MAR 1:1 Svona hefst fagnaðarerindið um Jesú Krist, son Guðs.
MAR 1:2 Í bók spámannsins Jesaja stendur: „Ég læt sendiboða minn fara á undan þér til að undirbúa veginn fyrir þig.“
MAR 1:3 Í óbyggðunum hrópar rödd: „Undirbúið komu Drottins, greiðið honum leið.“
MAR 1:4 Maður sem hét Jóhannes kom fram í óbyggðunum. Þar skírði hann fólk, því með skírn í iðrun fengi það fyrirgefningu á syndum sínum.
MAR 1:5 Mikill fjöldi manns kom til hans af Júdeusvæðinu og frá Jerúsalem, játaði syndir sínar og tók skírn í ánni Jórdan.
MAR 1:6 Jóhannes klæddist fötum út úlfaldahári og leðurbelti og át engisprettur og villihunang.
MAR 1:7 „Á eftir mér kemur sá sem er máttugri en ég,“ prédikaði hann. „Ég er ekki þess verður að svo mikið sem leysa skóreimarnar hans.
MAR 1:8 Ég skíri ykkur kannski með vatni, en hann á eftir að skíra ykkur með Heilögum anda.“
MAR 1:9 Síðan kom Jesús frá Nasaret í Galíleu og Jóhannes skírði hann í ánni Jórdan.
MAR 1:10 Um leið og hann steig upp úr vatninu sá hann að himnarnir opnuðust og Andinn kom niður til hans eins og dúfa.
MAR 1:11 Frá himnunum hljómaði rödd sem sagði: „Þú ert heittelskaður sonur minn sem ég gleðst yfir.“
MAR 1:12 Andinn sendi hann út í óbyggðirnar,
MAR 1:13 þar sem hann var í fjörutíu daga og gekk í gegnum prófraunir Satans. Hann bjó á meðal villidýranna og englarnir þjónuðu honum.
MAR 1:14 Eftir handtöku Jóhannesar kom Jesús til Galíleu og flutti fólki góðu fréttirnar um konungsríki Guðs.
MAR 1:15 „Tíminn er kominn,“ sagði hann, „og konungsríki Guðs nálgast. Iðrist synda ykkar og trúið fagnaðarerindinu!“
MAR 1:16 Þegar Jesús var á gangi við Galíleuvatn sá hann Símon og Andrés bróður hans kasta neti í vatnið, þar sem þeir voru fiskveiðimenn.
MAR 1:17 Hann sagði við þá: „Komið og fylgið mér, því með mér munuð þið ekki veiða fiska heldur menn.“
MAR 1:18 Þeir hentu strax frá sér netunum og fylgdu honum.
MAR 1:19 Skömmu síðar sá hann þá bræður Jakob og Jóhannes Sebedeussyni þar sem þeir sátu í bát að gera við net.
MAR 1:20 Hann kallaði þá til sín – þeir skildu Sebedeus föður sinn eftir í bátnum með vinnumönnunum og fylgdu honum.
MAR 1:21 Þeir lögðu leið sína til Kapernaúm. Á hvíldardeginum fór Jesús í samkomuhúsið og kenndi þar.
MAR 1:22 Fólkið var agndofa yfir kennslu hans, vegna þess að hann kenndi þeim ekki bara eins og lögmálskennararnir, heldur eins og einhver sem hafði raunverulegt vald.
MAR 1:23 Í samkomuhúsinu var maður með óhreinan anda sem hrópaði:
MAR 1:24 „Hvað vilt þú okkur, Jesús frá Nasaret? Ert þú kominn að tortíma okkur? Ég veit hver þú ert, heilagur sonur Guðs!“
MAR 1:25 Jesús hvessti augun á hann og sagði: „Þegi þú og snáfaðu út úr honum!“
MAR 1:26 Óhreini andinn engdist um í manninum, öskraði hástöfum og fór út úr honum.
MAR 1:27 Fólkið trúði ekki sínum eigin augum. „Hvað er þetta!“ hvíslaði það sín á milli. „Hann kennir með einhverjum nýjum mætti - hann skipar jafnvel óhreinum öndum fyrir og þeir hlýða honum.“
MAR 1:28 Og sögurnar af honum byrjuðu að dreifast um allt Galíleusvæðið.
MAR 1:29 Þegar hann kom út úr samkomuhúsinu fór hann heim til Símonar og Andrésar með Jakobi og Jóhannesi,
MAR 1:30 þar sem þeir höfðu sagt honum að tengdamóðir Símonar væri veik.
MAR 1:31 Hann fór til hennar, tók í höndina á henni og hjálpaði henni á fætur – um leið læknaðist hún af hitanum, og byrjaði að þjóna þeim.
MAR 1:32 Sama kvöld, við sólsetur, fór fólk að koma til Jesú með alla þá sem voru veikir eða andsetnir.
MAR 1:33 Allir íbúar borgarinnar voru saman komnir við dyrnar.
MAR 1:34 Hann læknaði marga sem voru veikir og kastaði út mörgum illum öndum, en leyfði illu öndunum ekki að tala, vegna þess að þeir vissu hver hann var.
MAR 1:35 Eldsnemma næsta morgun fór hann á fætur og fór út í óbyggðirnar til að biðja.
MAR 1:36 Símon og fylgjendur hans fóru á eftir honum og fundu hann.
MAR 1:37 „Allir eru að leita að þér,“ sögðu þeir.
MAR 1:38 „Höldum áfram í næstu bæi,“ svaraði hann þeim, „svo ég geti prédikað þar líka – það er það sem ég kom til þess að gera.“
MAR 1:39 Og Jesús prédikaði í samkomuhúsum um alla Galíleu og rak út illa anda.
MAR 1:40 Holdsveikur maður féll örvæntingarfullur á kné fyrir framan Jesú. „Ég veit að þú getur hreinsað mig ef þú vilt það!“ sagði hann.
MAR 1:41 Fullur samúðar rétti Jesús út höndina og snerti hann. „Ég vil!“ sagði hann. „Vertu hreinn.“
MAR 1:42 Við þessi orð hans læknaðist maðurinn af holdsveikinni og hann varð hreinn.
MAR 1:43 Jesús sendi hann strax burt og brýndi fyrir honum:
MAR 1:44 „Ekki segja neinum frá þessu – farðu og sýndu prestinum að þú ert orðinn hreinn og færðu hreinsunarfórnina í samræmi við lög Móse til að staðfesta lækninguna.“
MAR 1:45 En maðurinn fór og sagði söguna oft og víða. Þar af leiðandi gat Jesús ekki lengur gengið opinberlega inn í borgir heldur varð að dvelja í óbyggðunum, þangað sem fólk flykktist til hans hvaðanæva að.
MAR 2:1 Nokkrum dögum síðar kom hann aftur til Kapernaúm. Þegar það fréttist að hann væri í bænum
MAR 2:2 flykktist svo margt fólk að húsinu að það var ekki einu sinni hægt að komast nálægt dyrunum. Og Jesús prédikaði til þeirra.
MAR 2:3 Fjórir menn komu til hans, berandi lamaðan mann með sér.
MAR 2:4 Þegar þeir sáu að þeir kæmust ekki að Jesú klifruðu þeir upp á þak hússins, rifu það upp og létu lamaða manninn síga niður í húsið á börum.
MAR 2:5 Jesús sá þetta merki um trú þeirra og sagði við lamaða manninn: „Sonur minn, syndir þínar eru fyrirgefnar.“
MAR 2:6 En nokkrir af lögmálskennurunum, sem voru á staðnum og sáu þetta, hugsuðu með sér:
MAR 2:7 „Hvaða guðlast er þetta í manninum? Enginn getur fyrirgefið syndir nema Guð!“
MAR 2:8 Jesús vissi strax í anda sínum að þeir hefðu hugsað þetta. „Af hverju hugsið þið svona?“ spurði hann þá.
MAR 2:9 „Hvort er auðveldara að að segja lömuðum manni að syndir hans séu fyrirgefnar, eða að segja honum að taka börurnar sínar og standa upp?
MAR 2:10 En ég skal sýna ykkur að Mannssonurinn hefur vald til að fyrirgefa syndir hér á jörðinni.“ Og hann sneri sér að lamaða manninum og sagði:
MAR 2:11 „Stattu upp, taktu börurnar þínar og farðu heim.“
MAR 2:12 Um leið og Jesús hafði sleppt orðinu stóð maðurinn upp, tók upp börurnar sínar og gekk af stað út úr húsinu í gegnum furðu lostinn mannfjöldann. „Ég hef aldrei séð neitt þessu líkt!“ sagði fólkið hvert við annað, og lofaði Guð.
MAR 2:13 Nokkru síðar fór Jesús aftur út að vatninu, þar sem hann kenndi mannfjöldanum sem fylgdi honum hvert sem hann fór.
MAR 2:14 Á leiðinni þangað sá hann Leví Alfeusarson þar sem hann sat og vann í skattkofanum sínum. „Fylgdu mér!“ sagði Jesús við hann – og Leví stóð upp og fylgdi honum.
MAR 2:15 Jesús fór heim til hans og sat þar til borðs með bæði skattheimtumönnum og syndurum og lærisveinum sínum, sem voru orðnir margir.
MAR 2:16 Það hneykslaði lögmálskennarana og faríseana þegar þeir sáu að hann sat til borðs með skattheimtumönnum og syndurum. „Hvernig getur hann borðað með svona fólki?“ spurðu þeir lærisveinana.
MAR 2:17 Þegar Jesús heyrði þetta sagði hann við þá: „Það er veikt fólk sem þarf að hitta lækni, ekki heilbrigt fólk. Ég er ekki kominn til þess að leiða réttlátt fólk til iðrunar, heldur syndara.“
MAR 2:18 Lærisveinar Jóhannesar og faríseanna voru vanir að fasta. „Af hverju fasta lærisveinarnir þínir ekki eins og lærisveinar Jóhannesar og faríseanna?“ spurðu þeir Jesú.
MAR 2:19 „Af hverju ættu gestir brúðgumans að fasta meðan brúðguminn er hjá þeim?“ spurði Jesús þá á móti. „Það er ekkert vit í því að þeir geri það meðan hann er hjá þeim.
MAR 2:20 Þeir hafa næg tækifæri til þess að fasta þegar brúðguminn verður farinn frá þeim.“
MAR 2:21 „Það notar enginn glænýtt, ómýkt efni í bót á gamla flík – hún rifnar bara frá gamla, slitna efninu og gerir rifuna verri.
MAR 2:22 Það setur heldur enginn nýtt vín í gamlar flöskur – nýja vínið sprengir bara flöskurnar svo þær eyðileggjast og vínið fer út um allt. Nýtt vín þarf að setja í nýjar flöskur.“
MAR 2:23 Einu sinni þegar Jesús var á göngu á kornakri á hvíldardeginum fóru lærisveinar hans að tína kornöxin.
MAR 2:24 Farísearnir sem sáu þetta sögðu við hann: „Hvernig geta þeir gert þetta? Það er bannað á hvíldardeginum.“
MAR 2:25 „Muniði ekki hvað Davíð konungur gerði,“ svaraði Jesús, „þegar hann og menn hans voru hætt komnir af hungri?
MAR 2:26 Þeir fóru inn í hús Guðs í stjórnartíð Abíatars æðstaprests og átu brauðið sem enginn nema prestarnir áttu að mega borða.
MAR 2:27 Hvíldardagurinn á að þjóna manninum, ekki öfugt.
MAR 2:28 Þess vegna ræður Mannssonurinn yfir hvíldardeginum.“
MAR 3:1 Jesús kom þá í samkomuhúsið. Þar var maður með visnaða hönd,
MAR 3:2 og þeir fylgdust vandlega með honum til að sjá hvort hann myndi lækna á hvíldardeginum, svo það væri hægt að kæra hann fyrir það.
MAR 3:3 „Stígðu hingað fram,“ sagði Jesús við manninn með visnuðu höndina.
MAR 3:4 „Hvort er löglegra,“ sagði Jesús við þá, „að gera eitthvað gott á hvíldardeginum eða eitthvað illt? Að bjarga mannslífi, eða drepa mann?“ Þeir svöruðu því engu.
MAR 3:5 Hann horfði á þá með vanþóknunarsvip, dapur yfir harðneskjunni sem þeir sýndu af sér. „Réttu út höndina,“ sagði hann við manninn. Maðurinn rétti út höndina, og hún varð jafn heilbrigð og hin höndin.
MAR 3:6 Eftir þetta byrjuðu farísearnir að ræða það við Heródesarsinnana hvernig þeir gætu þaggað niður í Jesú.
MAR 3:7 Þegar Jesús fór síðan með lærisveinum sínum að vatninu elti mikill mannfjöldi hann – fólk frá Galíleu, Júdeu,
MAR 3:8 Jerúsalem, Ídúmeu, löndunum handan árinnar Jórdan, Týrus og Sídon – vegna þess að það hafði heyrt um allt það ótrúlega sem hann hafði gert.
MAR 3:9 Jesús varð að segja lærisveinunum að vera tilbúnir með lítinn bát, ef mannfjöldinn skyldi þrengja sér að honum -
MAR 3:10 hann hafði nefnilega læknað svo marga að veikt fólk reyndi oft að komast að honum til að snerta hann.
