mga mata sila pero indi makakita, may mga dulunggan sila pero indi makabati, kay mga rebelde sila nga katawhan. 
Gani, anak sang tawo, magpakita ka nga daw sa ginabihag ka. Maghimos ka sang imo dalal-on kag maglakat sa isa ka lugar. Himua ini sa adlaw para makita sang mga tawo. Basi pa lang nga sa sini nga paagi mareyalisar nila nga mga rebelde sila nga katawhan. 
Samtang adlaw pa maghimos ka sang imo dalal-on para makita nila. Kag pagkagab-i, samtang nagatan-aw sila, maglakat ka nga daw isa ka bihag. 
Busluti ang dingding sang imo balay samtang nagatan-aw sila, kag dira ka mag-agi kag ang imo dala. 
Samtang nagatan-aw sila, pas-ana ang imo dala kag maglakat sa kagab-ihon. Tabuni ang imo guya para indi mo makita ang duta. Ang imo himuon isa ka paandam sa katawhan sang Israel.” 
Gani gintuman ko ang iya ginsugo. Sang adlaw, naghimos ako sang akon dalal-on, kag pagkagab-i ginbuslutan ko ang dingding paagi sa akon kamot. Kag samtang nagatan-aw sila, ginpas-an ko ang akon dala kag naglakat sa kagab-ihon. 
Pagkaaga nagsiling ang Ginoo sa akon, 
“Anak sang tawo, karon nga nagapamangkot ang mga rebelde nga katawhan sang Israel parte sa imo ginhimo, 
silinga sila nga ako, ang Ginoong Dios, may mensahi para sa pangulo sang Jerusalem kag sa tanan nga katawhan sang Israel. 
Silinga sila nga ang imo ginhimo isa ka paandam para sa ila nga mabihag sila. 
Bisan ang ila pangulo magaagi sa dingding nga ginbuslutan para sa iya kag magapas-an siya sang iya dala kag magalakat sa kagab-ihon. Magapanabon siya para indi niya makita ang duta. 
Siuron ko siya sang lambat nga daw sapat kag dal-on sa Babilonia sa duta sang mga Kaldeanhon. Pero indi niya ini makita, kag mapatay siya didto. 
Laptahon ko sa bisan diin ang tanan niya nga tinawo—ang iya mga alagad kag mga guwardya—kag bisan diin sila magkadto ipapatay ko sila. 
Kag kon laptahon ko na sila sa mga nasyon, mahibaluan nila nga ako amo ang Ginoo. 
Pero tugutan ko ang pila sa ila nga maluwas sa inaway, sa gutom, kag sa mga balatian para isugid nila sa mga nasyon nga ila pagakadtuan ang ila makangilil-ad nga mga ginhimo. Dayon mahibaluan nila nga ako amo ang Ginoo.” 
Nagsiling ang Ginoo sa akon, 
“Anak sang tawo, magkurog ka sa kahadlok samtang nagakaon ka kag nagainom. 
Kag silinga ang mga pumuluyo sang Jerusalem kag sang bilog nga Israel nga ako, ang Ginoong Dios, nagasiling nga magapalibog sila kag magakurog sa kahadlok samtang nagakaon sila kag nagainom, kay agawon ang mga pagkabutang sang ila nasyon tungod sang ila pagpamintas. 
Laglagon ang ila mga banwa kag mangin mamingaw ini. Dayon mahibaluan nila nga ako amo ang Ginoo.” 
Nagsiling liwat ang Ginoo sa akon, 
“Anak sang tawo, ngaa may hulubaton sa Israel nga nagasiling, ‘Nagaligad ang mga tinion, pero wala man nagakatuman ang mga propesiya’? 
Silinga sila nga ako, ang Ginoong Dios, magapauntat sini nga hulubaton kag indi na gid nila ini pag-imitlang sa Israel. Silinga sila nga madali na lang gani matuman ang mga propesiya. 
Sigurado nga madula na sa Israel ang indi matuod nga mga palanan-awon ukon binutig nga mga propesiya. 
Kay kon ako, ang Ginoo, maghambal matuman gid ini. Sa labing madali matuman na ang akon ginsiling kontra sa mga rebelde nga katawhan. Matabo ini sa inyo panahon. Ako, ang Ginoong Dios, ang nagasiling sini.” 
Nagsiling pa gid ang Ginoo sa akon, 
“Anak sang tawo, nagasiling ang katawhan sang Israel nga ang imo mga palanan-awon kag mga propesiya madugay pa nga matabo. 
Gani isiling ini sa ila: ‘Ako, ang Ginoong Dios, nagasiling nga sa labing madali matuman na ang akon ginsiling. Huo, matabo na ini.’ ” 