MAR 3:11 Í hvert skipti sem óhreinir andar sáu hann féllu þeir fram fyrir hann og hrópuðu: „Þetta er sonur Guðs!“
MAR 3:12 Hann skipaði þeim að ljóstra því ekki upp fyrir neinum hver hann væri.
MAR 3:13 Jesús gekk upp á fjall og kallaði þar formlega til sín þá sem hann hafði valið til að ganga með sér.
MAR 3:14 Hann valdi tólf lærisveina til að fylgja sér - þessa tólf sendi hann út til þess að flytja boðskap sinn
MAR 3:15 og gerði þeim kleift að lækna fólk af veikindum og reka út djöfla.
MAR 3:16 Þessir tólf lærisveinar voru Símon (sem Jesús gaf nafnið Pétur),
MAR 3:17 Jakob og Jóhannes Sebedeussynir (sem hann kallaði „boargenes“, sem þýðir „þrumusynirnir“),
MAR 3:18 Andrés, Filippus, Bartólómeus, Matteus, Tómas, Jakob Alfeusson, Taddeus, Símon kananíti
MAR 3:19 og Júdas Ískaríot, sem átti eftir að svíkja hann.
MAR 3:20 Eftir að þeir voru komnir heim flykktist svo mikill fjöldi fólks að Jesú að þeir höfðu ekki einu sinni næði til þess að borða.
MAR 3:21 Ættingjar hans sem fréttu af þessu reyndu að tala um fyrir honum.
MAR 3:22 Jerúsalemsku lögmálskennararnir sögðu að hann væri andsetinn, og að þegar hann henti djöflum út úr fólki hlyti hann að vera að nota mátt djöflanna sjálfra.
MAR 3:23 Jesús kallaði þá til sín og útskýrði þetta fyrir þeim með dæmisögu. „Hvernig ætti Satan að geta kastað sjálfum sér út?“ spurði hann þá.
MAR 3:24 „Lið sem rís upp á móti sjálfu sér fellur fljótlega
MAR 3:25 og hús sem rís upp á móti sjálfu sér hrynur fljótlega.
MAR 3:26 Ef Satan risi upp á móti sjálfum sér yrði hann fljótlega búinn að vera.
MAR 3:27 Það er ekki hægt að brjótast inn hjá sterkum manni og ræna hann án þess að binda fyrst þennan sterka eiganda hússins.
MAR 3:28 Muniði þetta: Fólk getur fengið fyrirgefningu fyrir allar syndir sínar og guðlast
MAR 3:29 en guðlast gegn Heilögum anda verður aldrei fyrirgefið. Sá sem gerir það verður dæmdur í samræmi við það.“
MAR 3:30 Þetta sagði hann vegna þess að þeir sögðu að hann væri andsetinn af óhreinum anda.
MAR 3:31 Bræður Jesú og móðir hans komu og báðu um að Jesús yrði sóttur til að koma út og tala við þau.
MAR 3:32 Þegar Jesú var sagt að móðir hans og bræður væru fyrir utan og vildu tala við hann
MAR 3:33 svaraði hann: „Hver er móðir mín og hverjir eru bræður mínir?“
MAR 3:34 Hann leit á fólkið sem umkringdi hann. „Jú,“ sagði hann, „þetta hérna eru móðir mín og bræður mínir,
MAR 3:35 vegna þess að það er sá sem gerir vilja Guðs sem er bróðir minn, systir mín eða móðir mín.“
MAR 4:1 Síðar var Jesús aftur að kenna við vatnið. Svo mikill fjöldi manns kom að hlusta á kennslu hans að hann neyddist til að fara á bát út á vatnið og kenna þaðan meðan fólkið hlustaði á hann af ströndinni.
MAR 4:2 Hann notaði ýmsar líkingar og dæmisögur til að kenna þeim og sagði:
MAR 4:3 „Einu sinni var bóndi sem fór út að sá fræjum.
MAR 4:4 Þegar hann dreifði fræjunum lentu sum þeirra útaf – og fuglarnir komu og átu þau fræ.
MAR 4:5 Önnur fræ lentu ekki í djúpri mold heldur í þunnu moldarlagi með grjóti undir. Þau spruttu fljótt upp vegna þess að moldin yfir grjótinu var mjög grunn
MAR 4:6 en þegar sólin skein á spírurnar visnuðu þær fljótt og dóu vegna þess að þær höfðu engar rætur.
MAR 4:7 Enn önnur fræ lentu innan um illgresi, sem kæfði spírurnar þannig að þær náðu ekki að spretta.
MAR 4:8 En önnur fræ lentu í djúpri og góðri mold, þar sem þau spíruðu og urðu að sterkum og heilbrigðum plöntum sem gáfu af sér mikinn og góðan ávöxt.
MAR 4:9 Hugsið um það sem þið hafið heyrt og veltið því vel fyrir ykkur.“
MAR 4:10 Seinna, þegar þeir voru orðnir einir, spurðu lærisveinarnir Jesú út í þessa dæmisögu.
MAR 4:11 „Þið hafið kannski fengið að skilja leyndarmál konungsríkis Guðs,“ sagði hann, „en allir hinir fá þessa dæmisögu til þess að útskýra þetta fyrir þeim.
MAR 4:12 Þeir horfa án þess að sjá og heyra án þess að skilja, en með þessu fá þeir sem það vilja tækifæri til þess að snúa sér frá syndum sínum og fá fyrirgefningu.
MAR 4:13 Skiljið þið enn ekki dæmisöguna?“ spurði hann lærisveinana. „Hvernig ætlið þið þá að skilja allar hinar dæmisögurnar?
MAR 4:14 Fræin sem bóndinn sáir eru orð Guðs.
MAR 4:15 Fræin sem lenda útaf eru fólkið sem heyrir þetta orð en Satan kemur síðan um leið og rífur upp orðið sem var sáð í hjörtu þess.
MAR 4:16 Síðan eru það fræin sem lenda í grunnu moldinni. Þau eru fólkið sem heyrir orðið og bregst vel við því í fyrstu,
MAR 4:17 en það tímabil varir stutt vegna þess að það hefur engar rætur. Um leið og það lendir í einhverjum erfiðleikum vegna orðsins missir það áhugann.
MAR 4:18 Fræin sem lenda í illgresinu eru fólkið sem heyrir orðið
MAR 4:19 en áhyggjurnar í lífinu, og ýmsar freistingar eins og peningar, læðast að því og kæfa orðið þannig að það nær ekki að spretta í lífi þess.
MAR 4:20 En fræin sem lenda í djúpu og góðu moldinni eru fólkið sem heyrir orðið, tekur við því og ber þess vegna mikinn og góðan ávöxt.“
MAR 4:21 „Mynduð þið fela lampa undir fötu eða undir rúmi?“ spurði hann þá. „Mynduð þið ekki stilla honum upp þar sem hann gæti lýst?
MAR 4:22 Það er ekkert falið sem verður ekki gert opinbert.
MAR 4:23 Hugsið vel um það sem þið hafið heyrt.“
MAR 4:24 Síðan sagði hann: „Það sem þið hafið heyrt er ofboðslega mikilvægt. Þið verðið mældir í samræmi við það hvernig þið mælið sjálfir - þeir sem heyra munu fá meira.
MAR 4:25 Sá sem hefur eitthvað fær meira, og sá sem hefur ekki neitt missir það litla sem hann hafði.“
MAR 4:26 Og hann sagði: „Konungsríki Guðs er eins og þegar maður kastar fræjum á jörðina.
MAR 4:27 Hann fer leiðar sinnar, dagarnir líða og fræin vaxa og dafna án þess að hann viti af því.
MAR 4:28 Plönturnar spretta af sjálfum sér upp úr jörðinni – fyrst stönglarnir, svo blómin, og loks ávextirnir sjálfir.
MAR 4:29 En þegar ávextirnir eru komnir fram kemur maðurinn og tínir þá, því þá eru þeir orðnir fullþroskaðir.“
MAR 4:30 Og hann sagði: „Hvað er hægt að bera konungsríki Guðs saman við? Hvernig er best að lýsa því?
MAR 4:31 Það er eins og pínulítið fræ sem er sáð í jörðina
MAR 4:32 en þegar það sprettur og vex verður það stærra en allar hinar plönturnar - það verður á endanum að risastóru tré með svo stórar greinar að fuglarnir safnast saman á þeim.“
MAR 4:33 Hann sagði þeim fjölmargar aðrar dæmisögur, eins margar og þeir gátu skilið.
MAR 4:34 Hann talaði til fólksins í dæmisögum, en seinna þegar þeir voru einir útskýrði hann dæmisögurnar fyrir lærisveinunum.
MAR 4:35 Seinna þennan sama dag, um kvöldið, sagði hann við þá að þeir skyldu fara yfir vatnið.
MAR 4:36 Þegar mannfjöldinn var farinn lögðu þeir af stað með honum yfir vatnið á litlum bátum.
MAR 4:37 Skyndilega sigldu þeir inn í mikið hvassviðri – öldurnar skullu á skipinu svo vatnið flæddi inn yfir borðstokkinn.
MAR 4:38 Lærisveinarnir flýttu sér að vekja Jesú, sem lá aftast í bátnum og svaf. „Kennari!“ hrópuðu þeir. „Við erum að sökkva, er þér alveg sama?“
MAR 4:39 Jesús vaknaði og skipaði bæði vindinum og vatninu að lægja sig. Um leið lægði vindinn og allt varð kyrrt og hljótt úti á vatninu.
MAR 4:40 „Við hvað eruð þið svona hræddir?“ spurði hann lærisveinana. „Hafið þið svona litla trú?“
MAR 4:41 Þeir urðu mjög skelkaðir. „Hver er þessi maður eiginlega?“ spurðu þeir hver annan. „Meira að segja vindarnir og vatnið hlýða honum.“
MAR 5:1 Loks komu þeir í land hinum megin við vatnið, í landi Gerasenanna.
MAR 5:2 Þegar Jesús steig frá borði mætti honum maður sem var andsetinn af óhreinum anda.
MAR 5:3 Þessi maður dvaldi í grafreit – sama hvað fólk reyndi að gera til að binda hann fastan
MAR 5:4 sleit hann alltaf af sér alla fjötra og keðjur, og enginn réði við hann.
MAR 5:5 Hann ráfaði um í fjöllunum og grafreitnum dag og nótt, grét og barði sig með steinum.
MAR 5:6 En þegar hann sá Jesús úr fjarska hljóp hann til hans með miklum látum.
MAR 5:7 „Hvað vilt þú mér, Jesús, sonur hins hæsta Guðs?“ hrópaði hann. „Í guðanna bænum, láttu mig vera!“
MAR 5:8 „Farðu út úr þessum manni, óhreini andi!“ svaraði Jesús honum.
MAR 5:9 „Hvað heitir þú?“ spurði hann andann. „Ég heiti Fjöldi,“ svaraði andinn, „því við erum margir.
MAR 5:10 Ekki reka okkur héðan burt, ég bið þig!
MAR 5:11 Í fjöllunum héðan skammt frá er stór svínahjörð á beit.
MAR 5:12 Sendu okkur frekar til svínanna, og við sitjum í þeim í staðinn.“
MAR 5:13 Þetta leyfði Jesús, og óhreinu andarnir færðu sig úr manninum og yfir í svínin. Síðan hljóp öll svínahjörðin af stað fram af kletti, svo öll svínin (um tvö þúsund talsins) drukknuðu.
MAR 5:14 Svínahirðarnir hlupu og sögðu frá því sem þeir höfðu séð um allt svæðið, og fólk kom hvaðanæva að til að sjá það sem hafði gerst.
MAR 5:15 Það kom og sá bæði Jesú og manninn sem hafði verið andsetinn (sem var nú kominn í föt og orðinn alveg eðlilegur), og það varð hrætt.
MAR 5:16 Þeir sem höfðu orðið vitni að því sem gerðist sögðu fólkinu alla söguna af andsetna manninum og svínunum
MAR 5:17 og fólkið bað Jesú um að yfirgefa svæðið.
MAR 5:18 Þegar Jesús steig um borð í bátinn bað maðurinn sem hafði verið andsetinn um að fá að koma með honum.
MAR 5:19 „Nei,“ sagði Jesús. „Farðu frekar heim til vina þinna og fjölskyldu og segðu þeim hvað Drottinn hefur gert fyrir þig og hvernig hann hefur sýnt þér miskunn.“
MAR 5:20 Og maðurinn fór því af stað, ferðaðist um Dekapólissvæðið og sagði frá öllu því stórkostlega sem Jesús hafði gert fyrir hann.
MAR 5:21 Þegar Jesús hafði siglt aftur yfir vatnið safnaðist mikill mannfjöldi í kringum hann við ströndina.
MAR 5:22 Þeirra á meðal var einn af samkomuhússtjórunum, maður sem hét Jaírus. Þegar hann sá Jesú féll hann á kné fyrir framan hann.
MAR 5:23 „Litla dóttir mín er fárveik og er við dauðans dyr,“ hrópaði hann. „Komdu með mér, gerðu það, og bjargaðu lífi hennar með því að snerta hana.“
MAR 5:24 Jesús fór af stað með honum, og mannfjöldinn fylgdi þeim.
MAR 5:25 En í mannfjöldanum var líka kona sem hafði þjáðst af blóðsjúkdómi í tólf ár.
MAR 5:26 Hún hafði eytt aleigunni í ótal erfiðar læknismeðferðir, án nokkurs árangurs – henni hafði bara versnað.
MAR 5:27 Hún hafði heyrt um Jesú og barðist þess vegna að honum í gegnum mannfjöldann og snerti hann.
MAR 5:28 „Ef ég næ bara að snerta fötin hans,“ hugsaði hún með sér, „hlýtur mér að batna.“
MAR 5:29 Um leið og hún snerti hann hætti óeðlilega blóðflæðið í líkama hennar, og hún fann að hún hafði læknast.
MAR 5:30 Við þetta fann Jesús að einhver kraftur hafði runnið frá honum. Hann sneri sér við. „Hver snerti fötin mín?“ spurði hann.
MAR 5:31 „Það er fólk allt í kringum okkur,“ sögðu lærisveinarnir. „Hvernig geturðu spurt hver hafi snert þig?“
MAR 5:32 En hann leit í kringum sig og kom auga á konuna sem hafði snert hann.
MAR 5:33 Konan skalf af hræðslu, því hún vissi hvað hafði gerst. Hún féll á kné fyrir framan Jesú og sagði honum alla söguna.
MAR 5:34 „Kæra dóttir,“ sagði hann við hana, „Það er trúin þín sem hefur bjargað þér. Þetta er allt í lagi. Farðu nú og njóttu heilsunnar.“
MAR 5:35 Meðan hann var að tala við konuna kom fólk frá húsi samkomuhússtjórans. „Dóttir þín er látin,“ sagði það honum. „Þú þarft víst ekki að ónáða kennarann lengur.“
MAR 5:36 En Jesús heyrði þetta. „Óttastu ekki,“ sagði hann við samkomuhússtjórann, „heldur hafðu trú.“
MAR 5:37 Og hann hélt einn áfram með Pétri og bræðrunum Jakobi og Jóhannesi
MAR 5:38 að heimili samkomuhússtjórans, þar sem allir voru harmi slegnir yfir andláti litlu stelpunnar,
MAR 5:39 og steig inn. „Hvaða sorgarlæti eru þetta?“ sagði hann. „Stelpan er ekki dáin – hún sefur bara.“
MAR 5:40 Fólkið brást illa við Jesú. En hann skipaði öllum að fara út, og fór inn til litlu stelpunnar með föður hennar og móður.
MAR 5:41 Hann tók í hönd hennar og sagði við hana „Talíþa kúmí,“ sem þýðir „Vaknaðu, litla stúlka.“
MAR 5:42 Við það vaknaði þessi tólf ára stelpa og stóð á fætur. Fólkið trúði ekki sínum eigin augum.
MAR 5:43 Jesús skipaði þeim að segja engum frá þessu, og sagði þeim að gefa stelpunni eitthvað að borða.
MAR 6:1 Síðan lagði hann af stað aftur til síns heimasvæðis, og lærisveinarnir með honum.
MAR 6:2 Á hvíldardeginum kenndi hann í samkomuhúsinu. Margir þeirra sem hlustuðu á hann voru steinhissa. „Hvaðan fær hann eiginlega alla þessa visku,“ spurðu þeir, „og máttinn sem hann notar til þess að vinna öll þessi kraftaverk?
MAR 6:3 Er þetta ekki trésmiðurinn, sonur Maríu og bróðir Jakobs, Jóses, Júdasar og Símonar? Systur hans eru hérna.“ Og þeir hneyksluðust á honum.
MAR 6:4 „Spámenn njóta engrar virðingar í heimalandi sínu og meðal ættingja sinna,“ sagði Jesús.
MAR 6:5 Og hann gat ekki gert nein kraftaverk þarna nema að snerta og lækna nokkra veika einstaklinga,
MAR 6:6 vegna þess að fólkið hafði svo litla trú á honum, en hann ferðaðist um þorpin á svæðinu og kenndi.
MAR 6:7 Jesús byrjaði að senda lærisveinana tólf út tvo og tvo saman með vald sem hann gaf þeim yfir óhreinum öndum.
MAR 6:8 Hann sagði þeim að taka ekkert með sér í ferðalagið nema göngustaf – enga tösku, engan mat og enga peninga –
MAR 6:9 þeir skyldu vera í skóm en ekki taka með sér föt til skiptanna.
MAR 6:10 „Þegar einhver býður ykkur velkomna inn á heimili sitt,“ sagði hann við þá, „skuluð þið gista þar hjá þeim á sama stað þar til þið farið.
MAR 6:11 En á þeim stöðum þar sem fólk tekur ekki við ykkur og vill ekki hlusta á ykkur skuluð þið láta það fólk eiga sig. Á dómsdeginum verða Sódóma og Gómorra í betri stöðu en þessir staðir.“
MAR 6:12 Og lærisveinarnir fóru af stað og kölluðu fólk til þess að iðrast.
MAR 6:13 Þeir köstuðu út mörgum djöflum og smurðu fólk með olíu svo það læknaðist.
MAR 6:14 Heródes konungur heyrði sögurnar af Jesú sem voru byrjaðar að breiðast út. „Þetta hlýtur að vera Jóhannes skírari,“ sagði hann, „risinn upp frá dauðum til þess að gera þessi kraftaverk.“
MAR 6:15 „Þetta hlýtur að vera Elía,“ sögðu sumir, meðan aðrir sögðu að þetta hlyti að vera spámaður, eða einhver sem líktist spámönnunum sjálfum.
MAR 6:16 En Heródes var viss um að þetta hlyti að vera Jóhannes, sem hann hafði látið taka af lífi, risinn upp frá dauðum.
MAR 6:17 Heródes hafði nefnilega látið handtaka Jóhannes og henda honum í fangelsi vegna Heródíösu, eiginkonu Filippusar, bróður hans, sem Heródes hafði gifst.
MAR 6:18 Jóhannes hafði sagt við Heródes að hann mætti ekki giftast eiginkonu bróður síns,
MAR 6:19 sem gerði Heródíösu reiða. Hún hefði viljað drepa hann en gat það ekki,
MAR 6:20 því Heródes óttaðist Jóhannes, sem hann vissi að væri réttlátur og heilagur maður. Hann hlustaði á það sem Jóhannes hafði að segja og tók ráðleggingum hans vel.
MAR 6:21 Heródíasa fékk tækifæri til að hefna sín á Jóhannesi á afmælisdegi Heródesar, þegar Heródes bauð æðstu ráðsmönnum sínum, hershöfðingum og valdhöfum í Galíleu til veislu.
MAR 6:22 Dóttir Heródíösu dansaði svo listilega fyrir veislugestina að Heródes bauð henni að fá hvað sem hún vildi að launum fyrir dansinn.
MAR 6:23 „Nefndu bara það sem þú vilt fá,“ sagði Heródes við hana, „og ég sver að þú færð það, þó það væri hálft konungsríki mitt!“
MAR 6:24 „Hvað ætti ég að biðja hann um?“ spurði hún móður sína. „Biddu um höfuð Jóhannesar skírara,“ svaraði hún.
MAR 6:25 Dóttirin flýtti sér aftur til konungsins. „Það sem ég vil,“ sagði hún, „er höfuð Jóhannesar skírara á fati.“
MAR 6:26 Konunginum brá mjög að heyra þetta, en vegna þess að hann hafði svarið fyrir framan gestina að hún fengi hvað sem hún vildi gat hann ekki sagt nei.
MAR 6:27 Hann sendi þess vegna varðmanninn sinn að sækja höfuð Jóhannesar, og varðmaðurinn afhöfðaði Jóhannes í fangelsinu
MAR 6:28 og kom aftur með höfuð hans á fati til stúlkunnar, sem gaf móður sinni það.
MAR 6:29 Lærisveinar Jóhannesar fréttu þetta og komu og sóttu lík Jóhannesar og lögðu það í gröf.
MAR 6:30 Þegar lærisveinar Jesú sneru aftur úr ferðum sínum sögðu þeir honum frá öllu því sem þeir höfðu gert og öllu sem þeir höfðu kennt fólkinu.
MAR 6:31 „Förum einir út í óbyggðirnar og hvílum okkur,“ sagði hann við þá – það var alltaf margt fólk í kringum þá og svo mikið að gera að þeir höfðu varla tíma til að borða.
MAR 6:32 Þeir sigldu því einir út á afskekktan stað.
MAR 6:33 En mannfjöldinn kom auga á Jesú þegar hann var að leggja af stað, og fólk streymdi út úr borgunum fótgangandi á eftir honum.
MAR 6:34 Jesús sá hvernig þau ráfuðu um eins og kindur án fjárhirðis, fann til með þeim, og talaði lengi til þeirra.
MAR 6:35 Dagurinn leið og að lokum komu lærisveinar Jesú til hans. „Það er orðið áliðið,“ sögðu þeir, „og hér erum við ennþá úti í óbyggðunum.
MAR 6:36 Sendu fólkið af stað til næstu þorpa svo það geti keypt sér eitthvað að borða, því það kom ekki með mat með sér.““
MAR 6:37 „Nú,“ svaraði Jesús. „Viljið þið ekki bara gefa þeim að borða?“ Lærisveinarnir litu á hann. „Viltu að við förum og kaupum ógrynnin öll af brauði handa þeim?“ spurðu þeir.
MAR 6:38 „Hversu mikinn mat eruð þið með?“ spurði Jesús þá á móti. Þeir fóru og athuguðu það. „Fimm brauðhleifa og tvo fiska,“ var svarið.
MAR 6:39 Jesús sagði þeim þá að láta alla setjast saman í hópum í grasið,
MAR 6:40 og fólkið fékk sér sæti í fimmtíu og hundrað manna hópum.
MAR 6:41 Jesús tók þá brauðhleifana fimm og fiskana tvo, leit upp til himins, blessaði matinn, og byrjaði að rífa niður brauðið og fiskana svo lærisveinarnir gætu dreift matnum til fólksins.
MAR 6:42 Fólkið borðaði þar til allir voru orðnir saddir.
MAR 6:43 Svo söfnuðu lærisveinarnir saman tólf körfum fullum af leifunum af brauðinu og fiskunum,
MAR 6:44 eftir að um fimm þúsund manns höfðu fengið að borða.
MAR 6:45 Jesús sagði lærisveinunum síðan að stíga um borð í bátinn og sigla af stað yfir vatnið á undan sér til Betsaídu, meðan hann kvaddi fólkið.
MAR 6:46 Eftir að allt fólkið var farið af stað fór hann upp á fjall að biðja.
MAR 6:47 Þegar Jesús kom aftur niður á ströndina var orðið dimmt og bátur lærisveinanna var kominn út á mitt vatnið.
MAR 6:48 Jesús sá hvað þeir þurftu að berjast við að róa, vegna þess að vindurinn var á móti þeim. Uppúr miðnætti kom hann gangandi yfir vatnið í áttina til þeirra.
MAR 6:49 Þegar lærisveinarnir sáu hann koma gangandi yfir vatnið héldu þeir að þetta væri draugur og hrópuðu upp yfir sig af hræðslu.
MAR 6:50 En Jesús kallaði til þeirra: „Veriði ekki hræddir! Þetta er ég.“
MAR 6:51 Hann steig um borð í bátinn til þeirra og um leið lægði vindinn. Lærisveinarnir trúðu varla sínum eigin augum.
MAR 6:52 Þeir skildu ekki kraftaverkið sem hann hafði framkvæmt með brauðið, vegna þess að hjörtu þeirra voru lokuð fyrir því.
MAR 6:53 Þeir sigldu áfram yfir vatnið og komu að landi við Genesaret.
MAR 6:54 Um leið og þeir stigu frá borði könnuðust einhverjir strax við Jesú
MAR 6:55 og fólk byrjaði að streyma þangað sem það hafði heyrt að hann væri, berandi veikt fólk til hans á börum.
MAR 6:56 Hvert sem hann kom, hvort sem það var í borg, þorpi eða sveit, báru íbúarnir veikt fólk til hans, kölluðu á hann og báðu hann að snerta það, þó ekki væri nema með faldinum á fötunum hans. Og allir þeir sem snertu hann urðu heilbrigðir.
MAR 7:1 Skömmu síðar komu til hans farísear og nokkrir lögmálskennarar frá Jerúsalem.
MAR 7:2 Þeim mislíkaði mjög að sjá að nokkrir lærisveina hans borðuðu brauð án þess að þvo sér um hendurnar,
MAR 7:3 vegna þess að í samræmi við lög forfeðra sinna borðuðu farísearnir og allir gyðingarnir ekki nema þeir hefðu fyrst þvegið sér um hendurnar.
MAR 7:4 Þeir borðuðu heldur ekki eftir að þeir komu heim af markaðinum án þess að þvo sér um hendurnar, og höfðu það líka fyrir reglu að þvo vel bolla, ílát og borð.
MAR 7:5 „Af hverju fylgja lærisveinar þínir ekki lögum forfeðra okkar?“ spurðu farísearnir og kennararnir Jesú. „Þeir borða án þess að þvo sér um hendurnar!“
MAR 7:6 „Jesaja spáði rétt fyrir um ykkur, hræsnararnir ykkar,“ svaraði Jesús. „Hann skrifaði: Mennirnir segjast heiðra mig en hjörtu þeirra eru langt frá mér.
MAR 7:7 Lof þeirra er innantómt og þeir kenna það eitt sem frá mönnunum er komið.
MAR 7:8 Þið hafið snúið ykkur frá fyrirmælum Guðs og skipt þeim út fyrir mannlegar hefðir eins og bollaþvott, og annað í þeim dúr.
MAR 7:9 Þið hafnið fyrirmælum Guðs og fylgið í staðinn ykkar eigin hefðum.
MAR 7:10 Móse sagði „Þú skalt heiðra föður þinn og móður þína“ og „Sá sem bölvar föður sínum eða móður á skilið að deyja“.
MAR 7:11 En þið segið „Ef maður segir við föður sína eða móður að eitthvað sé „korban“ (þ.e.a.s. gjöf helguð Guði) sem faðir sinn eða móðir hefðu annars átt að fá,
MAR 7:12 er hann leystur undan þeirri skyldu sinni að gera neitt fyrir þau.“
MAR 7:13 Þið ógildið orð Guðs með hefðum ykkar, þessu dæmi og mörgum öðrum.“
MAR 7:14 Hann kallaði fólkið í kringum sig og sagði: „Hlustið öll vel!
MAR 7:15 Maður verður ekki óhreinn af því sem kemur að utan og inn, heldur af því sem kemur að innan og út.
MAR 7:16 Hugsið vel um það sem þið hafið heyrt.“
MAR 7:17 Þegar þeir voru komnir einir inn í hús saman spurðu lærisveinarnir Jesú út í dæmisöguna.
MAR 7:18 „Skiljið þið þetta ekki heldur?“ svaraði hann. „Skiljið þið ekki að það sem maðurinn tekur inn utan frá getur ekki óhreinkað hann?
MAR 7:19 Hann tekur það nefnilega ekki inn í hjartað, heldur magann, og þaðan fer það síðan út úr honum aftur eins og allur úrgangur.
MAR 7:20 En það er það sem kemur innan frá sem óhreinkar manninn.
MAR 7:21 Allar verstu hugsanirnar – framhjáhald, kynferðislegar syndir, morð,
MAR 7:22 þjófnaður, græðgi, svik, stjórnleysi, öfund, guðlast, hroki og öll óskynsemi –
MAR 7:23 þessi illska byrjar öll í hjarta mannsins. Þetta kemur allt saman innan frá, og það er það sem óhreinkar manninn.“
MAR 7:24 Stuttu seinna fór Jesús af stað til Týrusar og Sídon. Hann reyndi að leyna því að hann væri kominn til svæðisins, en það spurðist út.
MAR 7:25 Kona á svæðinu átti unga dóttur sem var haldin óhreinum anda. Þegar hún frétti að Jesús væri kominn fór hún til hans og féll á kné fyrir framan hann.
MAR 7:26 Konan, sem var Grikki frá sýrlensku Fönikíu, bað hann að reka óhreina andann út úr dóttur sinni.
MAR 7:27 „Það er eðlilegast að börnin fái fyrst að borða,“ sagði hann við hana, „og að hundarnir fái síðan leifarnar þeirra, en ekki öfugt.“
MAR 7:28 „Jú,“ svaraði konan, „en hundarnir fá að sitja undir borðinu og éta það sem börnin missa niður.“
MAR 7:29 „Vel svarað,“ sagði Jesús. „Farðu heim, því djöfullinn er farinn út úr dóttur þinni.“
MAR 7:30 Og þegar hún kom heim lá dóttir hennar þar sofandi, og djöfullinn var farinn úr henni.
MAR 7:31 Jesús hélt síðan af stað frá Týrus og Sídon í átt að Galíleuvatni eftir ströndum Dekapólissvæðisins.
MAR 7:32 Þar kom fólk til hans með mann sem glímdi við heyrnarleysi og málörðugleika, og bað Jesú um að snerta hann.
MAR 7:33 Jesús fór með manninn afsíðis. Þar setti hann fingurna í eyru mannsins, hrækti og snerti svo tungu mannsins.
MAR 7:34 Hann horfði upp til himins, andvarpaði og sagði svo við manninn „Effata!“ (sem þýðir „opnastu“).
MAR 7:35 Við það opnuðust eyru mannsins, og tunga hans losnaði, og hann gat talað eðlilega.
MAR 7:36 Jesús brýndi fyrir þeim að segja engum frá þessu. En því meira sem hann brýndi þetta fyrir þeim, því minna gátu þau þagað yfir því sem þau höfðu séð hann gera.
MAR 7:37 „Hann gerir ótrúlegustu hluti!“ sögðu þau, furðu lostin. „Hjá honum fá heyrnarlausir heyrn og mállausir mál.“
MAR 8:1 Einu sinni hafði sérstaklega mikill mannfjöldi safnast í kringum Jesú. Allir voru matarlausir, og Jesús kallaði lærisveina sína til sín.
MAR 8:2 „Sjáiði allt þetta vesalings fólk,“ sagði hann við þá. „Það hefur verið hérna í þrjá daga og hefur ekkert að borða.
MAR 8:3 Flest þeirra eru langt að komin – ef ég sendi þau heim matarlaus líður yfir þau af hungri á leiðinni.“
MAR 8:4 „En hvar ættum við eiginlega að fá mat handa öllu þessu fólki hérna úti í óbyggðunum?“ spurðu lærisveinarnir.
MAR 8:5 „Hversu marga brauðhleifa eruð þið með?“ spurði Jesús. „Sjö,“ svöruðu þeir.
MAR 8:6 Jesús lét fólkið setjast á jörðina. Síðan tók hann brauðhleifana sjö, þakkaði Guði fyrir þá og byrjaði að rífa þá í bita, og lét lærisveinana útdeila þeim til fólksins.
MAR 8:7 Þeir voru líka með nokkra fiska með sér, sem Jesús blessaði og lét þá gefa fólkinu.
MAR 8:8 Allir borðuðu þar til þeir voru orðnir saddir, og lærisveinarnir söfnuðu síðan leifunum saman þar til þeir voru komnir með sjö fullar körfur.
MAR 8:9 Þegar allir voru búnir að borða – um fjögur þúsund manns samtals – sendi Jesús fólkið af stað heim.
MAR 8:10 Eftir það steig hann um borð í bát með lærisveinunum og þeir fóru af stað til Dalmanútasvæðisins.
MAR 8:11 Þar komu farísearnir til hans og vildu fá hann til að sýna þeim kraftaverk til að sanna sig fyrir þeim.
MAR 8:12 Jesús andvarpaði djúpt. „Þetta fólk er æst í sannanir,“ sagði hann, „en það er einfaldlega ekki í boði.“
MAR 8:13 Síðan fór hann þaðan, steig um borð í bátinn og sigldi aftur yfir vatnið.
MAR 8:14 Lærisveinarnir höfðu gleymt að taka með sér mat áður en þeir lögðu af stað, og voru bara með einn brauðhleif með sér í bátnum.
MAR 8:15 „Gætið ykkar á súrdeigi faríseanna og súrdeigi Heródesar,“ sagði Jesús við þá.
MAR 8:16 Lærisveinarnir skildu ekki alveg hvað það átti að þýða. „Hann hlýtur að vera að meina það að við erum ekki með brauð með okkur,“ ákváðu þeir að lokum.
MAR 8:17 „Haldið þið virkilega að ég sé að tala um brauðið sem þið höfðuð með ykkur?“ sagði Jesús þegar hann heyrði þetta. „Eruð þið í alvörunni ekki búnir að ná þessu?
MAR 8:18 Þið eruð með augu og eyru – sjáið þið ekki og heyrið? Eruð þið búnir að gleyma öllu?
MAR 8:19 Hversu mörgum körfum fullum af matarleifum söfnuðuð þið þegar ég braut brauðhleifana fyrir fimm þúsund manna hópinn?“ „Tólf,“ svöruðu þeir.
MAR 8:20 „Og hversu mörgum körfum fullum af matarleifum söfnuðuð þið þegar ég brauð brauðhleifana fyrir fjögur þúsund manna hópinn?“ spurði Jesús. „Sjö,“ svöruðu þeir.
MAR 8:21 „Skiljið þið þetta virkilega ekki?“ sagði Jesús.
MAR 8:22 Þegar Jesús kom til Betsaídu kom fólk til hans með blindan mann og bað Jesú um að snerta hann.
MAR 8:23 Jesús tók í höndina á blinda manninum og leiddi hann út úr þorpinu. Hann hrækti í augu mannsins og snerti hann svo. „Sérðu eitthvað?“ spurði hann manninn.
MAR 8:24 Maðurinn leit upp. „Jú,“ svaraði hann, „ég sé fólk á gangi – það lítur út eins og tré!“
MAR 8:25 Jesús lagði þá aftur hendurnar á augu mannsins og lét hann síðan horfa upp aftur. Við það fékk maðurinn sjónina og sá skýrt fólkið í kringum sig.
MAR 8:26 Jesús sendi hann af stað heim. „Farðu ekki inn í þorpið,“ sagði hann, „og segðu engum í þorpinu frá þessu.“
MAR 8:27 Eftir þetta fór Jesús af stað með lærisveinum sínum til þorpanna í sesarísku Filippí. „Hvað er fólk að segja um mig?“ spurði hann lærisveinana á leiðinni. „Hver er sagt að ég sé?“
MAR 8:28 „Jóhannes skírari, eða Elía,“ svöruðu þeir, „eða einn af spámönnunum.“
MAR 8:29 „En hver haldið þið að ég sé?“ spurði hann. „Þú ert Kristur,“ svaraði Pétur.
MAR 8:30 En Jesús sagði þeim að þeir mættu ekki segja neinum hver hann væri.
MAR 8:31 Hann útskýrði fyrir þeim að Mannssonurinn myndi þurfa að ganga í gegnum miklar þjáningar og höfnun öldunganna, æðstuprestanna og lögmálskennarana. Að lokum yrði hann tekinn af lífi en myndi síðan rísa upp þremur dögum síðar.
MAR 8:32 Allt þetta sagði hann af svo mikilli ákveðni að Pétri fannst einhver þurfa að gagnrýna hann. „Hvernig geturðu sagt svona lagað?“ byrjaði hann.
MAR 8:33 Jesús leit á hina lærisveinana. „Burt með þig, Satan!“ sagði hann. „Þetta er ekki frá Guði komið, heldur frá mönnum.“
MAR 8:34 Hann kallaði til sín bæði mannfjöldann og lærisveina sína. „Allir þeir sem vilja fylgja mér verða að afneita sjálfum sér, taka upp krossinn sinn, og koma með mér,“ sagði hann.
MAR 8:35 „Sá sem reynir að bjarga lífi sínu mun missa það, en sá sem missir lífið vegna mín og fagnaðarerindisins mun bjarga lífi sínu.
MAR 8:36 Það er ekkert svo verðmætt að það sé þess virði að eignast það ef það kostar mann sálina.
MAR 8:37 Er ekki sálin það dýrmætasta sem hægt er að eiga?
MAR 8:38 Ef þú skammast þín fyrir mig og það sem ég segi á þessum síðustu og verstu tímum mun Mannssonurinn skammast sín fyrir þig þegar hann kemur með englunum í dýrð Guðs.“
MAR 9:1 Og hann sagði við þá: „Ég segi ykkur afgerandi: Sumir þeirra sem hér standa munu ekki deyja fyrr en þeir sjá konungsríki Guðs koma með krafti.“
MAR 9:2 Sex dögum síðar tók Jesús með sér þá Pétur, Jakob og Jóhannes og fór með þá eina upp á hátt fjall. Þar umbreyttist hann fyrir augum þeirra.
MAR 9:3 Klæði hans urðu glansandi, hvít eins og enginn á jörðinni gæti hvítþvoð þau.
MAR 9:4 Þá birtust þeim Elía og Móse og þeir ræddu við Jesú.
MAR 9:5 Pétur sagði við Jesú: „Rabbí, gott er að vera hér. Við skulum reisa þrjú tjöld: eitt fyrir þig, eitt fyrir Móse og eitt fyrir Elía.“
MAR 9:6 Hann vissi ekki hvað hann sagði, því þeir voru mjög hræddir.
MAR 9:7 Þá kom ský og skyggði yfir þá, og rödd kom úr skýinu: „Þetta er minn elskaði sonur. Hlustið á hann!“
MAR 9:8 Og þegar þeir litu í kringum sig sáu þeir engan annan lengur en Jesú einan með sér.
MAR 9:9 Þegar þeir fóru niður af fjallinu bannaði hann þeim að segja neinum frá því sem þeir höfðu séð fyrr en Mannssonurinn væri risinn frá dauðum.
MAR 9:10 Þeir héldu þessu leyndu og ræddu sín á milli hvað „risinn frá dauðum“ gæti þýtt.
MAR 9:11 Þeir spurðu hann: „Af hverju segja kennarar í lögunum að Elía þurfi að koma fyrst?“
MAR 9:12 Jesús svaraði: „Jú, Elía kemur fyrst og gerir allt tilbúið. En hvers vegna er ritað um Mannssoninn að hann þurfi að þjást mikið og vera hafnað?
MAR 9:13 Ég segi ykkur: Elía er búinn að koma, og þeir gerðu við hann eins og þeir vildu, eins og ritað er um hann.“
MAR 9:14 Þegar þeir komu aftur til hinna lærisveinanna sáu þeir mikinn mannfjölda umhverfis þá og kennara í lögunum rífast við þá.
MAR 9:15 Allur mannfjöldinn varð mjög hissa þegar hann sá Jesú og hljóp til hans og heilsaði honum.
MAR 9:16 Hann spurði þá: „Um hvað eruð þið að rífast?“
MAR 9:17 Maður úr mannfjöldanum svaraði: „Meistari, ég kom með son minn til þín. Hann hefur óhreinan anda sem gerir hann mállausan.
MAR 9:18 Hvar sem andinn tekur hann kastar hann honum niður, hann froðufellir, gnístir tönnum og stirðnar upp. Ég bað lærisveina þína að reka hann út en þeir gátu það ekki.“
MAR 9:19 Jesús svaraði: „Þú trúlausa kynslóð! Hversu lengi þarf ég að vera hjá ykkur? Hversu lengi þarf ég að umbera ykkur? Færið hann til mín.“
MAR 9:20 Þeir færðu drenginn til hans. Þegar andinn sá Jesú hristi hann drenginn strax. Drengurinn féll niður á jörðina, froðufelldi og gnísti tönnum.
MAR 9:21 Jesús spurði föður drengsins: „Hversu lengi hefur hann verið svona?“ Hann svaraði: „Frá barnæsku.
MAR 9:22 Oft hefur hann kastað honum í eld eða vatn til að drepa hann. En ef þú getur nokkuð, finndu til með okkur og hjálpaðu okkur!“
MAR 9:23 Jesús sagði við hann: „Ef þú getur? Allt er mögulegt fyrir þann sem trúir.“
MAR 9:24 Faðir drengsins kallaði strax: „Ég trúi! Hjálpaðu vantrú minni!“
MAR 9:25 Jesús sá að mannfjöldinn hópaðist að og bannaði óhreina andanum: „Þú andi heyrnarleysis og málleysis, ég skipa þér: Farðu út úr honum og komdu aldrei aftur!“
MAR 9:26 Andinn öskraði, hristi drenginn mikið og fór út. Drengurinn var eins og dauður, svo margir sögðu: „Hann er dáinn.“
MAR 9:27 En Jesús tók í hönd hans, reisti hann upp og hann stóð á fætur.
MAR 9:28 Þegar hann kom inn í hús spurðu lærisveinar hans hann í einrúmi: „Af hverju gátum við ekki rekið hann út?“
MAR 9:29 Hann svaraði: „Þessi tegund fer ekki út nema með bæn og föstu.“
MAR 9:30 Þeir fóru þaðan og fóru í gegnum Galíleu. Jesús vildi ekki að nokkur vissi það.
MAR 9:31 Því hann var að kenna lærisveinum sínum og sagði við þá: „Mannssonurinn verður seldur í hendur manna. Þeir munu drepa hann, en eftir þrjá daga rís hann upp.“
MAR 9:32 En þeir skildu ekki orðin og hræddir að spyrja hann.
MAR 9:33 Þeir komu til Kapernaum. Þegar hann var inni í húsi spurði hann þá: „Um hvað ræddu þið á leiðinni?“
MAR 9:34 Þeir þögðu, því þeir höfðu rökrætt hver þeirra væri mestur.
MAR 9:35 Hann settist niður, kallaði hina tólf til sín og sagði: „Ef einhver vill vera fyrstur skal hann vera síðastur af öllum og þjónn allra.“
MAR 9:36 Hann tók barn og setti í miðjan hóp þeirra. Hann tók barnið í fangið og sagði við þá:
MAR 9:37 „Sá sem tekur á móti einu slíku barni í mínu nafni tekur á móti mér. Og sá sem tekur á móti mér tekur á móti þeim sem sendi mig.“
MAR 9:38 Jóhannes sagði við hann: „Meistari, við sáum einhvern reka út djöfla í þínu nafni, og við bönnuðum honum það því hann fylgdi ekki okkur.“
MAR 9:39 Jesús sagði: „Bannið honum það ekki. Því enginn sem gerir kraftaverk í mínu nafni getur á eftir talað illa um mig.
MAR 9:40 Sá sem ekki er á móti okkur er með okkur.
MAR 9:41 Því hver sem gefur ykkur að drekka bolla af vatni í mínu nafni, vegna þess að þið tilheyrið Kristi, sannlega segi ég ykkur: Hann mun ekki missa laun sín.
MAR 9:42 En hver sem leiðir í synd einn af þessum litlu sem trúa á mig, honum væri betra að vera með myllustein um hálsinn og vera kastað í sjóinn.
MAR 9:43 Og ef hönd þín leiðir þig í synd, högg hana af. Betra er fyrir þig að fara inn í lífið aflimaður en til helvítis með báðum höndum, í eldinn sem aldrei slokknar.
MAR 9:44 [Þar sem ormarnir deyja ekki og eldurinn slokknar ekki.]
MAR 9:45 Og ef fótur þinn leiðir þig í synd, högg hann af. Betra er fyrir þig að fara haltur inn í lífið heldur en með báðum fótum vera kastað í helvíti.
MAR 9:46 [Þar sem ormarnir deyja ekki og eldurinn slokknar ekki.]
MAR 9:47 Og ef auga þitt hneykslar þig, sting það út. Betra er fyrir þig að fara eineygður inn í Guðsríki heldur en með báðum augum vera kastað í helvíti,
MAR 9:48 þar sem ormarnir deyja ekki og eldurinn slokknar ekki.
MAR 9:49 Því allir verða saltaðir með eldi.
MAR 9:50 Salt er gott, en ef salt missir saltgæði sín, hvernig getur það orðið salt aftur? Hafið salt í ykkur sjálfum og haldið friði meðal ykkar.
MAR 10:1 Jesús fór þaðan og kom til svæða Júdeu og austan við Jórdan. Aftur safnaðist mikill mannfjöldi til hans og hann kenndi þeim eins og hann var vanur.
MAR 10:2 Farísear komu til hans og spurðu til að freista hans: „Má maður skilja við konu sína?“
MAR 10:3 Hann svaraði: „Hvað bauð Móse ykkur?“
MAR 10:4 Þeir sögðu: „Móse leyfði að skrifa skilnaðarbréf og skilja við hana.“
MAR 10:5 Jesús sagði við þá: „Vegna harðs hjarta ykkar skrifaði hann ykkur þetta boðorð.
MAR 10:6 En frá upphafi sköpunarinnar gerði Guð þau karl og konu.
MAR 10:7 Þess vegna skal maður yfirgefa föður sinn og móður og bindast konu sinni,
MAR 10:8 og þau tvö verða einn maður. Þannig eru þau ekki lengur tvö heldur einn maður.
MAR 10:9 Þess vegna má maður ekki skilja að það sem Guð hefur sameinað.“
MAR 10:10 Þegar þeir komu inn í húsið spurðu lærisveinar hans hann aftur um þetta.
MAR 10:11 Hann sagði við þá: „Sá sem skilur við konu sína og giftist annari heldur framhjá konunni sinni.
MAR 10:12 Og kona sem skilur við mann sinn og giftist öðrum heldur framhjá manninum sínum.“
MAR 10:13 Þeir komu með börn til hans svo hann gæti snert þau. En lærisveinarnir skömmuðu þá sem komu með börnin.
MAR 10:14 Þegar Jesús sá þetta varð hann reiður og sagði við þá: „Leyfið börnunum að koma til mín og bannið þeim það ekki! Því konungsríki Guðs er fyrir þá sem eru eins og þessi börn.
MAR 10:15 Afgerandi segi ég ykkur: Sá sem tekur ekki við konungsríki Guðs eins og barn tekur við því kemur aldrei inn í það.“
MAR 10:16 Og hann tók þau í fangið, lagði hendur sínar á þau og blessaði þau.
MAR 10:17 Þegar hann var að fara út á veginn kom einn hlaupandi, féll á kné fyrir honum og spurði: „Góði meistari, hvað á ég að gera til að erfa eilíft líf?“
MAR 10:18 Jesús sagði við hann: „Af hverju kallar þú mig góðan? Enginn er góður nema Guð einn.
MAR 10:19 Þú þekkir boðorðin: ‚Þú mátt ekki drepa, þú mátt ekki halda framhjá, þú mátt ekki stela, þú mátt ekki ljúga, þú mátt ekki svíkja, heiðra föður þinn og móður þína.‘“
MAR 10:20 Hann svaraði: „Meistari, þetta allt hef ég haldið frá barnæsku.“
MAR 10:21 Jesús leit á hann með elsku og sagði við hann: „Þig vantar eitt: Farðu, seldu allt sem þú átt og gefðu fátækum, og þú munt eiga fjársjóð á himni. Komdu síðan og fylgdu mér.“
MAR 10:22 Hann varð hryggur við þetta orð og gekk í burtu sorgmæddur, því hann átti miklar eignir.
MAR 10:23 Jesús leit í kringum sig og sagði við lærisveina sína: „Hversu erfitt er fyrir þann með miklar eignir að komast inn í konungsríki Guðs!“
MAR 10:24 Lærisveinarnir urðu hissa við orð hans. Jesús sagði aftur við þá: „Börnin mín, hversu erfitt er það þeim sem treysta á auðinn að komast inn í konungsríki Guðs!
MAR 10:25 Það er auðveldara fyrir úlfaldi að fara í gegnum nálarauga en fyrir ríkan mann að komast inn í konungsríki Guðs.“
MAR 10:26 Þeir urðu enn hissa og spurðu hver annan: „Hver getur þá bjargast?“
MAR 10:27 Jesús leit á þá og sagði: „Fyrir menn er þetta ómögulegt, en ekki fyrir Guð. Því allt er mögulegt fyrir Guð.“
MAR 10:28 Pétur byrjaði að segja við hann: „Sjáðu, við höfum yfirgefið allt og fylgt þér.“
MAR 10:29 Jesús sagði: „Ég segi ykkur afgerandi: Enginn sem hefur yfirgefið hús, bræður, systur, móður, föður, börn eða atvinnu vegna mín og vegna fagnaðarerindisins
MAR 10:30 sem fær ekki hundraðfalt núna á þessum tíma hús, bræður, systur, mæður, börn og atvinnu ásamt ofsóknum og eilíft líf í komandi heimi.
MAR 10:31 En margir sem eru fyrstir munu verða síðastir, og síðastir fyrstir.“
MAR 10:32 Þeir voru á veginum og fóru upp til Jerúsalem. Jesús gekk fyrstur og þeir voru hissa. Þeir sem eltu voru hræddir. Hann tók aftur hina tólf afsíðis og byrjaði að segja þeim hvað myndi koma fyrir honum:
MAR 10:33 „Sjá, við förum upp til Jerúsalem. Mannssonurinn verður svikinn í hendur æðstu prestanna og kennara í lögunum. Þeir munu dæma hann til dauða og afhenda hann heiðingjum.
MAR 10:34 Þeir munu spotta hann, hýða hann, spýta á hann og drepa hann. En eftir þrjá daga rís hann upp.“
MAR 10:35 Jakob og Jóhannes, synir Sebedeusar, komu til hans og sögðu: „Meistari, við viljum að þú gerir fyrir okkur það sem við biðjum um.“
MAR 10:36 Hann spurði: „Hvað viljið þið að ég geri fyrir ykkur?“
MAR 10:37 Þeir sögðu: „Leyfðu okkur að sitja, einn við hægri hönd þína og hinn við vinstri hönd þína, þegar þú situr í dýrð þinni.“
MAR 10:38 Jesús sagði við þá: „Þið vitið ekki hvað þið biðjið um. Getið þið drukkið bikarinn sem ég drekk eða skírst þeirri skírn sem ég skírist?“
MAR 10:39 Þeir svöruðu: „Við getum það.“ Jesús sagði við þá: „Bikarinn sem ég drekk skuluð þið drekka, og þeirri skírn sem ég skírist skuluð þið skírast.
MAR 10:40 En að sitja við hægri eða vinstri hönd mína er ekki mitt að gefa. Það er fyrir þá sem það er undirbúið.“
MAR 10:41 Þegar hinir tíu heyrðu þetta urðu þeir reiðir við Jakob og Jóhannes.
MAR 10:42 Jesús kallaði þá til sín og sagði: „Þið vitið að þeir sem teljast höfðingjar þjóða drottna yfir þeim, og þeir sem eru stórir beita aðra valdi.
MAR 10:43 En meðal ykkar skal það ekki vera þannig. Sá sem vill verða mikill hjá ykkur skal vera þjónn ykkar.
MAR 10:44 Og sá sem vill vera fyrstur hjá ykkur skal vera þræll allra.
MAR 10:45 Því Mannssonurinn kom ekki til að láta þjóna sér heldur til að þjóna og gefa líf sitt til lausnar fyrir marga.“
MAR 10:46 Þeir komu til Jeríkó. Þegar Jesús fór út úr Jeríkó með lærisveinum sínum og miklum mannfjölda sat blindur betlari við veginn, Bartimeus, sonur Tímeusar.
MAR 10:47 Þegar hann heyrði að þetta væri Jesús frá Nasaret hóf hann að hrópa: „Jesús, Davíðssonur, miskunna þú mér!“
MAR 10:48 Margir skömmuðu hann og sögðu: „Þegi þú!“ En hann hrópaði enn hærra: „Davíðssonur, miskunna þú mér!“
MAR 10:49 Jesús stoppaði og sagði: „Kallið á hann.“ Þeir kölluðu á blinda manninn og sögðu við hann: „Vertu hughraustur og stattu upp. Hann kallar á þig.“
MAR 10:50 Hann kastaði frá sér yfirhöfninni, spratt upp og kom til Jesú.
MAR 10:51 Jesús spurði hann: „Hvað viltu að ég geri fyrir þig?“ Blindi maðurinn sagði við hann: „Meistari, að ég sjái aftur.“
MAR 10:52 Jesús sagði við hann: „Farðu, trú þín hefur læknað þig.“ Og hann fékk sjónina strax aftur og fylgdi honum á veginum.
MAR 11:1 Þegar þeir nálguðust Jerúsalem og komu að Betfage og Betaníu við Olíufjallið sendi hann tvo lærisveina sína.
MAR 11:2 Hann sagði við þá: „Farið inn í þorpið fyrir framan ykkur. Um leið og þið komið þar inn munu þið finna ungan asna bundinn, sem enginn hefur enn setst á. Leysið hann og komið með hann hingað.
MAR 11:3 Ef einhver spyr ykkur: ,Hvers vegna gerið þið þetta?', segið: ,Drottinn þarf á honum að halda og sendir hann strax aftur.'“
MAR 11:4 Þeir fóru og fundu ungan asna bundinn við dyr úti á götu og leystu hann.
MAR 11:5 Sumir þeirra sem stóðu þar sögðu: „Hvað eruð þið að gera? Af hverju leysið þið asnann?“
MAR 11:6 Þeir sögðu eins og Jesús hafði sagt og þau létu þá fara.
MAR 11:7 Þeir leiddu asnann til Jesú, lögðu yfirhafnir sínar á hann og hann settist á hann.
MAR 11:8 Margir breiddu yfirhafnir sínar á veginn, aðrir klufu greinar af trjám og lögðu á veginn.
MAR 11:9 Þeir sem fóru á undan honum og á eftir hrópuðu: „Hósanna! Blessaður sé sá sem kemur í nafni Drottins!
MAR 11:10 Blessað sé konungsríki föður okkar Davíðs sem kemur! Hósanna í hæstu himnum!“
MAR 11:11 Jesús kom inn í Jerúsalem og inn í musterið. Eftir að hann hafði litið allt í kring gekk hann út til Betaníu með hina tólf, því kvöld var komið.
MAR 11:12 Næsta morgun, þegar þeir fóru frá Betaníu, varð hann svangur.
MAR 11:13 Hann sá fíkjutré úr fjarlægð og gekk þangað til að sjá hvort eitthvað væri á því. Þegar hann kom að því fann hann ekki annað en lauf, því það var ekki kominn uppskerutími fyrir fíkjur.
MAR 11:14 Hann sagði við tréð: „Enginn skal borða ávöxt af þér aftur.“ Lærisveinar hans heyrðu þetta.
MAR 11:15 Þeir komu til Jerúsalem. Jesús gekk inn í musterið og byrjaði að reka út þá sem seldu og keyptu þar. Hann hvoldi borðum gjaldkeranna og stólum dúfnasalanna.
MAR 11:16 Hann leyfði engum að bera neitt í gegnum musterið.
MAR 11:17 Hann kenndi og sagði við þá: „Er ekki skrifað: ,Hús mitt skal kallast bænahús fyrir allar þjóðir'? En þið hafið gert það að ræningjabæli.“
MAR 11:18 Kennarar í lögunum og æðstu prestarnir heyrðu þetta og leituðu leiða til að drepa hann. Þeir hræddust hann því allur mannfjöldinn varð undrandi yfir kennslu hans.
MAR 11:19 Þegar kvöldaði gekk hann út úr borginni.
MAR 11:20 Um morguninn sáu þeir fíkjutréð visnað frá rótum.
MAR 11:21 Pétur minntist þess og sagði við Jesú: „Rabbí, sjáðu! Fíkjutréð sem þú bölvaðir er visnað.“
MAR 11:22 Jesús svaraði: „Trúið á Guð.
MAR 11:23 Ég segi ykkur afgerandi: Sá sem segir við þetta fjall: ,Lyftu þér upp og kastaðu þér í sjóinn' og hefur ekki efasemdir í hjarta sínu heldur trúir því að það sem hann segir muni gerast, það skal veitast honum.
MAR 11:24 Þess vegna segi ég ykkur: Allt sem þið biðjið um í bæn, trúið því að þið hafið öðlast það, og það skal veitast ykkur.
MAR 11:25 Og þegar þið takið ykkur stöðu til að biðja þá fyrirgefið öllum þeim sem þið hafið eitthvað á móti, svo faðir ykkar á himnum fyrirgefi ykkur syndir ykkar.“
MAR 11:26 
MAR 11:27 Þeir komu aftur til Jerúsalem. Og þegar hann gekk um musterið komu æðstu prestarnir, kennarar í lögunum og öldungarnir til hans
MAR 11:28 og sögðu við hann: „Með hvaða valdi gerir þú þetta? Og hver gaf þér þetta vald að gera þetta?“
MAR 11:29 Jesús svaraði þeim: „Ég vil spyrja ykkur einnar spurningar. Svarið mér, þá segi ég ykkur með hvaða valdi ég geri þetta.
MAR 11:30 Var skírn Jóhannesar frá himni eða frá mönnum? Svarið mér!“
MAR 11:31 Þeir ræddu saman: „Ef við segjum: Frá himni þá segir hann: Af hverju trúðuð þið honum þá ekki?
MAR 11:32 En eigum við að segja: Frá mönnum?“ Þeir óttuðust fólkið, því allir álitu að Jóhannes hefði verið sannur spámaður.
MAR 11:33 Þeir svöruðu Jesú: „Við vitum þetta ekki.“ Jesús sagði við þá: „Ég segi ykkur þá ekki heldur með hvaða valdi ég geri þetta.“
MAR 12:1 Jesús byrjaði að tala til þeirra í líkingum: „Maður gróðursetti víngarð og girti hann girðingu, gróf fyrir vínpressu og byggði turn. Hann leigði hann síðan til vínræktarmanna og fór erlendis.
MAR 12:2 Þegar tími uppskerunnar kom sendi hann vinnumann sinn til vínræktarmannanna til að fá sinn hlut af uppskerunni.
MAR 12:3 En þeir tóku hann, börðu hann og sendu hann aftur tómhentan.
MAR 12:4 Hann sendi annan vinnumann. Þeir börðu hann í höfuðið og niðurlægðu hann.
MAR 12:5 Hann sendi annan, og þeir drápu hann. Hann sendi marga aðra. Suma börðu þeir, aðra drápu þeir.
MAR 12:6 Einn á hann enn eftir, elskaðan son. Hann sendi hann síðast til þeirra og sagði: „Þeir munu virða son minn.“
MAR 12:7 En vínræktarmennirnir sögðu sín á milli: „Þetta er erfinginn. Komið, við drepum hann og arfleifðin verður okkar.“
MAR 12:8 Þeir tóku hann, drápu hann og köstuðu honum út fyrir víngarðinn.
MAR 12:9 Hvað mun nú eigandi víngarðsins gera? Hann kemur, drepur vínræktarmennina og fá öðrum víngarðinn.
MAR 12:10 Hafið þið aldrei lesið þetta vers: „Steinninn sem smiðirnir höfnuðu er orðinn hornsteinn.
MAR 12:11 Þetta er frá Drottni og er undur í augum okkar.““
MAR 12:12 Þeir reyndu að handtaka hann, en þeir óttuðust mannfjöldann. Þeir vissu að hann sagði söguna um þá. Þeir skildu hann eftir og fóru.
MAR 12:13 Síðan sendu þeir til hans nokkra af faríseunum og heródesmönnum til að leiða hann í gildru með orðum.
MAR 12:14 Þeir komu og sögðu við hann: „Meistari, við vitum að þú ert heiðarlegur og ekki hræddur við álit annarra. Þú lætur útlit fólks ekki hafa áhrif á þig heldur ferð rétt með sannleika Guðs. Er það leyfilegt að borga skatt til keisarans eða ekki? Eigum við að borga eða ekki?“
MAR 12:15 En Jesús sá hræsni þeirra og sagði við þá: „Af hverju leggið þig gildru fyrir mig? Réttið mér pening.“
MAR 12:16 Þeir réttu honum pening. Hann sagði: „Hvaða mynd og áletrun er þetta?“ Þeir sögðu: „Keisarans.“
MAR 12:17 Jesús sagði við þá: „Gefið keisaranum það sem keisarans er, og Guði það sem Guðs er.“ Og þeir urðu mjög hissa yfir svari hans.
MAR 12:18 Þá komu saddúkear til hans (þeir sem segja að engin upprisa sé) og spurðu hann:
MAR 12:19 „Meistari, Móse skrifaði fyrir okkur: Ef bróðir deyr og skilur eftir konu en engin börn, þá skal bróðir hans taka konu hans og reisa upp afkomendur fyrir bróður sinn.
MAR 12:20 Það voru sjö bræður. Fyrsti bróðirinn tók konu og dó barnlaus.
MAR 12:21 Annar tók hana og dó barnlaus. Þriðji eins.
MAR 12:22 Allir sjö fengu hana og dóu barnlausir. Síðast dó konan.
MAR 12:23 Í upprisunni, þegar þeir rísa upp, hverjum þeirra á hún að vera gift? Því allir sjö áttu hana.“
MAR 12:24 Jesús sagði við þá: „Er þið ekki að ruglast vegna þess að þið þekkið hvorki ritningarnar né kraft Guðs?
MAR 12:25 Þegar þeir rísa upp frá dauðum giftast þeir ekki eða eru gefnir í hjónaband, heldur eru þeir eins og englar á himni.
MAR 12:26 En varðandi upprisu dauðra, hafið þið ekki lesið í Mósebók um brennandi runnann hvernig Guð sagði við hann: ,Ég er Guð Abrahams, Guð Ísaks og Guð Jakobs'?
MAR 12:27 Hann er ekki Guð dauðra heldur lifandi. Þið hafið rangt fyrir ykkur.“
MAR 12:28 Þá kom einn af kennurum í lögunum sem hafði hlustað á umræðuna. Hann sá að Jesús svaraði þeim vel og spurði: „Hvert er fyrst af öllum boðorðunum?“
MAR 12:29 Jesús svaraði: „Fyrst er þetta: „Hlustaðu, Ísrael: Drottinn Guð okkar er einn Drottinn.
MAR 12:30 Þú skalt elska Drottin Guð þinn af öllu hjarta þínu, allri sálu þinni, öllu huga þínum og öllum krafti þínum.“
MAR 12:31 Annað er þetta: „Þú skalt elska náunga þinn eins og þig sjálfan.“ Engin önnur boðorð eru stærri en þessi.“
MAR 12:32 Kennarinn í lögunum sagði við hann: „Vel sagt, meistari. Þú hefur rétt fyrir þér að Guð er einn og enginn annar nema hann.
MAR 12:33 Og að elska hann af öllu hjarta, öllum skilningi og öllum krafti og elska náungann eins og sjálfan sig er meira en allar brennifórnir og fórnir.“
MAR 12:34 Jesús sá að hann svaraði skynsamlega og sagði við hann: „Þú ert ekki langt frá konungsríki Guðs.“ Eftir það þorði enginn að spyrja hann meira.
MAR 12:35 Þegar Jesús kenndi í musterinu sagði hann: „Hvernig geta kennarar í lögunum sagt að Kristur sé sonur Davíðs?
MAR 12:36 Davíð sjálfur sagði fyrir innblástur Heilags Anda: „Drottinn sagði við minn herra: Sestu við hægri hönd mína þangað til ég legg fjandmenn þína undir fætur þína.“
MAR 12:37 Sjálfur Davíð kallar hann herra. Hvernig getur hann þá verið sonur hans?“ Og mikill mannfjöldi hlustaði á hann með gleði.
MAR 12:38 Í kennslu sinni sagði hann: „Varið ykkur á kennurum lögmálsins. Þeir vilja ganga í langri skikkju, baða sig í aðdáun annarra
MAR 12:39 og sitja í fremstu sætum í samkomuhúsum og í heiðursætum í veislum.
MAR 12:40 Þeir svíkja pening útúr fátækum og biðja svo langra bæna til sýnis. Fyrir þetta munu þeir fá þunga dóma.“
MAR 12:41 Hann settist niður gegnt peningakassanum og horfði á hvernig fólkið gaf peninga í kassann. Margir ríkir gáfu mikið.
MAR 12:42 Þá kom fátæk ekkja og gaf tvæ smámyntir, varla málmsins virði.
MAR 12:43 Hann kallaði lærisveina sína til sín og sagði við þá: „Ég ykkur afgerandi: Þessi fátæka ekkja gaf meira en allir aðrir í kassann.
MAR 12:44 Því allir gáfu af því sem þeir höfðu afgangs. En hún, af fátækt sinni, gaf allt sem hún átti. Allt sem hún hafði til að lifa á.“
MAR 13:1 Þegar hann var að fara út úr musterinu sagði einn af lærisveinum hans við hann: „Meistari, sjáðu þessar glæsilegu byggingar og miklu steina!“
MAR 13:2 Jesús svaraði honum: „Sérðu þessi stóru byggingar? Það skal ekki standa steinn yfir steini hér sem ekki verður felldur niður.“
MAR 13:3 Þegar hann sat á Olíufjallinu gegnt musterinu spurðu Pétur, Jakob, Jóhannes og Andrés hann í einrúmi:
MAR 13:4 „Segðu okkur, hvenær verður þetta, og hvað er merki þess að allt þetta fari að gerast?“
MAR 13:5 Jesús byrjaði að segja þeim: „Varið ykkur að enginn leiði ykkur í vitleysu.
MAR 13:6 Margir munu koma í mínu nafni og segja: „Ég er Kristur“, og þeir munu leiða marga af rétta veginum.
MAR 13:7 Þegar þið heyrið um stríð og stríðsfréttir, verðið ekki hræddir. Þetta þarf að verða, en endirinn er ekki strax.
MAR 13:8 Þjóð mun fara gegn þjóð og ríki gegn ríki. Það verða jarðskjálftar á ýmsum stöðum og hungursneyð. Þetta er upphafið að fæðingarverkjum.
MAR 13:9 Passið uppá ykkur sjálf. Þeir munu taka ykkur fram fyrir dómstóla og í samkomuhús og þið munuð standa fyrir landstjórum og konungum vegna mín, til að þeir heyri um mig.
MAR 13:10 Fyrstu verða allar þjóðir að heyra fagnaðarerindið.
MAR 13:11 Þegar þeir handtaka ykkur til að rétta ykkur, hugsið ekki fyrirfram hvað þið eigið að segja. Segið frekar það sem ykkur er gefið á þeirri stundu. Því það eruð ekki þið sem talið, heldur Heilagur Andi.
MAR 13:12 Bróðir mun svíkja bróður til dauða og faðir son, og börn munu fara gegn foreldrum sínum og drepa þá.
MAR 13:13 Þið verðið hötuð af öllum vegna nafns míns. En sá sem heldur út til enda, mun bjargast.
MAR 13:14 Þegar þið sjáið „óhreinindin sem leiða til eyðingar“ standa þar sem þau ættu ekki að standa (sá sem les skilji), þá skulu þeir sem eru í Júdeu flýja til fjalla.
MAR 13:15 Sá sem er á þaki fari ekki niður í húsið til að sækja neitt úr því.
MAR 13:16 Sá sem er á akri snúi ekki aftur til að sækja hlýrri föt.
MAR 13:17 Þetta verður mjög erfitt fyrir konur sem eru þungaðar og þeim sem hafa börn á brjósti á þeim dögum mun!
MAR 13:18 Biðjið að þetta verði ekki um vetur.
MAR 13:19 Það verða þjáningar eins og hafa ekki verið frá upphafi sköpunarinnar sem Guð skapaði fram til nú, munu ekki verða.
MAR 13:20 Og ef Drottinn stytti ekki þá daga, myndinn enginn bjargast. En vegna þeirra sem hann hefur valið stytti hann þá daga.
MAR 13:21 Ef einhver segir við ykkur: „Sjá, hérna er Kristur!“ eða „Sjá, þar!“ trúið því ekki.
MAR 13:22 Því falskristar og falsspámenn munu koma og gera tákn og undur til að leiða, ef hægt væri, jafnvel hina útvöldu af leið.
MAR 13:23 Varið ykkur. Ég hef sagt ykkur allt fyrirfram.
MAR 13:24 En á þeim dögum, eftir þessar þrengingar, mun sólina dofna og tunglið missa ljós sitt,
MAR 13:25 og stjörnurnar falla af himni og kraftar himnanna titra.
MAR 13:26 Þá munu þeir sjá Mannssoninn koma í skýjum með miklum krafti og dýrð.
MAR 13:27 Þá sendir hann út englana og safnar saman sínum útvöldu frá áttunum fjórum, frá enda jarðar til enda himins.
MAR 13:28 Lærið af fíkjutrénu þessa líkingu: Þegar grein þess verður mjúk og laufin koma, þá vitið þið að sumarið nálgast.
MAR 13:29 Þannig líka þegar þið sjáið þetta gerast, vitið þið að hann er nálægt, við dyrnar.
MAR 13:30 Ég segi ykkur afgerandi: Þessi kynslóð verður enn hér þegar allt þetta gerist.
MAR 13:31 Himinn og jörð munu hverfa, en orð mín munu standa.
MAR 13:32 En um þann dag eða stund veit enginn, ekki englarnir á himni né sonurinn, heldur faðirinn einn.
MAR 13:33 Gætið ykkar, vakið og biðjið, því þið vitið ekki hvenær tíminn kemur.
MAR 13:34 Það er eins og maður sem fer úr landi: Hann skilur eftir þjóna sína og gefur þeim umboð og hverjum sína vinnu og skipar dyraverðinum að vaka.
MAR 13:35 Vakið því, því þið vitið ekki hvenær eigandi hússins kemur. Hvort hann kemur um kvöld, á miðnætti, fyrir birtingu eða í dögun.
MAR 13:36 Svo að hann komi ekki skyndilega og finni ykkur sofandi.
MAR 13:37 Og það sem ég segi við ykkur segi ég öllum: Vakið!“
MAR 14:1 Nú voru tveir dagar eftir til páska og deigsbrauðs-hátíðar. Æðstu prestarnir og kennarar í lögunum leituðu leiða til að handtaka hann með list og drepa hann.
MAR 14:2 Þeir sögðu: „Ekki á hátíðinni, svo ekki verði uppreisn í fólkinu.“
MAR 14:3 Þegar hann var í Betaníu í húsi Símonar holdsveikingsins og sat til borðs, kom kona með alabastursflösku fulla af dýru nardusolíu. Hún braut flöskuna og hellti olíunni yfir höfuð hans.
MAR 14:4 Sumir urðu reiðir og sögðu sín á milli: „Af hverju þessi eyðsla af ilmsmyrslinu?
MAR 14:5 Þetta hefði mátt selja fyrir meira en þrjú hundruð penninga og gefa fátækum.“ Og þeir bölvuðu henni.
MAR 14:6 En Jesús sagði: „Látið hana vera. Hvers vegna eru þið að angra hana? Hún hefur gert gott verk við mig.
MAR 14:7 Fátæka eigið þið alltaf hjá ykkur, og þið getið gert þeim gott hvenær sem þið viljið. En mig eigið þið ekki alltaf.
MAR 14:8 Hún gerði það sem hún gat: Hún smurði líkama minn fyrirfram til greftrunar.
MAR 14:9 Sannlega segi ég ykkur: Hvar sem fagnaðarerindið verður prédikað um allan heim, skal sagt frá því sem hún gerði, til minningar um hana.“
MAR 14:10 Júdas Ískaríot, einn af þeim tólf, gekk til æðstu prestanna til að selja Jesú til þeirra.
MAR 14:11 Þegar þeir heyrðu þetta urðu þeir glaðir og hétu honum peningum. Og hann leitaði tækifæris til að svíkja hann.
MAR 14:12 Á fyrsta degi deigsbrauðs-hátíðar, þegar páskalambið var slátrað, sögðu lærisveinar hans við hann: „Hvar viltu að við förum og bjóum til páskalambið fyrir þig?“
MAR 14:13 Hann sendi tvo lærisveina sína og sagði við þá: „Farið inn í borgina. Þar munið þið mæta manni sem ber vatnskrukku. Fylgið honum.
MAR 14:14 Hvar sem hann fer inn, segið við húseigandann: „Meistari segir: Hvar er gestahæðin mín, þar sem ég get borðað páskalambið með lærisveinum mínum?“
MAR 14:15 Hann mun sýna ykkur stórt herbergi á efri hæðinni, búið og tilbúið. Búið til fyrir okkur þar.“
MAR 14:16 Lærisveinarnir fóru út, komu inn í borgina og fundu allt eins og hann hafði sagt þeim. Og þeir bjuggu til páskalambið.
MAR 14:17 Þegar kvöld var orðið kom hann með hina tólf.
MAR 14:18 Þegar þeir sátu til borðs og átu sagði Jesús: „Sannlega segi ég ykkur: Einn ykkar mun svíkja mig, sá sem étur með mér.“
MAR 14:19 Þeir urðu sorgmæddir og sögðu hver við annan: „Er það ég?“
MAR 14:20 Hann svaraði: „Það er einn af tólfunum, sá sem dýfir með mér í diskinn.
MAR 14:21 Mannssonurinn fer eins og ritað er um hann, en vei þeim manni sem svíkur Mannssoninn. Betra hefði verið fyrir þann mann að hann hefði aldrei fæðst.“
MAR 14:22 Meðan þeir átu tók hann brauð, þakkaði, braut það og gaf þeim og sagði: „Takið, þetta er líkami minn.“
MAR 14:23 Hann tók bikarinn, þakkaði og gaf þeim, og þeir drukku allir af honum.
MAR 14:24 Hann sagði við þá: „Þetta er blóð mitt, sáttmálans blóð, sem er úthellt fyrir marga.
MAR 14:25 Sannlega segi ég ykkur: Ég mun ekki drekka af ávöxtum vínviðarins aftur fyrr en þann dag er ég drekka það nýtt í konungsríki Guðs.“
MAR 14:26 Þegar þeir höfðu sungið lofsöng fór hann út til Olíufjallsins.
MAR 14:27 Jesús sagði við þá: „Þið munuð allir hrasa vegna mín í nótt, því ritað er: „Ég mun slá hirðinginn, og sauðirnir munu tvístraðir verða.“
MAR 14:28 En eftir að ég er risinn upp mun ég fara á undan ykkur til Galíleu.“
MAR 14:29 Pétur sagði við hann: „Þótt allir hrasi vegna þín, þá ekki ég.“
MAR 14:30 Jesús sagði við hann: „Sannlega segi ég þér: Í nótt, áður en hani galar tvisvar, muntu þrjár sinnum neita mér.“
MAR 14:31 En hann sagði enn ákafar: „Þótt ég þyrfti að deyja með þér, mun ég aldrei neita þér.“ Og allir sögðu það sama.
MAR 14:32 Þeir komu á stað sem heitir Getsemane. Hann sagði við lærisveina sína: „Setjist þið hér uns ég bið.“
MAR 14:33 Hann tók með sér Pétur, Jakob og Jóhannes og byrjaði að skjálfa og vera angistarfullur.
MAR 14:34 Hann sagði við þá: „Sál mín er sorgmædd til dauða. Bíddu hér og vakið.“
MAR 14:35 Hann gekk aðeins fram og féll á jörðina og bað að tíminn færi hjá honum ef hægt væri.
MAR 14:36 Hann sagði: „Abba, faðir, allt er mögulegt fyrir þig. Taktu þennan bikar frá mér. En ekki það sem ég vil heldur það sem þú vilt.“
MAR 14:37 Hann kom aftur og fann þá sofandi. Hann sagði við Pétur: „Símon, sefur þú? Gat þú ekki vakandi eina klukkustund?
MAR 14:38 Vakið og biðjið að þið fallið ekki í freistni. Andinn er viljugur en holdið veikburða.“
MAR 14:39 Hann gekk aftur frá þeim og bað með sömu orðum.
MAR 14:40 Hann kom aftur og fann þá sofandi – augu þeirra voru þung. Þeir vissu ekki hvað þeir skyldu svara honum.
MAR 14:41 Hann kom þriðja sinni og sagði við þá: „Sofið nú og hvílist. Nóg er. Tíminn er kominn. Sjá, Mannssonurinn er seldur í hendur syndugra manna.
MAR 14:42 Rísið upp, við förum. Sjá, sá sem svíkur mig er nálægt.“
MAR 14:43 Um leið og hann talaði kom Júdas, einn af þeim tólf, og með honum mikill mannfjöldi með sverðum og kylfum, sendur frá æðstu prestum, kennurum í lögunum og öldungum.
MAR 14:44 Sá sem svík hann hafði gefið þeim merki: „Sá sem ég kyssi, hann er það. Takið hann og leiðið hann burt örugglega.“
MAR 14:45 Og þegar hann kom gekk hann strax til Jesú, sagði: „Rabbí!“ og kyssti hann.
MAR 14:46 Þeir lögðu hendur á hann og handtóku hann.
MAR 14:47 En einn þeirra sem stóðu þar brá sverði og hjó af eyra þræli æðsta prestsins.
MAR 14:48 Jesús sagði við þá: „Þið hafið farið út eins og gegn ræningja með sverðum og kylfum að handtaka mig.
MAR 14:49 Daglega var ég hjá ykkur í musterinu og kenndi, og þið tókuð mig ekki. En þetta er til að ritningarnar uppfyllist.“
MAR 14:50 Þá yfirgáfu allir lærisveinarnir hann og flúðu.
MAR 14:51 Ungur maður fylgdi honum, klæddur línklæði eitt á berum líkamanum. Þeir tóku hann,
MAR 14:52 en hann skildi línklæðið eftir og flýði nakinn.
MAR 14:53 Þeir leiddu Jesú til æðsta prestsins. Þar söfnuðust allir æðstu prestar, öldungar og kennarar í lögunum.
MAR 14:54 Pétur fylgdi honum úr fjarlægð allt inn í höll æðsta prestsins. Hann settist með þjónunum og hlýddi að.
MAR 14:55 Æðstu prestar og allur ráðið leituðu vitnisburðar gegn Jesú til að deyja hann, en fundu engan.
MAR 14:56 Margir báru falsk vitni gegn honum, en vitnisburður þeirra var ekki í samræmi.
MAR 14:57 Sumir risu upp og báru falsk vitni gegn honum og sögðu:
MAR 14:58 „Við heyrðum hann segja: „Ég mun brjóta niður þetta musteri sem er gert með höndum og byggja annað eftir þrjá daga, ekki gert með höndum.““
MAR 14:59 En vitnisburður þeirra var ekki heldur í samræmi.
MAR 14:60 Æðsti presturinn stóð upp í miðju og spurði Jesú: „Svarar þú engu? Hvað bera þessir menn vitni gegn þér?“
MAR 14:61 En hann þagði og svaraði engu. Æðsti presturinn spurði hann aftur: „Ert þú Kristur, sonur hins hæsta?“
MAR 14:62 Jesús sagði: „Ég er það. Og þið munuð sjá Mannssoninn sitja við hægri hönd kraftarins og koma á skýjum himins.“
MAR 14:63 Æðsti presturinn reif klæði sín og sagði: „Hvað þurfum við fleiri vitni?
MAR 14:64 Þið hafið heyrt guðlastið. Hvað finnst ykkur?“ Allir dæmdu hann verðugan dauða.
MAR 14:65 Sumir tóku að spýta á hann, hylja andlit hans, berja hann með hnefum og segja: „Spáðu!“ Og þjónarnir slógu hann.
MAR 14:66 Meðan Pétur var niðri í hollinni kom ein af þjónustum þjónustukvennanna.
MAR 14:67 Hún sá Pétur sitja við eldinn, leit á hann og sagði: „Þú varst líka með Jesú frá Nasaret.“
MAR 14:68 En hann neitaði og sagði: „Ég þekki hann ekki. Ég veit ekki hvað þú talar um.“ Og hann gekk út í fordyrið.
MAR 14:69 Þjónustukonan sá hann og byrjaði aftur að segja þeim sem stóðu þar: „Þessi er einn af þeim.“
MAR 14:70 En hann neitaði aftur. Eftir smá stund sögðu þeir sem stóðu þar aftur við Pétur: „Þú ert vissulega einn af þeim. Þú ert Galíleumaður.“
MAR 14:71 Hann byrjaði að sverja og banna: „Ég þekki þennan mann ekki sem þið talað um.“
MAR 14:72 Þá galar hani í annað sinn. Pétur minntist þess sem Jesús hafði sagt við hann: „Áður en hani galar tvisvar muntu neita mér þrisvar.“ Og hann grét.
MAR 15:1 Um leið og morguninn kom réðu æðstu prestarnir, öldungar og kennarar í lögunum ráð sín saman. Þeir bundu Jesú, leiddu hann burt og afhentu hann Pílati.
MAR 15:2 Pílat spurði hann: „Ert þú konungur Gyðinga?“ Hann svaraði: „Þú segir það.“
MAR 15:3 Æðstu prestarnir báru mörg ásökun á hann.
MAR 15:4 Pílat spurði hann aftur: „Svarar þú engu? Sjáðu hvað margar ásakanir þeir bera á þig.“
MAR 15:5 En Jesús svaraði engu meira, svo Pílat undraðist.
MAR 15:6 Á hverri hátíð var vani að sleppa einum fanga fyrir fólkið, þeim sem þeir völdu.
MAR 15:7 Þá var maður í fangelsi sem hét Barabbas, bundinn með uppreisnarmönnum sem höfðu framið morð í uppreisninni.
MAR 15:8 Manngjöldinn fór upp og bað að hann gerði eins og hann var vanur að gera fyrir þá.
MAR 15:9 Pílat svaraði þeim: „Vilið þið að ég sleppi ykkur konungi Gyðinga?“
MAR 15:10 Því hann vissi að æðstu prestarnir höfðu selt hann af öfund.
MAR 15:11 En æðstu prestarnir eggjuðu mannfjöldann að hann skyldi sleppa Barabba frekar.
MAR 15:12 Pílat svaraði aftur: „Hvað viljið þið þá að ég geri við þann sem þið kallið konung Gyðinga?“
MAR 15:13 Þeir öskruðu aftur: „Krossfestu hann!“
MAR 15:14 Pílat sagði við þá: „Hvað illt hefur hann gert?“ En þeir öskruðu enn háværara: „Krossfestu hann!“
MAR 15:15 Pílat vildi fullnægja mannfjöldanum. Hann sleppti Barabba, lét hýða Jesú og afhenti hann til að krossfesta hann.
MAR 15:16 Hermennirnir leiddu hann inn í höllina, það er Pretórium, og kölluðu saman allan herinn.
MAR 15:17 Þeir klæddu hann í purpura og fléttuðu kórónu af þyrnum og settu á höfuð hans.
MAR 15:18 Þeir fóru að heilsa honum: „Heil þér, konungur Gyðinga!“
MAR 15:19 Þeir börðu hann í höfuðið með reyri og spýttu á hann. Síðan lutu þeir sig í tilbeiðslu fyrir honum.
MAR 15:20 Þegar þeir höfðu spott hann færðu þeir purpuraklæðin af honum og klæddu hann í sín eigin klæði og leiddu hann út til að krossfesta hann.
MAR 15:21 Þeir neyddu einn mann sem var að koma að, Símon frá Kýrenu, föður Alexanders og Rúfusar, til að bera kross hans.
MAR 15:22 Þeir leiddu hann til staðar sem heitir Golgata, það er „hauskalli-staður“.
MAR 15:23 Þeir gáfu honum vín blandað með myrru, en hann tók það ekki.
MAR 15:24 Þeir krossfestu hann og skiptu klæðum hans, köstuðu hlut um þau, hver skyldi fá hvað.
MAR 15:25 Það var þriðja klukkustund þegar þeir krossfestu hann.
MAR 15:26 Ákæran var skrifuð yfir höfði hans: „Konungur Gyðinga“.
MAR 15:27 Með honum krossfestu þeir tvo ræningja, einn við hægri hönd hans og annan við vinstri.
MAR 15:29 Þeir sem gengu hjá smáðu hann, hristu höfuð sín og sögðu: „Ha! Þú sem rifur niður musterið og byggir það upp á þremur dögum,
MAR 15:30 bjargaðu þér og stígðu niður af krossinum!“
MAR 15:31 Eins smáðu æðstu prestarnir hver annan og sögðu: „Hann bjargaði öðrum, hann getur ekki bjargað sér sjálfum.
MAR 15:32 Kristur, konungur Ísraels, stígðu nú niður af krossinum svo við sjáum og trúum.“ Þeir sem voru krossfestir með honum smáðu hann líka.
MAR 15:33 Þegar það varð hádegi kom myrkur yfir allt landið og stóð til níunda klukkustundar.
MAR 15:34 Og í níunda klukkustundinni hrópaði Jesús hátt: „Elói, Elói, lama sabaktaní?“ sem þýðir: „Guð minn, Guð minn, hvers vegna yfirgafstu mig?“
MAR 15:35 Sumir þeirra sem stóðu þar heyrðu þetta og sögðu: „Hlustið, hann kallar á Elías!“
MAR 15:36 Einhver hljóp og fyllti svamp af ediki, setti á reyri og gaf honum að drekka og sagði: „Bíðið, við sjáum hvort Elías kemur að frelsa hann.“
MAR 15:37 En Jesús hrópaði hátt og gaf upp öndina.
MAR 15:38 Og fortjaldið í musterinu rifnaði í tvennt, ofan frá og niður.
MAR 15:39 Þegar hundraðshöfðinginn sem stóð gagnstætt honum sá hvernig hann dó sagði hann: „Sannlega var þessi maður Guðs sonur!“
MAR 15:40 Þar voru líka nokkrar konur sem horfðu að fjarlægð. Meðal þeirra var María Magdalena, María móðir Jakobs hins yngri og Jóses, og Salóme.
MAR 15:41 Þær höfðu fylgt honum og þjónað honum þegar hann var í Galíleu. Margar aðrar konur höfðu farið með honum upp til Jerúsalem.
MAR 15:42 Þegar kvöld var orðið, þar sem það var undirbúningsdagur, það er dagurinn fyrir hvíldardaginn,
MAR 15:43 kom Jósef frá Arímatíu, virðingarmaður í ráðinu, sem einnig beið konungsríkis Guðs. Hann þorði að koma til Pílats og bað um líkama Jesú.
MAR 15:44 Pílat undraðist að hann væri þegar dáinn. Hann kallaði til sín hundraðshöfðingjann og spurði hvort hann hefði verið lengi dáinn.
MAR 15:45 Þegar hann hafði fengið staðfestingu gaf hann líkamann Jósefi.
MAR 15:46 Jósef keypti línklæði, tók hann niður, vafði hann í línklæðið og lagði hann í gröf sem var höggvin í kletta. Hann veltu steini fyrir opið á gröfinni.
MAR 15:47 María Magdalena og María móðir Jóses sáu hvar hann var lagður.
MAR 16:1 Þegar hvíldardagurinn var liðinn keyptu María Magdalena, María móðir Jakobs og Salóme ilmsmyrsl til að fara og smyrja hann.
MAR 16:2 Mjög snemma á fyrsta degi vikunnar komu þær að gröfinni þegar sólin var að rísa.
MAR 16:3 Þær sögðu sín á milli: „Hver mun velta steininum frá opi gröfinnar fyrir oss?“
MAR 16:4 En þegar þær litu upp sáu þær að steinninn var veltur frá – hann var mjög stór.
MAR 16:5 Þegar þær fóru inn í gröfina sáu þær ungan mann sitja á hægri hönd þeim, klæddan hvítum klæðum, og þær urðu hræddar.
MAR 16:6 En hann sagði við þær: „Verið ekki hræddar. Þið leitið Jesú frá Nasaret, hinn krossfesta. Hann er risinn, hann er ekki hér. Sjáðu staðinn þar sem þær lögðu hann.
MAR 16:7 En farið og segið lærisveinum hans og Pétri: Hann fer á undan ykkur til Galíleu. Þar munuð þið sjá hann, eins og hann sagði ykkur.“
MAR 16:8 Þær fóru út og flýðu frá gröfinni, því þær voru skjálfandi og frá sér numdar. Þær sögðu engum neitt, því þær voru hræddar. [Styttri endir Markúsarguðspjallsins – sum handrit enda hér:]
MAR 16:9 En þegar hann var risinn snemma á fyrsta degi vikunnar birtist hann fyrst Maríu Magdalenu, úr henni hafði hann rekið sjö djöfla.
MAR 16:10 Hún fór og sagði þeim frá því sem höfðu verið með honum, þeim sem voru að syrgja og gráta.
MAR 16:11 En þegar þeir heyrðu að hann lifði og hún hafði séð hann trúðu þeir því ekki.
MAR 16:12 Eftir þetta birtist hann tveim af þeim í annarri mynd þegar þeir voru á veginum til sveitarinnar.
MAR 16:13 Þeir fóru og sögðu hinum ellefu frá, en þeir trúðu þeim ekki heldur.
MAR 16:14 Síðar birtist hann þeim ellefu sjálfum þegar þeir sátu til borðs. Hann ávítaði vantrú þeirra og harðnuna í hjarta þeirra, því þeir trúðu ekki þeim sem höfðu séð hann risinn.
MAR 16:15 Hann sagði við þá: „Farið út í allan heiminn og prédikið fagnaðarerindið öllum sköpunum.
MAR 16:16 Sá sem trúir og skírast mun verða hólpinn, en sá sem ekki trúir mun verða dæmdur.
MAR 16:17 Og þessi tákn munu fylgja þeim sem trúa: Í mínu nafni munu þeir reka út djöfla, tala nýjum tungum,
MAR 16:18 þeir munu taka upp snáka, og ef þeir drekka eitthvað banvænt mun það ekki skaða þá. Þeir munu leggja hendur á sjúka og þeir munu verða heilbrigðir.“
MAR 16:19 Eftir að Drottinn Jesús hafði talað við þá var hann tekinn upp til himins og sat við hægri hönd Guðs.
MAR 16:20 En þeir fóru út og prédikuðu alls staðar. Drottinn starfaði með þeim og staðfesti orðið með táknum sem fylgdu þeim.
